Марка 8 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Васіля Цяпінскага
У тыя дні, калі зноў сабралася мноства людзей, і не было ў іх чаго есці, Езус паклікаў вучняў і сказаў ім:
В тые дни вельмі многой тижбе будучі, и не маючімъ чого есьти, призвавши Исусъ ученики Свои, мовилъ имъ • [1]
«Шкада Мне людзей, бо ўжо тры дні яны знаходзяцца са Мною і не маюць чаго есці.
Умилосерживаюсе о тижбе, ижъ ужо три дни при Мне тривають, и не мають чого есьти •
Калі адпраўлю іх дадому галоднымі, аслабнуць у дарозе, бо некаторыя з іх прыйшлі здалёк».
И есьли отпущу ихъ не едшихъ до домовъ своихъ, ослабеють на дорозе многие бо з нихъ з далека пришъли суть •
Вучні Ягоныя адказалі Яму: «Хто і адкуль накорміць іх хлебам тут, у пустыні?»
И отповедили Ему ученики Его: откуль с ихъ может хто сезьде насытіті хлебомъ в пустыни?
Ён спытаўся ў іх: «Колькі маеце хлябоў?» Яны адказалі: «Сем».
И спыталъ ихъ: колько маете хлебовъ, а они рекли: семъ •
Тады загадаў людзям сесці на зямлю. І, узяўшы сем хлябоў, узнёс падзяку, паламаў і даў вучням сваім, каб раздавалі. І яны раздалі людзям.
И велелъ тижъбе сесьти на земли, и взявши семъ хлебовъ, хъвалу въздавъши, поламалъ, и давалъ ученикомъ Своимъ, бы покъладали, и положили перед тижбою •
Мелі таксама некалькі рыбінак. Езус іх благаславіў і загадаў раздаць.
И мели рибокъ мало, и тые блогословивъши, рекъ: положити и тые •
І яны елі, і насыціліся, і набралі сем кашоў кавалкаў, што засталіся.
И ели и насытилисе, и взяли збыткі крох семъ кошніцъ •
А тых, хто еў, было каля чатырох тысяч. І адпусціў іх.
А было едшихъ, около чотырехъ тисечей, и отпустилъ ихъ •
Тады адразу са сваімі вучнямі Езус увайшоў у човен і прыбыў у далмануцкі край.
И на тых местъ вшодши в лодью зъ учениками Своими, пришолъ въ стороны Далмануфанские • [2]
Выйшлі фарысеі і пачалі спрачацца з Ім, патрабуючы ад Яго знаку з неба, каб выпрабаваць Яго.
И вышли фарисеи, и почали розмавлятьсе с Нимъ, ищучи от Него знамени з неба, кусечи Его • [3]
Але Ён уздыхнуў у духу сваім і сказаў: «Чаму гэтае пакаленне патрабуе знаку? Сапраўды кажу вам: не будзе дадзена знаку пакаленню гэтаму».
И вздыхнувши духомъ Своимъ, мовилъ, што родъ тотъ знамени ищеть, правдіве мовлю вам (увидите) есьли дасе роду тому знаме • [4]
Пасля Ён пакінуў іх, зноў сеў у човен і адплыў на другі бок.
И оставивши ихъ, вшодши засе в лодью, шолъ на оный берегъ •
Вучні Езуса забыліся ўзяць хлеба і мелі з сабой у чоўне толькі адзін бохан хлеба.
И забыли ученикі Его взяті хлебовъ, и окроме одноо хлеба, не мели (большъ) з собою в лодьи • [5]
Тады Езус загадаў ім: «Глядзіце, асцерагайцеся закваскі фарысейскай і закваскі Ірада!»
И заказывалъ имъ, мовечі: гледите (и) стережитесе от квасу фарисейского, и от квасу иродового • [6]
А яны разважалі між сабою, што не маюць хлеба.
И помышляли другъ к другу мовечи: ижъ хлебовъ не маемъ • [7]
Пазнаўшы гэта, Езус сказаў ім: «Чаму разважаеце, што не маеце хлеба? Хіба не разумееце і не ведаеце? Ці яшчэ скамянелыя сэрцы вашы?
И зрозумевши Исусъ, мовилъ имъ: шъто помышляете, ижъ хлебовъ не маете, еще ль не бачіте, ани розумеете, ещо ль закамененое серцо вашо маете?
Маеце вочы і не бачыце, маеце вушы і не чуеце? Ці не памятаеце, колькі поўных кашоў рэштак вы сабралі,
Очи маючи, не видите, и уши маючи, не слышите, и не помните ль,[8]
калі Я разламаў пяць хлябоў на пяць тысяч?» Яны адказалі Яму: «Дванаццаць».
Гъды пять хлебовъ ламаломъ на пять тисечей, колько кощовъ полныхъ крохъ взялисьте? мовили Ему: дванадцать • [9]
«А калі Я разламаў сем хлябоў на чатыры тысячы, колькі поўных кашоў рэштак сабралі вы?» Яны адказалі: «Сем».
А гды семъ на чотыри тисечи, колько кошніцъ наполненыхъ крохамі взялисьте? а они рекли: семъ • [10]
Тады сказаў ім: «Усё яшчэ не разумееце?»
