Яна 2 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Яна Станкевіча → Рeraklad V. Hadleuski
Пазаўтра спраўлялі вясельле ў Кане Ґалілейскай, і маці Ісусава была тамака.
A na treci dzień było wiasielle ŭ Kanie Halilejskaj, i była tam matka Jezusa.
І таксама Ісус і вучанікі Ягоныя былі пазваныя на вясельле.
Byŭ-ža zaprošany Jezus i wučni jahony na wiasielle.
І, як не ставала віна, маці Ісусава кажа Яму: «Віна ня маюць».
Kali-ž nie chwaciła wina, skazała matka Jezusa da jaho: Wina nia majuć.
Ісус кажа ёй: «ІПто Імне й табе, жонка? яшчэ ня прышла гадзіна Мая».
I skazaŭ jej Jezus: Što mnie i tabie žančyna? Jašče nia pryjšła maja časina.
Маці Ягоная кажа слугам: «Што Ён скажа вам, рабіце».
Skazała matka jahona słuham: Što-tolki wam skaža, rabiecie.
І стаяла там, подле звычаю ачышчэньня юдэйскага, шэсьць каменных судзінаў да вады, што зьмяшчалі дзьве альбо тры меры кажная.
A było tam šeść kamiennych staŭbunoŭ, pastaŭlenych dziela žydoŭskaha ačyščeńnia, źmiaščajučych kožny pa dwa abo try wiadry.
Кажа ім Ісус: «Напоўніце судзіны вадою». І напоўнілі іх ушчырк.
Skazaŭ im Jezus: Čarpajcie ciapier i zaniasiecie maršałku. I zaniaśli.
І кажа ім: «Цяпер засіліце й нясіце да загадніка чэсьці». І панесьлі.
—
Як жа загаднік чэсьці паспытаўся вады, аберненае ў віно, — а ён ня ведаў, скуль яна была, але паслугачыя, што сілялі ваду, ведалі, — тады загаднік гукае маладога
A jak pakaštawaŭ maršałak wady, što stałasia winom, i nia wiedaŭ, adkul jano, a słuhi, jakija čarpali wadu, wiedali, paklikaŭ maršałak maładoha
Й кажа яму: «Кажная людзіна найперш даець добрае віна, а як нап’юцца, тады горшае; ты дзяржаў добрае віно дагэтуль».
i skazaŭ jamu: Kožny čaławiek pierš stawić dobraje wino, a kali napjucca, tady horšaje, a ty dobraje wino zachawaŭ až dahetul!
Гэты пачатак знакоў учыніў Ісус у Кане Ґалілейскай і зьявіў славу Сваю; і вучанікі Ягоныя ўверылі ў Яго.
Hety pačatak cudaŭ zrabiŭ Jezus u Kanie Halilejskaj i abjawiŭ swaju sławu; i ŭwieryli ŭ jaho wučni jahony.
Просьле гэтага зышоў Ён да Капернауму, Ён а маці Ягоная а браты Ягоныя а вучанікі Ягоныя; і прабылі там троху дзён.
Paśla hetaha pryjšoŭ u Kaparnaum, jon i matka jahona, i braty jaho, i wučni jaho, i tam astawalisia niamnoha dzion.
І блізка была Пасха юдэйская, і Ісус узышоў да Ерузаліму;
I była blizka žydoŭskaja Pascha, i ŭwajšoŭ Jezus u Jeruzalim.
І засьпеў у сьвятыні прадаўнікоў валоў а авец а галубоў, і пенезяменаў седзячых.
I znajšoŭ u światyni pradajučych wały i awiečki i hałuby, i siadziačych mianialnikaŭ.
І, зрабіўшы пугу з аборак, усіх выгнаў ізь сьвятыні, і авечкі і валы; а грошы пенезяменам рассыпаў і сталы абярнуў.
I zrabiŭšy jak-by bič z wiarowak, wyhnaŭ z światyni ŭsich, tak-ža awiec i wałoŭ, a hrošy mianialnikaŭ razsypaŭ i abiarnuŭ stały.
А прадаўніком галубоў сказаў: «Вазьміце гэта адгэтуль, не рабіце дому Айца Майго таварняю».
A tym, što pradawali hałuby, skazaŭ: Wyniaście hetaje adsiul, i nie rabiecie domu Ajca majho domam handlarstwa.
Вучанікі Ягоныя прыпомнелі, што напісана: «Рупатлівасьць праз дом Твой зьядае Мяне».
I ŭspomnili wučni jahony, što jość napisana: "Rupnaść ab dom twoj źjeła mianie" (Ps. 68, 2).
Затым Юдэі, адказуючы, сказалі Яму: «Які знак пакажаш Ты нам, чаму гэта робіш?»
Dyk adkazali žydy i skazali jamu: Jaki znak pakažaš nam, što hetaje robiš?
Ісус, адказуючы, сказаў ім: «Разбурыце гэты Дом Божы, і за тры дні Я нанава пастанаўлю яго».
Adkazaŭ Jezus i skazaŭ im: Razwalecie hetu światyniu, i ja ŭ try dni pastaŭlu jaje.
Затым Юдэі сказалі: «Сорак шэсьць год гэты Дом Божы станавілі, а Ты нанава пастановіш Яго за тры дні?»
A žydy skazali: Sorak šeść hadoŭ budawali hetu światyniu, i ty ŭ try dni jaje pastawiš?
Але Ён казаў праз Дом Божы цела Свайго.
A jon hawaryŭ ab światyni cieła swajho.
Затым, як Ён ускрэс ізь мертвых, вучанікі Ягоныя ўспомнелі, што Ён казаў гэта, і паверылі Пісьму а слову, што Ісус сказаў.
Dyk kali ŭstaŭ z umierłych, uspomnili wučni jahony, što jon hetaje hawaryŭ, i pawieryli Pisańniu i mowie, jakuju skazaŭ Jezus.
І як Ён быў у Ерузаліме на сьвяце Пасхі, шмат хто ўверыў у імя Ягонае, бачачы знакі, каторыя Ён чыніў.
kali-ž jon byŭ u Jeruzalimie na Paschu, na światočny dzień, mnohija ŭwieryli ŭ imia jaho, bačačy znaki jaho, jakija čyniŭ.
Але Сам Ісус не давяраўся ім, бо знаў усіх,
Sam-ža Jezus nie dawiaraŭ im samoha siabie, zatym što jon znaŭ usich,
І затым не патрабаваў, каб хто сьветчыў праз чалавека, бо Сам ведаў, што было ў чалавеку.
i što nia treba było jamu, kab chto dawaŭ paświedčańnie ab čaławieku, bo jon wiedaŭ, što było ŭ čaławieku.
