1 Пятра 3 разьдзел

 

 

Таксама і вы, жонкі, падпарадко́ўвайцеся сваім мужа́м, каб тыя з іх, што не скара́юцца перад словам, праз паво́дзіны жо́нак здабы́ты былí без слова,

 

Таксама і вы жоны (жонкі) падчыняйцеся мужам сваім, каб нават тады, калі некаторыя з іх ня слухаюць павучэньня (слова), праз самыя паводзіны жон прыхіліліся б да веры без павучэньня (слова).

калі ўба́чаць чы́стае, богабая́знае жыццё ваша.

 

Калі будуць наглядаць вашае, поўнае боязі, сьвятое паступаньне (павадзеньню).

Няхай упрыго́жанне ваша будзе не зне́шняе: заплята́нне валасоў, аздабле́нне ў золата ці нашэ́нне ўбораў,

 

Хай вас упрыгожвае не навонкі: зачоска валасоў, ані залатыя пярсьцёнкі, ані стройныя сукні,

а патае́мны сэ́рца чалавек у нятле́ннасці лаго́днага і маўклíвага ду́ху, што ма́е вялікую ва́ртасць перад Богам.

 

але ўвонкі (унутры) дабрата сэрца чалавечага, непахісная мірнасьць (спакойнасьць), спагадлівасць духа (душэўная), каторыя дарагімі ў вачах Божых.

Бо так не́калі і святы́я жанчы́ны, якія ўсклада́лі надзе́ю на Бога, упрыго́жвалі сябе, падпарадко́ўваючыся сваім мужа́м;

 

Так і калісьці сьвятыя жоны, паклаўшы надзею ў Богу, строіліся і былі падлеглымі сваім мужам.

гэтак Са́рра слухалася Аўраама, называ́ючы яго спадаро́м; і вы — дзеці яе, калі ро́біце дабро і не паддаяце́ся нія́каму стра́ху.

 

Так і Сара была паслухмянай Абрагаму, завучы яго сваім гаспадаром (панам). І вы яе дочкамі, дабрадзейкі, і не баіцеся (адчувайце) ніякага страху.

Таксама і вы, мужы́, абыхо́дзьцеся разу́мна з жонкамі як са слабе́йшым полам жано́чым, ака́зваючы ім паша́ну як сунасле́дніцам благада́тнага жыцця́, каб не было́ перашко́ды малітвам вашым.

 

Такжа і вы мужы, у супольным жыцьці, лічыцеся разумна з слабейшай жаночай натурай. Паважайце жоны як тых, што яўляюцца спадкаемцамі, жыцьця, каб не стаўляць перашкод вашым маленьням.

Урэ́шце, будзьце ўсе аднаду́мнымі, спага́длівымі, браталю́бнымі, міласэ́рнымі, добразычлíвымі, пакорнаму́дрымі;

 

На канец будзьце ўсе аднадумнымі, спагадныя, поўныя брацкае любові, міласэрныя, пакорнымі.

не плацíце злом за зло альбо знява́гай за знява́гу, а наадваро́т, благаслаўля́йце, ве́даючы, што на тое вы паклíканы, каб унасле́даваць благаславе́нне.

 

Не адгаджайце злом (ліхам) за зло (ліха), ані пракляцьцем за праклён. Напроціў — багаслаўляйце. На тое вы пакліканы, каб успадкаемчылі багаславеньне.

Бо хто лю́біць жыццё і хоча ўба́чыць добрыя дні, той няхай стры́млівае язык свой ад зла і ву́сны свае ад кава́рных слоў,

 

"Бо хто хоча любіць жыцьцё ды аглядаць шчасьлівыя дні, хай зьдзержыць (стрымае) язык ад зла (ліха), і вусны — каб не гаварылі подступу (падманна).

няхай ухіля́ецца ад зла і ро́біць дабро, няхай шука́е мíру і імкне́цца да яго,

 

Няхай адступіцца ад зла (ліха), а робіць добра, хай спаганяе мір (супакой), ды хай ідзе за ім.

