Марка 11 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Пераклад Васіля Цяпінскага
І калі наблізіліся да Іерусаліма, да Віфагíі і Віфа́ніі, да гары Елеонскай, Іісус пасылае двух з вучняў Сваіх
И гды приближилисе до Ерусолима, до Віфсфагии и Вифании, къ горе оливной, послалъ дву зъ учениковъ Своихъ •
і кажа ім: ідзіце ў се́лішча, што перад вамі, і, уваходзячы ў яго, адразу зно́йдзеце прывя́занае асляня́, на якое ніхто з людзей не сядаў; адвяза́ўшы яго, прывядзíце.
И мовилъ имъ: идите в весь которая есьть противъ вамъ, и на тых местъ входечи в нее, найдете жеребя пъривязаное, на которомъ нихто з чоловековъ не всядалъ, отвезавши его приведите • [1]
І калі хто скажа вам: «што́ вы гэта робіце?», скажы́це, што яно патрэбна Госпаду, і адразу пашле яго сюды.
А есьли хто вамъ речеть, шъто чините то, речите: ижъ Панъ потребуеть его, и на тых местъ пошлеть его сюды •
Яны пайшлі і знайшлі асляня́, прывя́занае каля варот на вуліцы, і адвязалі яго.
И шлі и нашлі жеребя привязано подле дьверей з надворья на ростанях, отвезали его •
І некаторыя з тых, што стаялі там, гаварылі: што вы робіце? навошта адвя́зваеце асляня́?
И некоторые з стоечихъ тамъ мовили: што делаете отвязываючи жереба?
Яны ж адказвалі ім, як загадаў Іісус, і тыя адпусцілі іх.
А они рекли имъ, якъ пріказалъ имъ Исусъ, и опусьтили ихъ •
І прывялі асляня́ да Іісуса, і пакла́лі на яго во́пратку сваю; і сеў Іісус на яго.
И привели жереба къ Исусу, и взложили на него одежі свои, и вселъ на него •
Многія ж во́пратку сваю пасціла́лі на дарогу, а іншыя зраза́лі галíны з дрэў і пасціла́лі на дарогу.
Многие тежъ одежи свои слалі по дорозе, другие пакъ гольцы резалі з деревья, и посьтілали по дорозе •
І тыя, што ішлі папе́радзе і следам, ускліка́лі: Аса́нна! благаславёны Той, Хто прыхо́дзіць у імя́ Гасподняе!
А впередъ идучие, и всьледъ идучие, кричали, мовечи: Осанна, блогословеный Идучий во имя Панское •
Благаславёна царства айца нашага Давіда, якое надыхо́дзіць у імя́ Гасподняе! Аса́нна ў вышніх!
Благословено идучое королевство во имя Панское, отца нашого Давыда, Осанна,[2] на высокосьти •
І ўвайшоў Іісус у Іерусалім і ў храм; і, агле́дзеўшы ўсё, паколькі час быў ужо позні, пайшоў у Віфа́нію з двана́ццаццю.
И вшолъ до Ерусолима Исусъ, и в церковъ, и огледевши все позной ужо будучи године, вышолъ до Вифании, з дванадцатьми • [3]
І на другі дзень, калі яны выйшлі з Віфа́ніі, Ён захацеў есці;
А на завтрее вышодшимъ имъ з Вифании, з голоднелъ • [4]
і, уба́чыўшы здалёк смакоўніцу, пакрытую лíсцем, падышоў, ці не знойдзе чаго на ёй; і, прыйшоўшы да яе, нічога не знайшоў, акрамя лíсця, бо не пара́ была́ на смо́квы.
И увидевши фигу здалека маючую лисьтье, пришолъ есьли бы што нашолъ на ней, и пришодши к ней, ничого не нашолъ, только листье, еще бо не былъ часъ фигамъ •
І, прамовіўшы, Іісус сказаў ёй: няхай больш ніхто не есць ад цябе плоду даве́ку! І чулі гэта вучні Яго.
И отповедаючи Исусъ, рекъ ей: нехай к тому з тебе навеки нихто овощу не есьть, и слышелі ученіки Его •
І прыходзяць у Іерусалім. І, увайшоўшы ў храм, Іісус пачаў выганя́ць тых, якія прадавалі і куплялі ў храме, і перакулíў сталы́ мяня́лаў і ўсло́ны тых, што прадавалі галубоў;
И пришли до Ерусолима, и вшодши Исусъ в церковъ, почалъ выганяти, продаючихъ и купуючихъ в церкви, и столы торговцомъ[5] и стольцы продаючихъ голуби пооброкидалъ •
і не дазваляў, каб хто пранёс якую-небудзь рэч праз храм.
И не давалъ бы хто носилъ судье скрозь церковъ •
І вучыў іх, ка́жучы: ці не напíсана: «дом Мой домам малітвы назаве́цца для ўсіх народаў»? а вы зрабілі з яго логава разбойнікаў.
