Марка 11 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Сабілы і Малахава → Пераклад Васіля Цяпінскага
І калі наблізіліся да Ярузаліму, да Бітхвагі і Бітані, да гары Аліваў, (Ён) пасылае двух вучняў Сваіх,
И гды приближилисе до Ерусолима, до Віфсфагии и Вифании, къ горе оливной, послалъ дву зъ учениковъ Своихъ •
і кажа ім: ідзіце ў сяло, якое проста перад вамі; і, уваходзячы ў яго, адразу знойдзеце прывязанага маладога асла, на якога ніхто зь людзей ня садзіўся; адвязаўшы яго, прывядзіце.
И мовилъ имъ: идите в весь которая есьть противъ вамъ, и на тых местъ входечи в нее, найдете жеребя пъривязаное, на которомъ нихто з чоловековъ не всядалъ, отвезавши его приведите • [1]
І калі хто вам скажа: што гэта (вы) робіце? адказвайце: ён патрэбны Госпаду; дык адразу пашле яго сюды.
А есьли хто вамъ речеть, шъто чините то, речите: ижъ Панъ потребуеть его, и на тых местъ пошлеть его сюды •
І (яны) пайшлі і знайшлі маладога асла, прывязанага каля брамкі звонку на вуліцы, і адвязваюць яго.
И шлі и нашлі жеребя привязано подле дьверей з надворья на ростанях, отвезали его •
І нікаторыя, што стаялі там, казалі ім: што робіце, адвязваючы асьляня?
И некоторые з стоечихъ тамъ мовили: што делаете отвязываючи жереба?
І яны сказалі ім, як загадаў Ісус; і (тыя) адпусьцілі іх.
А они рекли имъ, якъ пріказалъ имъ Исусъ, и опусьтили ихъ •
І прывялі асьляня да Ісуса, і ўсклалі на яго вопраткі свае; і (Ён) сеў на яго;
И привели жереба къ Исусу, и взложили на него одежі свои, и вселъ на него •
а многія пасьцілалі вопраткі свае на дарогу; а іншыя абразалі вецьце з дрэваў і пасьцілалі на дарогу.
Многие тежъ одежи свои слалі по дорозе, другие пакъ гольцы резалі з деревья, и посьтілали по дорозе •
І тыя, што ішлі сьпераду і за Ім, крычалі кажучы: Госанна! багаславёны, Які ідзе ў Імя Госпада!
А впередъ идучие, и всьледъ идучие, кричали, мовечи: Осанна, блогословеный Идучий во имя Панское •
Багаславёна Валадарства бацькі нашага Давіда, што ідзе ў Імені Госпада! Госанна ў вышэйшых нябёсах!
Благословено идучое королевство во имя Панское, отца нашого Давыда, Осанна,[2] на высокосьти •
І ўвайшоў Ісус у Ярузалім і ў Сьвятыню. І агледзіўшы ўсё, а час ужо быў позьні, выйшаў з дванаццацю ў Бітаню;
И вшолъ до Ерусолима Исусъ, и в церковъ, и огледевши все позной ужо будучи године, вышолъ до Вифании, з дванадцатьми • [3]
А на другі дзень, калі яны выйшлі з Бітані, (Ён) захацеў есьці.
А на завтрее вышодшимъ имъ з Вифании, з голоднелъ • [4]
І ўбачыўшы здалёк смакоўніцу, пакрытую лісьцем, пайшоў, ці ня знойдзе на ёй што-небудзь. І падыйшоўшы да яе нічога ня знайшоў, апрача лíсьця, бо (яшчэ) ня час быў (зьбіраць) смоквы.
И увидевши фигу здалека маючую лисьтье, пришолъ есьли бы што нашолъ на ней, и пришодши к ней, ничого не нашолъ, только листье, еще бо не былъ часъ фигамъ •
І загаварыўшы Ісус сказаў да яе: больш ад цябе ніхто ня зьесьць плоду вавек. І чулі (гэтае) вучні Ягоныя.
И отповедаючи Исусъ, рекъ ей: нехай к тому з тебе навеки нихто овощу не есьть, и слышелі ученіки Его •
І прыходзяць (яны) у Ярузалім. А калі ўвайшоў Ісус у Сьвятыню, пачаў выганяць прадаўцоў і пакупнікоў у Сьвятыні, і сталы мянялаў і ўслоны прадаўцоў галубоў абярнуў.
И пришли до Ерусолима, и вшодши Исусъ в церковъ, почалъ выганяти, продаючихъ и купуючихъ в церкви, и столы торговцомъ[5] и стольцы продаючихъ голуби пооброкидалъ •
І ня дазваляў, каб хто-небудзь пранёс цераз Сьвятыню якую рэч.
И не давалъ бы хто носилъ судье скрозь церковъ •
І вучыў, кажучы ім: ці ня напісана: Дом Мой Домам малітвы будзе названы для ўсіх народаў? — А вы зрабілі зь Яго логва разбойнікаў.
