Яна 10 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Міхася Міцкевіча → Пераклад Антонія Бокуна
Папраўдзе, папраўдзе кажу вам: — хто не ўвайходзіць праз вароты на двор авечы, а пералазіць інакш, той злодзей і разбойнік.
Сапраўды, сапраўды кажу вам: хто не дзьвярыма ўваходзіць у авечы двор, але ўлазіць іначай, той злодзей і разбойнік.
А хто ўвайходзіць праз вароты, той пастыр авечкам.
А хто ўваходзіць дзьвярыма, той — пастыр авечак.
Яму прыбрамнік адчыняе, і авечкі слухаюць голасу яго; ён кліча авец сваіх паімённа і выводзіць іх.
Яму прыдзьвернік адчыняе, і авечкі слухаюць голас ягоны, і ён кліча сваіх авечак па імёнах, і выводзіць іх.
І калі выведзе авечкі свае, ідзе перад імі, і авечкі йдуць за ім, бо ведаюць голас яго.
І калі выведзе сваіх авечак, ідзе перад імі, і авечкі ідуць за ім, бо ведаюць голас ягоны.
За чужым-жа ня пойдуць, але разбягуцца ад яго, бо ня знаюць чужога голасу.
За чужым жа ня пойдуць, але ўцякуць ад яго, бо ня ведаюць чужога голасу».
Гэтую прыпавесць сказаў ім Ісус, але яны не зразумелі, пра што такое Ён гаварыў ім.
Гэтую прыказку сказаў ім Ісус, але яны не зразумелі, што такое Ён гаварыў ім.
Таму Ісус зноў сказаў ім: — папраўдзе, папраўдзе кажу вам: Я — вароты для авец.
Тады ізноў сказаў ім Ісус: «Сапраўды, сапраўды кажу вам, што Я — дзьверы авечак.
Усе, колькі іх прыйходзіла перада Мною — зладзеі і разбойнікі, але авечкі не паслухалі іх.
Усе, якія прыходзілі раней за Мяне, — злодзеі і разбойнікі, але авечкі не паслухаліся іх.
Я ёсьць дзьвярмі тымі: хто праз Мяне ўвойдзе, збавёны будзе, і ўвойдзе, і выйдзе, і пажыву знойдзе.
Я — дзьверы. Хто ўвойдзе праз Мяне, збаўлены будзе, і ўвойдзе, і выйдзе, і пашу знойдзе.
Злодзей прыйходзіць толькі дзеля таго, каб украсьці, забіць ці загубіць; Я прыйшоў, каб жыцьцё мелі, і ўдосталь мелі.
Злодзей прыходзіць, каб толькі ўкрасьці, забіць і загубіць. Я прыйшоў, каб вы мелі жыцьцё і мелі ўдосталь.
Я пастыр добры; добры пастыр жыцьцё сваё аддае за авечкі свае.
Я — Пастыр добры. Добры пастыр аддае душу сваю за авечак,
А найміт, хто ня пастыр, і авечкі яму не свае, бачачы, як урываецца воўк, пакідае авечкі і ўцякае, і воўк хапае іх і разганяе авечкі.
а найміт, які ня пастыр, для якога авечкі не свае, бачыць, што прыходзіць воўк, і пакідае авечак, і ўцякае, і воўк хапае іх, і разганяе авечак.
Найміт уцякае, бо найміт, і ня дбае пра авечкі.
Найміт жа ўцякае, бо ён найміт і ня рупіцца пра авечак.
Я — Пастыр Добры, і ведаю Маіх, і Мае ведаюць Мяне.
Я — Пастыр добры і ведаю, хто Мае, і Мае ведаюць Мяне.
Як Айцец Мяне знае, так і Я знаю Айца, і жыцьцё Маё кладу за авечкі.
Як Айцец ведае Мяне, і Я ведаю Айца, і душу Маю аддаю за авечак.
Маю Я і іншыя авечкі, ня з гэтага двара, і іх належыць Мне прывясьці, і яны пачуюць голас Мой, і будзе адзін статак і адзін Пастыр.
Маю Я і іншых авечак, якія ня з гэтага двара, і іх Я мушу прывесьці. І яны пачуюць голас Мой, і станецца адзін статак і адзін Пастыр.
За тое любіць Мяне Айцец, што Я аддаю жыцьцё Маё, каб зноў прыняць яго.
За тое любіць Мяне Айцец, што Я аддаю душу Маю, каб ізноў узяць яе.
Ніхто яго ад Мяне не адыйме, але Я Сам аддаю яго; і маю ўладу аддаць яго, і ўладу маю зноў прыняць яго; гэты запавет дастаў Я ад Айца Майго.
Ніхто не забірае яе ў Мяне, але Я Сам аддаю яе. Маю ўладу аддаць яе і маю ўладу ізноў узяць яе. Гэтае прыказаньне атрымаў Я ад Айца Майго».
За гэтыя словы зноў узьнялася між юдэямі спрэчка.
Тады ізноў стаўся падзел між Юдэямі дзеля гэтых словаў.
Шматлікія з іх гаварылі: — Ён мае злыдуха і вар'юецца, што вы слухаеце Яго?
Многія з іх казалі: «Ён мае дэмана і вар’яцее; што вы слухаеце Яго?»
