Яна 17 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Яна Станкевіча → Рeraklad V. Hadleuski
Гэта вымавіў Ісус і, узьняўшы вочы Свае да неба, сказаў: «Войча! прышла гадзіна, услаў Сына Свайго, каб Сын Твой мог уславіць Цябе;
Hetaje hawaryŭ Jezus, i padniaŭšy wočy ŭ nieba, skazaŭ: Ojča, pryjšła časina, prasłaŭ Syn twajho, kab Syn twoj prasławiŭ ciabie;
Бо Ты даў Яму ўладу над усім целам, каб усім, каторых Ты даў Яму, Ён даў жыцьцё вечнае.
jak ty daŭ jamu ŭładu nad usiakim ciełam, kab jon usim, kaho ty daŭ jamu daŭ žyćcio wiečnaje.
А гэта ё жыцьцё вечнае, каб зналі Цябе, адзінага праўдзівага Бога, і таго, Каторага Ты паслаў, Ісуса Хрыста.
A heta jość žyćcio wiečnaje, kab paznali ciabie, adnaho Boha praŭdziwaha, i katoraha ty pasłaŭ, Jezusa Chrysta.
Я ўславіў Цябе на зямлі, скончыўшы справу, каторую Ты даў Імне ўчыніць.
Ja ŭsławiŭ ciabie na ziamli, dakanaŭ sprawu, jakuju ty mnie daručyŭ zrabić.
І цяпер услаў Мяне, Войча, у Сабе Самым, славаю, каторую Я меў у Табе ўперад чымся сьвет быў.
A ciapier usłaŭ mianie ty, Ojča, u samoha siabie sławaju, jakuju ja mieŭ u ciabie pierš, čym świet byŭ.
Я выявіў імя Твае людзём, каторых Ты даў Імне ізь сьвету; яны былі Твае, і Ты даў іх Імне, і яны зьдзяржалі слова Твае.
Ja abwiaściŭ imia twajo ludziam, katorych ty mnie daŭ sa świetu. Jany byli twaje, i ty mnie daŭ ich, i jany zachawali mowu twaju.
Цяпер яны пазналі, што ўсе, што Ты даў Імне, ад Цябе ё;
Ciapier jany paznali, što ŭsio, što ty mnie daŭ, ad ciabie jość.
Бо словы, што Ты даў Імне, Я даў ім, і яны прынялі і пазналі запраўды, што Я вышаў ад Цябе, і ўверылі, што Ты паcлаў Мяне.
Bo słowy, katoryja ty mnie daŭ, ja daŭ im, i jany pryniali i paznali sapraŭdy, što ja ad ciabie wyjšaŭ, i ŭwieryli, što ty mianie pasłaŭ.
Я за іх прашу, не за сьвет прашу, але за тых, каторых Ты даў Імне, бо яны — Твае;
Ja za ich prašu; nie za świet prašu, ale za tych, katorych ty mnie daŭ, bo jany twaje;
І ўсе Мае — Твае, і Твае — Мае, і Я ўслаўлены ў іх.
i ŭsio majo — twajo jość, a twajo — majo jość, i ja ŭsłaŭleny ŭ ich.
І Я ўжо не на сьвеце, а яны на сьвеце, і Я йду да Цябе. Войча Сьвяты! захавай іх у імя Свае, каторых Ты даў Імне, каб яны былі адно, як мы.
I ja ŭžo nie na świecie, a ja da ciabie idu.Ojča światy, zachawaj u imia twajo tych, katorych ty mnie daŭ, kab jany byli adno, jak i my.
Як Я быў зь імі, Я заховаваў іх у імя Твае; каторых Ты даў Імне, Я ўсьцярог, і ні водзін ізь іх не загінуў, адно сын загубы, каб выпаўнілася Пісьмо.
Kali ja byŭ z imi, ja zachoŭwaŭ ich u imia twajo; tych što ty mnie daŭ, ja źbiaroh i nichto z ich nia zhinuŭ, adno syn zhinieńnia, kab spoŭniłasia Pisańnie.
