Марка 2 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Васіля Цяпінскага
Праз некалькі дзён Езус зноў прыйшоў у Кафарнаум, і разышлася вестка, што Ён у доме.
І въшолъ засе в Капернаумъ по (кольку) днех, и услышано было иж в дому ест • [1]
Адразу сабралася столькі народу, што ўжо не было месца каля дзвярэй. І Ён прамаўляў да іх.
И на тых местъ собралісе многіе, ижъ теж болши не (моглі) змещатьсе ні подле дьверей, и мовилъ слово •
Прыйшлі да Яго чацвёра, якія неслі паралізаванага.
И пришли къ Нему носечи з розлаблеными жилами, носячого чотырми • [2]
Не змогшы прынесці яго да Езуса праз натоўп, разабралі страху, дзе Ён быў, і праз адтуліну спусцілі насілкі, на якіх ляжаў паралізаваны.
А не могучи приближитьсе к Нему тижбы деле, зкрілі кровлю, где был, и прокопавші, свесілі коровать, на которой розлабленый лежалъ •
Убачыўшы іх веру, Езус сказаў паралізаванаму: «Сыне, адпускаюцца твае грахі».
И увідевші Исусъ веру ихъ, мовилъ розлабленому: дитя, отпущаютьтісе грехи твои • [3]
Там жа сядзелі некаторыя з кніжнікаў і разважалі ў сэрцах сваіх:
А были некоторые з учоных, тамъ седечи, и помышляючи въ серцахъ своихъ • [4]
«Чаму Ён так кажа? Ён блюзнерыць! Хто можа адпускаць грахі, калі не сам Бог?»
Што Тотъ такъ мовит блюзнерства, хто можетъ отпущати грехи, только одинъ Богъ • [5]
Езус, адразу пазнаўшы духам сваім, што яны так разважаюць, сказаў ім: «Чаму так разважаеце ў сэрцах вашых?
И на тых местъ зрозумевши Исусъ духом Своимъ, ижъ такъ они помышляют в собе, рекъ имъ: што тое помышляете въ серцахъ вашихъ?
Што лягчэй? Сказаць паралізаванаму: “Адпускаюцца твае грахі”, ці сказаць: “Устань, вазьмі насілкі свае і хадзі?”
Што ест лацией речи розслабленому, отпущаютисе грехи, або речи, въстань и возмі коровать твою и ходи?
Але каб вы ведалі, што Сын Чалавечы мае на зямлі ўладу адпускаць грахі». І сказаў паралізаванаму:
Але бы ведалисьте, ижъ владность маеть Сынъ Чоловечий, на земли отпущать грехи, мовилъ розслабленому •
«Табе кажу: устань, вазьмі насілкі свае ды ідзі да дому свайго».
Тобе мовлю, въстань, и озми короват твою и иді в домъ твой •
Той адразу ж устаў і, узяўшы насілкі, выйшаў перад усімі, так што ўсе дзівіліся і славілі Бога, кажучы: «Ніколі мы такога не бачылі!»
И всталъ на тых местъ, и вземши коровать вышолъ передъ всимі, ижъ дивіліся вси, и славіли Бога, мовечи: ижъ ніколи так не виделисмо • [6]
Езус зноў выйшаў да мора. Усе людзі прыходзілі да Яго, а Ён навучаў іх.
И вышол засе к морю, а вся тижба шъла к Нему, и училъ ихъ •
Праходзячы, Ён убачыў Левія, сына Алфея, які сядзеў на мытні, і сказаў яму: «Ідзі за Мною». Той устаў і пайшоў за Ім.
А мімо идучі, увідел Левію Алъфеового седячого на мыте, и мовилъ ему: за Мной иді, и въставші вследъ Его шолъ • [7]
Калі Езус быў за сталом у доме ягоным, шмат мытнікаў і грэшнікаў было разам з Ім і вучнямі Ягонымі, бо шмат было тых, хто ішоў за Ім.