Іншыя-ж гаварылі: — словы гэтыя не апантанага; ці-ж можа злыдух адчыняць вочы сьляпому?
Другія казалі: «Гэта словы не апанаванага дэманам. Ці ж можа дэман адчыняць вочы сьляпым?»
Было-ж тады ў Ерусаліме сьвята Абнаўленьня, і была зіма.
І сталася ў Ерусаліме сьвята Абнаўленьня, і была зіма.
І хадзіў Ісус у храме, у прытворы Саламонавым.
І хадзіў Ісус у сьвятыні ў прысенку Салямонавым.
Абступілі тут Яго юдэі, і кажуць Яму: — дакуль Ты будзеш марочыць нам душы? Калі Ты Хрыстос, дык скажы нам адкрыта.
Тады абступілі Яго Юдэі і сказалі Яму: «Дакуль будзеш трымаць душу нашу? Калі Ты — Хрыстос, скажы нам адкрыта».
Ісус адказаў ім: — Я сказаў вам, і ня верыце; учынкі, якія Я твару ў імя Айца Майго, сьветчаць за Мяне.
Адказаў ім Ісус: «Я казаў вам, і ня верыце; справы, якія Я раблю ў імя Айца Майго, яны сьведчаць пра Мяне.
Але вы ня верыце, бо вы не з Маіх авец, як Я вам сказаў.
Але вы ня верыце, бо вы не з Маіх авечак, як Я сказаў вам.
Авечкі Мае слухаюць голасу Майго, і Я знаю іх, і яны за Мною ідуць.
Авечкі Мае слухаюць голас Мой, і Я ведаю іх, і яны ідуць за Мною.
І Я даю ім жыцьцё вечнае, і не загінуць павек, і ніхто ня вырве іх з рукі Маей.
І Я даю ім жыцьцё вечнае, і не загінуць на вякі, і ніхто ня выхапіць іх з рукі Маёй.
Айцец Мой, Хто даў іх Мне, большы за ўсіх, і ніхто ня можа адабраць іх з рукі Айца Майго:
Айцец Мой, Які даў Мне іх, большы за ўсіх, і ніхто ня можа выхапіць іх з рукі Айца Майго.
Я і Айцец — адзінства ёсьць.
Я і Айцец — адно».
Тады юдэі зноў хапіліся за камяньні, каб каменаваць Яго.
Тады ізноў Юдэі ўзялі камяні, каб укаменаваць Яго.
Ісус адказаў ім: — многа добрых чынаў паказаў Я вам ад Айца Майго; за каторы-ж з гэтых чынаў хочаце пабіць Мяне камяньнямі.
Адказаў ім Ісус: «Шмат добрых учынкаў паказаў Я вам ад Айца Майго. За які з іх хочаце Мяне ўкаменаваць?»
І сказалі юдэі Яму ў адказ: — не за добрыя ўчынкі хочам каменаваць Цябе, але за блюзьнерства і за тое, што Ты — чалавек — выдаеш Сябе за Бога.
Юдэі адказалі Яму, кажучы: «Не за добры ўчынак хочам укаменаваць Цябе, але за блюзьнерства, і што Ты, будучы чалавекам, робіш Сябе Богам».
Ісус адказаў ім: — ці-ж не напісана ў законе вашым: — Я сказаў, вы богі.
Ісус адказаў ім: «Ці не напісана ў Законе вашым: “Я сказаў: 'Вы — богі'”?
Калі Ён назваў багамі тых, да каторых было слова Божае — а Пісаньне ня можа быць парушанае, —
Калі Ён назваў багамі тых, да якіх было слова Божае, і ня можа быць парушана Пісаньне,
Дык як-жа Таму, Каго асьвяціў Айцец, вы кажаце — блюзьнерыш, — што Я сказаў: — Я Сын Божы?
як Таму, Каго Айцец асьвяціў і паслаў у сьвет, вы кажаце: “Блюзьніш”, таму што сказаў: “Я — Сын Божы”?
Калі Я ня выконваю дзеяньняў Айца Майго, ня верце Мне.
Калі Я не раблю ўчынкаў Айца Майго, ня верце Мне.
Калі-ж выконваю, і ня верыце Мне, то верце ўчынкам Маім, каб пазналі і ўверылі, што Айцец ува Мне і Я ў Ім.
Калі ж раблю, а вы Мне ня верыце, дык верце ўчынкам Маім, каб спазналі і паверылі, што Айцец у-ва Мне, і Я ў Ім».
Тады зноў намкнуліся схапіць Яго, але Ён ухіліўся ад рук іхных.
Тады ізноў шукалі схапіць Яго, але Ён выйшаў з рук іхніх
І пайшоў зноў за Йардан, дзе раней хрысьціў Ян, і там застаўся.
і пайшоў ізноў за Ярдан, у тое месца, дзе раней хрысьціў Ян, і застаўся там.
І многія прыйшлі да Яго; і гаварылі, што Ян не стварыў ніякага цуду, але ўсё, што сказаў Ян пра Яго, бы праўдзівае.
І многія прыйшлі да Яго, і казалі, што Ян не ўчыніў ніводнага знаку, але ўсё, што сказаў Ян пра Яго, было праўдзівым.
І многія ўверылі ў Яго там.
І многія там паверылі ў Яго.
