Марка 2 разьдзел

Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Сабілы і Малахава → Пераклад Васіля Цяпінскага

 
 

І зноў праз некалькі дзён прыйшоў (Ён) у Капэрнавум. І разыйшлася чутка што Ён у доме.
 
І въшолъ засе в Капернаумъ по (кольку) днех, и услышано было иж в дому ест • [1]

І адразу былі сабраны многія, так што больш ня заставалася мейсца нават каля дзьвераў; і (Ён) гаварыў ім Слова.
 
И на тых местъ собралісе многіе, ижъ теж болши не (моглі) змещатьсе ні подле дьверей, и мовилъ слово •

І прыходзяць да Яго са спаралізаваным, якога несьлі чацьвёра;
 
И пришли къ Нему носечи з розлаблеными жилами, носячого чотырми • [2]

і ня маючы магчымасьці падыйсьці да Яго цераз народ разабралі дах (дома), дзе (Ён) быў і, пракапаўшыся апускаюць пасьцель на якой ляжаў спаралізаваны.
 
А не могучи приближитьсе к Нему тижбы деле, зкрілі кровлю, где был, и прокопавші, свесілі коровать, на которой розлабленый лежалъ •

І ўбачыўшы веру іхную, Ісус гаворыць спаралізаванаму: дзіця! дарованы табе грахі твае.
 
И увідевші Исусъ веру ихъ, мовилъ розлабленому: дитя, отпущаютьтісе грехи твои • [3]

Былі ж там нікаторыя з кніжнікаў, якія сядзелі і разважалі ў сэрцах сваіх:
 
А были некоторые з учоных, тамъ седечи, и помышляючи въ серцахъ своихъ • [4]

чаму Гэты так блюзьнерыць? Хто можа дараваць грахі, акрамя аднаго Бога?
 
Што Тотъ такъ мовит блюзнерства, хто можетъ отпущати грехи, только одинъ Богъ • [5]

І адразу пазнаўшы Духам Сваім, што так (яны) разважаюць самі ў сабе, Ісус сказаў ім: чаму так разважаеце ў сэрцах вашых?
 
И на тых местъ зрозумевши Исусъ духом Своимъ, ижъ такъ они помышляют в собе, рекъ имъ: што тое помышляете въ серцахъ вашихъ?

Што лягчэй сказаць спаралізаванаму: «дарованы табе грахі» ці сказаць: «устань і вазьмі пасьцелю сваю і хадзі?»
 
Што ест лацией речи розслабленому, отпущаютисе грехи, або речи, въстань и возмі коровать твою и ходи?

Але каб (вы) ведалі, што Сын Чалавечы мае ўладу на зямлі дараваць грахі, — гаворыць спаралізаванаму,
 
Але бы ведалисьте, ижъ владность маеть Сынъ Чоловечий, на земли отпущать грехи, мовилъ розслабленому •

табе кажу: устань і вазьмі пасьцелю тваю, і ідзі ў дом твой.
 
Тобе мовлю, въстань, и озми короват твою и иді в домъ твой •

І (ён) адразу ўстаў, і, узяўшы пасьцелю, выйшаў перад усімі, так што ўсе пачалі давацца дзіву і славіць Бога, кажучы: ніколі такога (мы яшчэ) ня бачылі.
 
И всталъ на тых местъ, и вземши коровать вышолъ передъ всимі, ижъ дивіліся вси, и славіли Бога, мовечи: ижъ ніколи так не виделисмо • [6]

І выйшаў (Ён) ізноў да мора; і ўвесь народ ішоў да Яго, і (Ён) вучыў іх.
 
И вышол засе к морю, а вся тижба шъла к Нему, и училъ ихъ •

І, праходзячы міма, убачыў Левія Алхвеявага, які сядзеў на мытні, і кажа яму: ідзі за Мною. І (той), устаўшы, пайшоў усьлед за Ім.
 
А мімо идучі, увідел Левію Алъфеового седячого на мыте, и мовилъ ему: за Мной иді, и въставші вследъ Его шолъ • [7]

І сталася, калі Ісус узьляжаў за ядой у доме ягоным (Левія), узьляжалі зь Ім і вучнямі Ягонымі шмат мытнікаў і грэшнікаў; было іх многа, бо яны хадзілі за Ім.
 