І сталосе седелъ Онъ в дому его, и многие мытніки и грешники, седели зъ Исусомъ и зъ учніки Его, были бо многие, и за Ним ходили • [8]
Кніжнікі з ліку фарысеяў, убачыўшы, што Ён есць з грэшнікамі і мытнікамі, казалі вучням Ягоным: «Чаму Ён есць з мытнікамі і грэшнікамі?»
А учоные и фарисеи, увидевши Его едучи з мытники и грешники, мовили ученикомъ Его: што (ест) ижъ з мытники и грешники ест и пъеть?[9]
Пачуўшы гэта, Езус сказаў ім: «Не здаровым патрэбны лекар, а хворым; Я прыйшоў заклікаць не праведнікаў, а грэшнікаў».
И услышавъши Исусъ, мовил имъ: не потребують здоровые лекаря, але хорые, не прышоломъ призывати справедъливых, але грешники на покаянье • [10]
Вучні Янавы і фарысеі пасцілі. Яны прыйшлі і сказалі Яму: «Чаму вучні Янавы і фарысеяў посцяць, а Твае вучні не посцяць?»
И былі ученіки Иоановы и фарисейскіе постечісе, и пришли, и мовили Ему: чому ученики Иоановы и фарысейские постяться, а Твои ученіки не постяться?[11]
Езус адказаў ім: «Ці могуць пасціць госці на вяселлі, калі з імі жаніх? Пакуль жаніх з імі, не могуць пасціць.
И рек имъ Исусъ: чи ли могуть сынове свадебные докуль женихъ с ними ест постітисе? которий колвек часъ з собою мають женіха, не могуть постітіся •
Але прыйдуць дні, калі будзе забраны ад іх жаніх, і тады будуць пасціць у той дзень.
Леч прійдуть дни гды отыметься от нихъ женихъ, и тогды (будут) поститься в тые дни •
Ніхто не прышывае латы з нябеленага палатна да старой вопраткі, бо новая лата адарвецца ад старога, і дзіра робіцца яшчэ горшай.
А ніхто тежъ уставъкою шмата небеленого, (не) прішіваеть к одежи ветхой, а еслі пак, не такъ, возметь конецъ свой новое от ветхого, и горши дира будеть • [12]
І ніхто не налівае маладое віно ў старыя мяхі. Інакш віно парве мяхі, і прападуць віно і мяхі. Але маладое віно ўліваюць у новыя мяхі».
И нихто теж (не) вліваеть віна нового в сумы ветхіе, а еслі пак, не так, пропукнеть вино новое сумы, и вино прольесе и сумы погінуть, але віно новое, в сумы новые (прістои) вліваті •
Аднойчы ў шабат, калі Езус праходзіў праз пасевы, вучні Ягоныя пачалі па дарозе зрываць каласы.
І сталосе (иж) мімо шолъ Онъ в суботу, скрозь сеянья, и почали ученікі Его дорогу чинити выторгиваючи колосье •
Тады сказалі Яму фарысеі: «Глядзі, чаму яны робяць у шабат тое, што не дазволена?»
А фарисеи мовіли Ему: відь што чінять в суботы чого не годиться?
Ён адказаў ім: «Вы ніколі не чыталі, што зрабіў Давід, калі меў патрэбу і згаладаўся ён і тыя, хто быў з ім?
А Онъ мовілъ імъ: не чіталісьтель ніколи, што учинил Давидъ, гды потребу мел, и зголоднелъ сам, и которіе с нім (былі) • [13]
Як увайшоў у дом Божы ў часы першасвятара Абіятара і еў ахвярныя хлябы, якіх нельга было есці нікому, акрамя святароў, і даў тым, хто быў з ім?»
Яко ввошолъ в домъ Божий, при Авиафаре переднейшом оферовнику, и хлебы покладные елъ, которих не годилосе ести, только оферовніком и далъ и будучим с німъ • [14]
І сказаў ім: «Шабат устаноўлены для чалавека, а не чалавек для шабату.
И мовіл им: субота чоловека деле сталасе, а не чоловекъ суботы деле •
Таму Сын Чалавечы — гаспадар шабату».
А такъ Панъ ест Сынъ Чоловечий и суботе • [15]