И учинилъ мовечи имъ: не есьть ли написано: ижъ домъ Мой, домъ молитвы назоветьсе, всимъ народомъ, а вы учинилисте его печорою розъбойничою • [6]
І пачулі (гэтае) кніжнікі і архірэі, і шукалі, як бы загубіць Яго; бо баяліся Яго, таму што ўвесь народ захапляўся Ягоным вучэньнем.
И слышачи учоные, и переднейшіе оферовнікі, и искалі, якъ Его згубіті, бояли бо се Его, ижъ вся тижба дивиласе о науце Его •
А калі наступіў вечар, (Ён) выйшаў зь места.
И якъ (ужо) позно было, выходилъ вонъ з города •
А раніцай, праходзячы міма, (вучні) убачылі смакоўніцу, ссохшую ад карэньня.
А в раньи мимо идучи, увидели фигу усохши с кореня • [7]
І, прыгадаўшы, Пётра кажа Яму: Раўві! Глядзі, смакоўніца, якую (Ты) пракляў, усохла.
И вспоменувші Петръ, мовіл Ему: Учітелю, відь фігу которуюсь проклялъ усула •
І адказаўшы Ісус кажа ім: мейце веру Божую.
И отповедаючи Исусъ мовилъ имъ: мейте веру Божъю •
Бо Праўду кажу вам: калі хто (маючы веру Божую) скажа гары гэтай: будзь паднятай і ўкіненай у мора, і ня засумняваецца ў сэрцы сваім, але будзе мець веру (Божую), што станецца так, як гаворыць, — будзе яму, што бы ні сказаў.
Правъдиве бо мовлю вамъ: ижъ которий кольвекъ речеть горе той, рушъсе и вкиньсе в море, и не феетьсе в серцы своемъ, але веру маеть, ижъ што мовит, збудетьсе, станет се ему што кольвекъ речет •
Пагэтаму кажу вам: усё чаго толькі ў малітве ні просіце, верце, што атрымоўваеце і будзе вам.
Того деле мовлю вамъ: все о што кольвекъ молечися просите, верте ижъ озьмете, и станетсе вамъ • [8]
І калі стаіце на малітве, даруйце, калі што маеце на каго, каб і Ба́цька ваш, Які ў Нябёсах, дараваў вам грахі вашыя.
А гды станете молечисе, отпущайте есьли што маете протівъ кого, бы и Отець вашъ которій есьть на небесехъ, отпусьтилъ вамъ згрешенья ваши • [9]
Калі ж вы ня даруеце, то і Ба́цька ваш, Які ў Нябёсах, ня даруе вам грахоў вашых.
Есьли пакъ вы не отпущаете, ні Отець вашъ, Которій есьть на небесехъ отпусьтить вамъ згрешенья вашого •
І прыходзяць ізноў у Ярузалім. І калі Ён хадзіў у Сьвятыні, падыходзяць да Яго архірэі і кніжнікі і старэйшыны.
И прішлі засе до Иерусоліма, и в церкві ходечі Ему, прішлі к Нему переднейшіе оферовнікі и учоные и старшие • [10]
І кажуць Яму: якой уладаю гэта робіш? і Хто Табе ўладу гэтую даў, што гэта робіш?
И мовили Ему: которую владносьтью тое чинишъ, и хто Тобе владносьть тую далъ, бысь тое чинилъ?
Але Ісус, адказаўшы, сказаў ім: спытаю і Я ў вас адно слова, і (вы) адкажыце Мне, і (Я) скажу вам, якою ўладаю гэта раблю:
А Исусъ отповедаючи рекъ имъ: спытаю васъ и Я слова одного, а отповедьте Ми, и споведаю вамъ которою владносьтью тое чиню •
хрышчэньне Яанава зь Неба было, ці ад людзей? Адкажыце Мне.
Крещенье Иоаново зъ неба ль было, або з людей, отповедьте Ми •
І (яны) разважалі паміж сабою кажучы: калі скажам: зь Неба, — (то Ён) скажа: чаму тады ня паверылі яму?
И мысьлили к собе мовечи: есьлі речемъ з неба, речеть, чому прото не уверилисьте ему •
А калі скажам: «ад людзей», — баяліся народу. Бо ўсе лічылі, што Яан ёсьць сапраўды Прарок.
Але (и) есьли речемъ з людей, боимъсе люду, вси бо мели Иоана, ижъ правдиве пророкъ былъ •
І, адказаўшы, гавораць Ісусу: ня ведаем. Тады Ісус, адказаўшы, кажа ім: і Я ня скажу вам, якою ўладаю гэта раблю.
И отповедаючи мовили Исусу: не ведаемъ, а отповедаючи Исусъ, мовилъ имъ: ни Я скажу вамъ, которую владносьтью тое чиню •