І сталосе седелъ Онъ в дому его, и многие мытніки и грешники, седели зъ Исусомъ и зъ учніки Его, были бо многие, и за Ним ходили • [8]

А кніжнікі і хварысэі ўбачыўшы Яго, як есьць з мытнікамі і грэшнікамі, сказалі вучням Ягоным: чаму Ён есьць і п’е з мытнікамі і грэшнікамі?
 
А учоные и фарисеи, увидевши Его едучи з мытники и грешники, мовили ученикомъ Его: што (ест) ижъ з мытники и грешники ест и пъеть?[9]

І, пачуўшы, Ісус кажа ім: ня здаровыя маюць патрэбу ў лекары, а хворыя; Я прыйшоў заклíкаць да пакаяньня ня праведнікаў а грэшнікаў.
 
И услышавъши Исусъ, мовил имъ: не потребують здоровые лекаря, але хорые, не прышоломъ призывати справедъливых, але грешники на покаянье • [10]

А вучні Яана і хварысэяў пасьцілі. І прыходзяць, і кажуць Яму: чаму вучні Яана і хварысэяў посьцяць, а Твае вучні ня посьцяць?
 
И былі ученіки Иоановы и фарисейскіе постечісе, и пришли, и мовили Ему: чому ученики Иоановы и фарысейские постяться, а Твои ученіки не постяться?[11]

І сказаў ім Ісус: ня могуць пасьціць сыны палацу шлюбнага, у якім Малады знаходзіцца разам зь імі. Столькі часу сколькі зь імі Малады, ня могуць пасьціць.
 
И рек имъ Исусъ: чи ли могуть сынове свадебные докуль женихъ с ними ест постітисе? которий колвек часъ з собою мають женіха, не могуть постітіся •

Але прыйдуць дні калі Малады ад іх будзе ўзяты, і тады будуць пасьціць у тыя дні.
 
Леч прійдуть дни гды отыметься от нихъ женихъ, и тогды (будут) поститься в тые дни •

І ніхто ня прышывае латкі з новай тканіны да вопраткі старой: бо прышытая да старой вопраткі новая латка аддзярэцца, і дзірка стане яшчэ горшай.
 
А ніхто тежъ уставъкою шмата небеленого, (не) прішіваеть к одежи ветхой, а еслі пак, не такъ, возметь конецъ свой новое от ветхого, и горши дира будеть • [12]

І ніхто ня налівае віна маладога ў мяхі старыя: бо віно маладое прарывае мяхі (старыя), і віно выцякае, і мяхі прападуць. Але віно маладое трэба ўліваць у мяхі новыя.
 
И нихто теж (не) вліваеть віна нового в сумы ветхіе, а еслі пак, не так, пропукнеть вино новое сумы, и вино прольесе и сумы погінуть, але віно новое, в сумы новые (прістои) вліваті •

І давялося Яму праходзіць у суботу цераз пасевы, і вучні Ягоныя даро́гай пача́лі зрываць калосьсе,
 
І сталосе (иж) мімо шолъ Онъ в суботу, скрозь сеянья, и почали ученікі Его дорогу чинити выторгиваючи колосье •

і хварысэі казалі Яму: глядзі што (яны) робяць у суботу, чаго нельга (рабіць).
 
А фарисеи мовіли Ему: відь што чінять в суботы чого не годиться?

А Ён казаў ім: няўжо (вы) ніколі ня чыталі, што зрабіў Давід калі меў патрэбу і згаладаўся сам і тыя, што былí зь ім?
 
А Онъ мовілъ імъ: не чіталісьтель ніколи, што учинил Давидъ, гды потребу мел, и зголоднелъ сам, и которіе с нім (былі) • [13]

Як увайшоў (ён) у Дом Бога у (час) архірэя Абіятару і з’еў хлябы ахвярныя, якіх ня можна было есьці нікому, акрамя сьвятароў і даў і тым што былí зь ім?
 
Яко ввошолъ в домъ Божий, при Авиафаре переднейшом оферовнику, и хлебы покладные елъ, которих не годилосе ести, только оферовніком и далъ и будучим с німъ • [14]

І казаў ім: субота дзеля чалавека сталася, а ня чалавек дзеля суботы;
 
И мовіл им: субота чоловека деле сталасе, а не чоловекъ суботы деле •

пагэтаму Сын Чалавечы ёсьць Гаспадар і суботы.
 
А такъ Панъ ест Сынъ Чоловечий и суботе • [15]