Марка 2 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад П. Татарыновіча → Пераклад Васіля Цяпінскага
А пасьля некулькіх дзён ізноў увайшоў у Кафарнаум, і пайшла чутка, што ён у доме.
І въшолъ засе в Капернаумъ по (кольку) днех, и услышано было иж в дому ест • [1]
І зыйшлося многа, так што не хапала месца навет ля дзвярэй, а ён гаварыў ім слова.
И на тых местъ собралісе многіе, ижъ теж болши не (моглі) змещатьсе ні подле дьверей, и мовилъ слово •
І прышлі к яму, нясучы спараліжаванага, якога нясло чатырох.
И пришли къ Нему носечи з розлаблеными жилами, носячого чотырми • [2]
Ды ня могучы данясьці да яго дзеля натаўпу, разабралі столь, дзе ён быў, і зрабіўшы атворыну, ўпусьцілі ложа, на якім ляжаў спараліжаваны.
А не могучи приближитьсе к Нему тижбы деле, зкрілі кровлю, где был, и прокопавші, свесілі коровать, на которой розлабленый лежалъ •
Езус, пабачыўшы веру іхнюю, скажаў спараліжаванаму: Сыне, адпушчаюцца табе грахі твае.
И увідевші Исусъ веру ихъ, мовилъ розлабленому: дитя, отпущаютьтісе грехи твои • [3]
Былі-ж там некаторыя з кніжнікаў, сядзячыя й думаючыя ў сэрцах сваіх:
А были некоторые з учоных, тамъ седечи, и помышляючи въ серцахъ своихъ • [4]
Што гэта ён гаворыць? Блюзніць. Хто можа грахі адпушчаць, апрача самога Бога?
Што Тотъ такъ мовит блюзнерства, хто можетъ отпущати грехи, только одинъ Богъ • [5]
Езус, пазнаўшы зараз духам сваім, што яны думалі ў сабе, кажа ім: Чаму вы гэтак думаеце ў сэрцах вашых?
И на тых местъ зрозумевши Исусъ духом Своимъ, ижъ такъ они помышляют в собе, рекъ имъ: што тое помышляете въ серцахъ вашихъ?
Што лягчэй сказаць спараліжаванаму: “Адпушчаюцца табе грахі”, ці сказаць: “Устань, вазьмі ложа тваё й хадзі”.
Што ест лацией речи розслабленому, отпущаютисе грехи, або речи, въстань и возмі коровать твою и ходи?
Але, каб вы ведалі, што Сын чалавечы мае ўладу на зямлі адпушчаць грахі, (сказаў паралітыку);
Але бы ведалисьте, ижъ владность маеть Сынъ Чоловечий, на земли отпущать грехи, мовилъ розслабленому •
табе кажу: Устань, вазьмі ложа тваё ды йдзі ў дом твой.
Тобе мовлю, въстань, и озми короват твою и иді в домъ твой •
І той зараз-жа ўстаў і, падняўшы ложа сваё, пайшоў перад усімі, так што дзівіліся ўсе й славілі Бога, кажучы: Ніколі мы нічога такога ня відзелі.
И всталъ на тых местъ, и вземши коровать вышолъ передъ всимі, ижъ дивіліся вси, и славіли Бога, мовечи: ижъ ніколи так не виделисмо • [6]
І выйшаў зноў пад мора, а ўся грамада зыйходзілася к яму і ён вучыў іх.
И вышол засе к морю, а вся тижба шъла к Нему, и училъ ихъ •
А прайходзячы, ўгледзеў Левія Альфэевага, сядзячага пры куноймітні й сказаў яму: Ідзі за мною. Той, устаўшы, пайшоў за ім.
А мімо идучі, увідел Левію Алъфеового седячого на мыте, и мовилъ ему: за Мной иді, и въставші вследъ Его шолъ • [7]
І сталася, калі сядзелі за сталом у ягоным доме, многа падатчыкаў і грэшнікаў сядзела разам з Езусам і яго вучнямі, бо іх шмат было, што хадзілі за ім.