Цяпер жа йду да Цябе, і кажу гэта на сьвеце, каб яны мелі радасьць Маю, напоўненую ў сабе.
Ciapier-ža da ciabie idu, a hawaru hetaje na świecie, kab jany mieli radaść swaju spoŭnienuju ŭ sabie samych.
Я даў ім слова Твае, і сьвет зьненавідзіў іх, бо яны не ад сьвету, як Я не ад сьвету.
Ja im daŭ mowu twaju, i świet mieŭ ich u nienawiści, bo jany nia jość sa świetu, tak jak i ja nia jość sa świetu.
Я не прашу, каб Ты ўзяў іх ізь сьвету, але каб захаваў іх ад ліха.
Nie prašu, kab ty ŭziaŭ ich sa świetu, ale kab zachawaŭ ich ad złoha.
Яны не ад сьвету, як Я не ад сьвету.
Jany nia jość sa świetu, tak jak i ja nia jość sa świetu.
Усьвяці іх у праўдзе! слова Твае — праўда.
Paświaci ich u praŭdzie; mowa twaja jość praŭda.
Як Ты паслаў Мяне на сьвет, і Я паслаў іх у сьвет;
Tak jak ty mianie pasłaŭ na świet, i ja ich pasłaŭ na świet.
І за іх Я пасьвячаю Сябе, каб яны былі ўсьвячаны праўдаю.
I za ich ja paświačaju samoha siabie, kab i jany byli paświačony ŭ praŭdzie.
І не за іх толькі Я прашу, але таксама за тых, што вераць у Мяне подле слова іхнага,
A nia tolki za ich ja prašu, ale i za tych, katoryja praz ich słowa ŭwierać u mianie;
Каб усі былі адно; як Ты, Войча, у Імне, і Я ў Табе, каб і яны ў нас былі, каб верыў сьвет, што Ты Мяне паслаў.
kab usie byli adno, tak jak ty, Ojča, u mnie, a ja ŭ tabie, kab i jany ŭ nas adno byli, kab uwieryŭ świet, što ty mianie pasłaŭ.
І славу, што Ты даў Імне, Я даў ім, каб былі адно, як мы адно.
A ja daŭ im sławu, katoruju ty mnie daŭ, kab jany byli adno, tak jak i my jość adno;
Я ў іх, і Ты ў Імне, каб яны сталі супоўна адным, каб сьвет пазнаў, што Ты паслаў Мяне, і каб Ты ўмілаваў іх, як Ты ўмілаваў Мяне.
ja ŭ ich, a ty ŭ mnie, kab jany byli daskanalnymi ŭ jednaści, i kab paznaŭ świet, što ty mianie pasłaŭ i ŭzlubiŭ ich, tak jak i mianie ŭzlubiŭ.
Войча! каторых Ты даў Імне, Я зычу, каб, ідзе Я, і яны былі з Імною, каб бачылі славу Маю, каторую Ты даў Імне, бо Ты ўмілаваў Мяне перад закладзінамі сьвету.
Ojča, chaču, kab dzie ja jość, byli sa mnoju i tyja, katorych ty mnie daŭ, kab jany widzieli sławu maju, jakuju ty mnie daŭ, bo ty ŭzlubiŭ mianie pierad zasnawańniem świetu.
Войча справядлівы! і сьвет Цябе не пазнаў, але Я пазнаў Цябе, і яны пазналі, што Ты паслаў Мяне.
Ojča sprawiadliwy, świet ciabie nie paznaŭ, a ja paznaŭ ciabie, i hetyja paznali, što ty mianie pasłaŭ.
І Я паведаміў ім імя Твае і паведамлю, каб міласьць, каторай Ты ўмілаваў Мяне, была ў іх, і Я ў іх».
I ja abwiaściŭ im imia twajo, i abwiaściŭ, kab luboŭ, jakoju ty ŭzlubiŭ mianie, u ich była, a ja ŭ ich.