И мовилъ имъ: якже не розумеете?
Калі прыйшлі ў Бэтсаіду, прывялі да Яго сляпога і прасілі, каб Езус дакрануўся да яго.
И пъпришолъ в Вифсаиду, и привели к Нему сьлепого, и просили Его бы его ткнулсе •
Ён узяў сляпога за руку і вывеў яго за вёску, паслініў яму вочы, усклаў на яго рукі і спытаўся ў яго: «Ці бачыш што-небудзь?»
И инявши за руку сьлепого, вывелъ его вонъ з веси, и плюнувши на очи его, взложивши руки на его, спыталъ его: если што видить?
Той паглядзеў і сказаў: «Бачу людзей, нібы дрэвы, што ходзяць».
И возревши мовилъ: вижу люди якъ деревье ходечи •
Потым зноў усклаў рукі на яго вочы, і той стаў відушчым, выздаравеў і пачаў бачыць усё выразна.
А потомъ засе взложилъ руки на очи его, и учинилъ его (же могъ) прозреть, и направілсе и узрелъ ясьне все •
Езус адаслаў яго дадому, кажучы: «Не ўваходзь у гэтую вёску».
И послалъ его в домъ его, мовечи: ни в весь входи, ни поведай кому в веси •
Пасля Езус са сваімі вучнямі пайшоў у паселішчы Цэзарэі Філіпавай. Па дарозе Ён пытаўся ў вучняў сваіх, кажучы ім: «Кім лічаць Мяне людзі?»
И вышолъ Исусъ, и ученики Его, в веси Цесарии Филиповы, и на дорозе спыталъ учениковъ мовечи имъ: кимъ Ме мовять люди быти?
Яны адказвалі Яму: «Янам Хрысціцелем, другія — Іллёю, іншыя — адным з прарокаў».
А они отповедили, Иоаномъ Кресьтителемъ, а иные Ильею, другие пакъ однымъ з пророковъ • [11]
А Ён спытаўся ў іх: «А вы кім лічыце Мяне?» Адказваючы, Пётр сказаў Яму: «Ты — Хрыстус».
А Онъ мовилъ имъ: а вы кимъ Ме мовите быти? и отповедаючи Петръ, мовилъ Ему: Ты еси Христосъ • [12]
Тады Ён забараніў ім, каб нікому не казалі пра Яго.
И заказылъ имъ бы (того) никому не мовили о Немъ •
Ён пачаў вучыць іх, што Сын Чалавечы павінен шмат выцерпець, і быць адкінутым старэйшынамі, першасвятарамі і кніжнікамі, быць забітым і на трэці дзень уваскрэснуць.
И почалъ учити ихъ, ижъ потреба Сыну Чоловечъему, много утерпеті, и досьветчоному быти от старшихъ и переднейшіхъ оферниковъ и учоных, и забитому быти, и третьтего дня вскъреснути • [13]
Казаў пра гэта адкрыта. А Пётр, адвёўшы Яго ў бок, пачаў дакараць Яго.
А не обавляючисе слово мовилъ: и взявши Его Петръ, почалъ заказывать Ему • [14]
Але Ён, павярнуўшыся і паглядзеўшы на сваіх вучняў, дакарыў Пятра, кажучы: «Адыдзі ад Мяне, сатана, бо думаеш не пра тое, што Божае, а пра тое, што чалавечае».
Онъ пакъ обернувшісе и возревши на ученики Свои, заказалъ Петру, мовечи: иди назадъ Мене сатана, ижъ не смыслишь што есьть Божъего, але што люцъкое •
Затым, паклікаўшы натоўп разам са сваімі вучнямі, сказаў ім: «Калі хто хоча ісці за Мною, няхай адрачэцца ад сябе, возьме крыж свой і ідзе за Мною.
И прізвавші тіжбы, з учениками Своими, рекъ имъ: которий хочеть за Мною ити, нехай запритьсе себе, и возьметь крестъ свой, и за Мною идеть • [15]
Бо той, хто хоча жыццё сваё ўратаваць, загубіць яго, а хто загубіць жыццё сваё дзеля Мяне і Евангелля, той уратуе яго.
Которий бо колъвекъ хочеть душу свою захавати, потеряеть ее, а которій потеряеть душу свою Мене деле и Еванъгелия, тотъ заховаеть ее • [16]
Бо якая карысць чалавеку, калі ён здабудзе ўвесь свет, а пашкодзіць свайму жыццю?
Какая бо польга чоловеку если зыще съветъ весь, а ушкодить душу свою •
Бо што дасць чалавек узамен за сваё жыццё?
Або што дасьть чоловекъ отмену на души своей •
Хто будзе саромецца Мяне і Маіх словаў перад гэтым распусным і грэшным пакаленнем, таго і Сын Чалавечы пасаромеецца, калі прыйдзе ў славе Айца свайго са святымі анёламі».
Которий бо кольвекъ постыдитьсе Мене, и Моих Словъ, в роде томъ чужоложномъ и грешномъ, и Сынъ Чоловечий постыдитьсе его гды прийдетъ в славе Отца Своего зъ Аньгелы сьветыми • [17]