И учинилъ мовечи имъ: не есьть ли написано: ижъ домъ Мой, домъ молитвы назоветьсе, всимъ народомъ, а вы учинилисте его печорою розъбойничою • [6]
І пачулі гэта кніжнікі і першасвятары́, і шукалі, як бы Яго загубíць, бо баяліся Яго, таму што ўвесь народ здзіўля́ўся вучэ́нню Яго.
И слышачи учоные, и переднейшіе оферовнікі, и искалі, якъ Его згубіті, бояли бо се Его, ижъ вся тижба дивиласе о науце Его •
І калі звечарэ́ла, Ён выйшаў за горад.
И якъ (ужо) позно было, выходилъ вонъ з города •
І ра́ніцаю, праходзячы міма, убачылі, што смакоўніца засохла да ко́раня.
А в раньи мимо идучи, увидели фигу усохши с кореня • [7]
І, успомніўшы, Пётр кажа Яму: Раввí! паглядзí, смакоўніца, якую Ты пракля́ў, усохла.
И вспоменувші Петръ, мовіл Ему: Учітелю, відь фігу которуюсь проклялъ усула •
І, адказваючы, Іісус кажа ім:
И отповедаючи Исусъ мовилъ имъ: мейте веру Божъю •
ма́йце веру Божую. Бо праўду кажу вам: калі хто скажа гары́ гэтай: «падымíся і ўве́ргніся ў мора», і не засумнява́ецца ў сэ́рцы сваім, а верыць будзе, што збу́дзецца па сло́вах яго, — будзе яму, што́ б ні сказаў.
Правъдиве бо мовлю вамъ: ижъ которий кольвекъ речеть горе той, рушъсе и вкиньсе в море, и не феетьсе в серцы своемъ, але веру маеть, ижъ што мовит, збудетьсе, станет се ему што кольвекъ речет •
Таму кажу вам: усё, чаго ў малітве ні папро́сіце, верце, што атрыма́еце, і будзе вам.
Того деле мовлю вамъ: все о што кольвекъ молечися просите, верте ижъ озьмете, и станетсе вамъ • [8]
І калі стаіце́ на малітве, дару́йце, як што ма́еце су́праць каго, каб і Айцец ваш, Які ў нябёсах, дарава́ў вам правíны вашы.
А гды станете молечисе, отпущайте есьли што маете протівъ кого, бы и Отець вашъ которій есьть на небесехъ, отпусьтилъ вамъ згрешенья ваши • [9]
Калі ж вы не дару́еце, то і Айцец ваш, Які ў нябёсах, не дару́е вам правíнаў вашых.
Есьли пакъ вы не отпущаете, ні Отець вашъ, Которій есьть на небесехъ отпусьтить вамъ згрешенья вашого •
І прыходзяць зноў у Іерусалім. І калі Ён хадзіў у храме, падыходзяць да Яго першасвятары́ і кніжнікі, і старэйшыны
И прішлі засе до Иерусоліма, и в церкві ходечі Ему, прішлі к Нему переднейшіе оферовнікі и учоные и старшие • [10]
і кажуць Яму: якою ўла́даю Ты гэта робіш? і хто Табе ўла́ду гэтую даў, каб Ты рабіў гэта?
И мовили Ему: которую владносьтью тое чинишъ, и хто Тобе владносьть тую далъ, бысь тое чинилъ?
Іісус жа ў адказ сказаў ім: спытаю ў вас і Я адну рэч, і адкажы́це Мне; і Я скажу вам, якою ўла́даю гэта раблю.
А Исусъ отповедаючи рекъ имъ: спытаю васъ и Я слова одного, а отповедьте Ми, и споведаю вамъ которою владносьтью тое чиню •
Хрышчэнне Іаанава з неба было́ ці ад людзей? адкажы́це Мне.
Крещенье Иоаново зъ неба ль было, або з людей, отповедьте Ми •
І разважа́лі яны між сабою, гаворачы: калі скажам: «з неба», — Ён скажа: «чаму ж вы не паверылі яму?»
И мысьлили к собе мовечи: есьлі речемъ з неба, речеть, чому прото не уверилисьте ему •
А сказаць: «ад людзей» — баяліся народа, бо ўсе лічылі, што Іаан сапраўды́ быў прарок.
Але (и) есьли речемъ з людей, боимъсе люду, вси бо мели Иоана, ижъ правдиве пророкъ былъ •
І кажуць у адказ Іісусу: не ведаем. Тады Іісус, адказваючы, гаворыць ім: і Я не скажу вам, якою ўла́даю гэта раблю.
И отповедаючи мовили Исусу: не ведаемъ, а отповедаючи Исусъ, мовилъ имъ: ни Я скажу вамъ, которую владносьтью тое чиню •