бо вочы Госпада зве́рнуты да пра́ведных, і ву́шы Яго — да малітвы іх, аблíчча ж Гасподняе су́праць тых, хто ро́біць зло, каб знíшчыць іх з зямлі.

 

Бо вочы Госпадавы на справядлівых, а вушы Ягоны на іх просьбы: аблічча Госпада проціў тых, што чыняць зло (блага).

І хто зро́біць вам зло, калі вы бу́дзеце пабо́рнікамі дабра́?

 

Хто вам пашкодзіць, калі будзеце рупіцца пра дабро?

А калі і паку́туеце за праўду, то блажэ́нныя вы; устрашэ́ння ж іхняга не пало́хайцеся і не жаха́йцеся.

 

А калі б вы нават пацярпелі дзеля справядлівасьці — вы багаслаўлены (шчасьлівыя). Не палохайцеся іхніх пагрозаў ды не трывожцеся.

Госпада Бога свяцíце ў сэ́рцах вашых; будзьце заўсёды гатовы кожнаму, хто патрабу́е ад вас абгрунтава́ння вашай надзе́і, даць адказ з лаго́днасцю і богабая́знасцю;

 

Госпада Хрыста мейце ў сэрцах за Сьвятога і нарыхтовы заўсёды да абароны адносна кожнага, хто патрабуе ад вас адказу, аб прабываючай у вас надзеі.

майце сумле́нне добрае, каб тым, за што абгаво́рваюць вас, як злачы́нцаў, былі пасаро́млены тыя, хто зневажа́е ваша добрае жыццё ў Хрысце́.

 

У спагаднасьці і боязі Божай беражыце чыстае сумленьне, каб тыя, што ачарняюць вашыя добрыя паводзіны ў Хрысьце адчулі сорам вось таму, што вас несправядліва ачарнялі.

Бо лепш ро́бячы добро паку́таваць, калі на тое воля Божая, чым ро́бячы зло;

 

Бо такой воля Божая, каб лепш цярпець добра робячы, нячым чынячы зло.

таму што і Хрыстос, каб прыве́сці нас да Бога, адно́йчы прыня́ў паку́ты за грахí нашы, пра́ведны за няпра́ведных, памёршы пло́ццю, але ажы́ўшы ду́хам,

 

Хрыстус таксама раз памёр за грахі — справядлівы — за несправядлівых, каб вас давесьці да Бога і забіты, праўда што да цела, але пакліканы Духам да жыцьця.

у якім Ён, сышо́ўшы, прапаве́даваў і тым, што былí ў цямнíцы, ду́хам,

 

У Ім пайшоў вясьціць збаўленьне нават духам замкнутым у вязьніцы.

якія не скары́ліся не́калі, калі чака́ла іх доўгацярплíвасць Божая, у дні Ноя, пры будаўнíцтве каўчэ́га, у якім нямногія, гэта зна́чыць восем чалавек, былí вы́ратаваны ад вады́.

 

Калісьці пры будове Аркі (Каўчэга), у якой ледзь восем асоб уратаваліся праз ваду, гэтыя духі былі непаслухмяныя, злоўжывалі Божаю цярплівасьць.

Так і нас цяпер падобнае гэтаму вобразу хрышчэ́нне — не цяле́снага бру́ду змыва́нне, а просьба да Бога аб добрым сумле́нні — спаса́е праз уваскрасе́нне Іісуса Хрыста,

 

Цяпер таксама па гэтаму ўзору (фігуры) збаўляе вас вада (яна) праз хрост, не праз абмыцьцё бруду цела, але праз просьбу да Бога аб чыстае сумленьне дзеля ўваскрасеньня Езуса Хрыста.

Які, узышо́ўшы на неба, знахо́дзіцца правару́ч Бога, і Яму падпарадкава́ны Ангелы, і ўла́ды, і сілы.

 

Ён узыйшоў у неба і сядзіць па правіцы Бога, падчыніўшы сабе анёлаў, і Улады Магуцьці.