І сталосе седелъ Онъ в дому его, и многие мытніки и грешники, седели зъ Исусомъ и зъ учніки Его, были бо многие, и за Ним ходили • [8]
А кніжнікі й фарызэі, ўгледзеўшы, што ён есьць з куноймітамі й грэшнікамі, кажуць вучням ягоным: Чаму ваш вучыцель есьць і п’е з падатчыкамі й грэшнікамі?
А учоные и фарисеи, увидевши Его едучи з мытники и грешники, мовили ученикомъ Его: што (ест) ижъ з мытники и грешники ест и пъеть?[9]
Езус, пачуўшы гэта, гавора ім: Здаровым ня трэба лекара, толькі хворым; я бо ня прыйшоў клікаць справядлівых, але грэшнікаў.
И услышавъши Исусъ, мовил имъ: не потребують здоровые лекаря, але хорые, не прышоломъ призывати справедъливых, але грешники на покаянье • [10]
А вучні Янавы й фарызэі пасьцілі. Ды прыйшлі й сказалі яму: Чаму вучні Яна й фарызэяў посьцяць, а твае вучні ня посьцяць?
И былі ученіки Иоановы и фарисейскіе постечісе, и пришли, и мовили Ему: чому ученики Иоановы и фарысейские постяться, а Твои ученіки не постяться?[11]
І сказаў ім Езус: Ціж могуць пасьціць вясельныя госьці, пакуль малады з імі? Пакуль яны з сабою маюць сужэнца, ня могуць пасьціць.
И рек имъ Исусъ: чи ли могуть сынове свадебные докуль женихъ с ними ест постітисе? которий колвек часъ з собою мають женіха, не могуть постітіся •
Але прыйдуць дні, калі забяруць ад іх сужэнца і тады будуч пасьціць у гэныя дні.
Леч прійдуть дни гды отыметься от нихъ женихъ, и тогды (будут) поститься в тые дни •
Ніхто ня прышывае латы з сырога сукна да старое адзежыны, бо інакш новая лата адрывае ад старога і робіцца большая дзіра.
А ніхто тежъ уставъкою шмата небеленого, (не) прішіваеть к одежи ветхой, а еслі пак, не такъ, возметь конецъ свой новое от ветхого, и горши дира будеть • [12]
Ды зноў сталася, калі Ўсеспадар прайходзіў у сыботу праз збожжа й вучні ягоны пачалі зайходзіць ды рваць каласы.
И нихто теж (не) вліваеть віна нового в сумы ветхіе, а еслі пак, не так, пропукнеть вино новое сумы, и вино прольесе и сумы погінуть, але віно новое, в сумы новые (прістои) вліваті •
Фарызэі-ж вытыкалі яму: Вось што яны робяць у сыботу, чаго ня сьлед рабіць.
І сталосе (иж) мімо шолъ Онъ в суботу, скрозь сеянья, и почали ученікі Его дорогу чинити выторгиваючи колосье •
І сказаў ім: Няўжэ вы ніколі ня чыталі што зрабіў Давід, як быў у патрэбе, калі згаладаў сам і тыя, што з ім былі?
А фарисеи мовіли Ему: відь што чінять в суботы чого не годиться?
Як ён увайшоў у дом Божы за Абіятара, архісьвятара, ды еў хлябы ахвярныя, якія гадзілася есьці толькі сьвятаром, а ён даў шчэ й тым, што з ім былі?
А Онъ мовілъ імъ: не чіталісьтель ніколи, што учинил Давидъ, гды потребу мел, и зголоднелъ сам, и которіе с нім (былі) • [13]
І гавора ім: Шабат устаноўлены для чалавека, а не чалавек для шабату.
Яко ввошолъ в домъ Божий, при Авиафаре переднейшом оферовнику, и хлебы покладные елъ, которих не годилосе ести, только оферовніком и далъ и будучим с німъ • [14]
Тым-то Сын чалавечы зяўляецца Ўсеспадарам такжа й шабату.
И мовіл им: субота чоловека деле сталасе, а не чоловекъ суботы деле •
