Марка 8 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Васіля Цяпінскага
У тыя дні, калі зноў сабраўся вялікі натоўп і не меў чаго есці, Ісус, паклікаўшы вучняў Сваіх, гаворыць ім:
В тые дни вельмі многой тижбе будучі, и не маючімъ чого есьти, призвавши Исусъ ученики Свои, мовилъ имъ • [1]
«Шкада мне гэтых людзей, бо ўжо тры дні тоўпяцца пры Мне, ды не маюць чаго есці.
Умилосерживаюсе о тижбе, ижъ ужо три дни при Мне тривають, и не мають чого есьти •
Калі іх галодных адпраўлю дамоў, аслабеюць у дарозе, бо некаторыя з іх прыйшлі здалёк».
И есьли отпущу ихъ не едшихъ до домовъ своихъ, ослабеють на дорозе многие бо з нихъ з далека пришъли суть •
І адказалі Яму вучні Яго: «Скуль зможа хто накарміць іх хлебам тут, у пустыні?»
И отповедили Ему ученики Его: откуль с ихъ может хто сезьде насытіті хлебомъ в пустыни?
І пытаўся Ён у іх: «Колькі маеце хлябоў?» Яны адказалі: «Сем».
И спыталъ ихъ: колько маете хлебовъ, а они рекли: семъ •
І загадаў людзям сесці на зямлі, і, узяўшы сем хлябоў і падзяку складаючы, паламаў і даў вучням Сваім, каб раздалі людзям. І яны раздалі народу.
И велелъ тижъбе сесьти на земли, и взявши семъ хлебовъ, хъвалу въздавъши, поламалъ, и давалъ ученикомъ Своимъ, бы покъладали, и положили перед тижбою •
І мелі крыху рыб. І іх дабраславіў, і загадаў, каб таксама падалі людзям.
И мели рибокъ мало, и тые блогословивъши, рекъ: положити и тые •
І елі, і насыціліся, і сабралі таго, што засталося, сем корабаў кавалкаў.
И ели и насытилисе, и взяли збыткі крох семъ кошніцъ •
Было ж тых, што елі, каля чатырох тысяч. І адпусціў іх.
А было едшихъ, около чотырехъ тисечей, и отпустилъ ихъ •
І, адразу сеўшы са Сваімі вучнямі ў лодку, прыйшоў у межы Далмануты.
И на тых местъ вшодши в лодью зъ учениками Своими, пришолъ въ стороны Далмануфанские • [2]
І фарысеі выйшлі, і пачалі з Ім спрачацца, і, выпрабоўваючы Яго, дамагаліся ў Яго знака з неба.
И вышли фарисеи, и почали розмавлятьсе с Нимъ, ищучи от Него знамени з неба, кусечи Его • [3]
І Ісус, уздыхнуўшы ў Духу Сваім, гаворыць: «Чаму гэтае пакаленне патрабуе знака? Сапраўды кажу вам: знак не будзе дадзены пакаленню гэтаму».
И вздыхнувши духомъ Своимъ, мовилъ, што родъ тотъ знамени ищеть, правдіве мовлю вам (увидите) есьли дасе роду тому знаме • [4]
Ды, пакінуўшы іх і зноў увайшоўшы ў лодку, пераправіўся праз мора.
И оставивши ихъ, вшодши засе в лодью, шолъ на оный берегъ •
І забыліся ўзяць хлеб, і мелі з сабою ў лодцы толькі адзін бохан.
И забыли ученикі Его взяті хлебовъ, и окроме одноо хлеба, не мели (большъ) з собою в лодьи • [5]
І Ён загадаў ім, кажучы: «Глядзіце, сцеражыцеся кіслі фарысейскай ды кіслі Ірадавай».
И заказывалъ имъ, мовечі: гледите (и) стережитесе от квасу фарисейского, и от квасу иродового • [6]
І яны разважалі між сабой, кажучы, што не маюць хлябоў.
И помышляли другъ к другу мовечи: ижъ хлебовъ не маемъ • [7]
Ісус, разумеючы гэта, гаворыць ім: «Чаму бядуеце, што не маеце хлеба? Дасюль не ўцяміце і не зразумееце? Яшчэ акамянела сэрца ваша?
И зрозумевши Исусъ, мовилъ имъ: шъто помышляете, ижъ хлебовъ не маете, еще ль не бачіте, ани розумеете, ещо ль закамененое серцо вашо маете?
Няўжо, маючы вочы, не бачыце ды, маючы вушы, не чуеце? І не памятаеце,
Очи маючи, не видите, и уши маючи, не слышите, и не помните ль,[8]
як Я пяць хлябоў разламаў на пяць тысяч, колькі вы сабралі поўных кашоў кавалкаў?» Кажуць Яму: «Дванаццаць».
Гъды пять хлебовъ ламаломъ на пять тисечей, колько кощовъ полныхъ крохъ взялисьте? мовили Ему: дванадцать • [9]
«А калі тыя сем на чатыры тысячы, дык колькі тады сабралі корабаў кавалкаў?» Кажуць Яму: «Сем».
А гды семъ на чотыри тисечи, колько кошніцъ наполненыхъ крохамі взялисьте? а они рекли: семъ • [10]
І казаў ім: «Дык яшчэ не разумееце?»
И мовилъ имъ: якже не розумеете?
І прыходзіць у Бэтсайду. І прыводзяць да Яго сляпога, ды просяць, каб дакрануўся да яго.
И пъпришолъ в Вифсаиду, и привели к Нему сьлепого, и просили Его бы его ткнулсе •
Дык, узяўшы сляпога за руку, завёў яго за вёску і, плюнуўшы на вочы яму і ўсклаўшы Свае рукі на яго, спытаўся ў яго: «Бачыш што-небудзь?»
И инявши за руку сьлепого, вывелъ его вонъ з веси, и плюнувши на очи его, взложивши руки на его, спыталъ его: если што видить?
А той, гледзячы, казаў: «Бачу людзей, што як дрэвы. Бачу, ходзяць».
И возревши мовилъ: вижу люди якъ деревье ходечи •
І затым зноў усклаў рукі на вочы яго, аздаравіў яго зрок, і той стаў ясна ўсё бачыць.
А потомъ засе взложилъ руки на очи его, и учинилъ его (же могъ) прозреть, и направілсе и узрелъ ясьне все •
І адправіў яго ў дом яго, кажучы: «Вярніся ў дом свой і не заходзь у вёску, не расказвай нікому».
И послалъ его в домъ его, мовечи: ни в весь входи, ни поведай кому в веси •
І направіўся Ісус з вучнямі Сваімі ў межы Цэзарэі Піліпавай. І ў дарозе пытаўся ў вучняў Сваіх, кажучы: «Што кажуць людзі: Хто Я ёсць?»
И вышолъ Исусъ, и ученики Его, в веси Цесарии Филиповы, и на дорозе спыталъ учениковъ мовечи имъ: кимъ Ме мовять люди быти?
Яны адказалі Яму, кажучы: «Адны — што Ян Хрысціцель, другія — што Ілля, а яшчэ іншыя — што адзін з прарокаў».
А они отповедили, Иоаномъ Кресьтителемъ, а иные Ильею, другие пакъ однымъ з пророковъ • [11]
Тады пытаўся Ён у іх: «А вы за каго Мяне лічыце?» Адказваючы, гаворыць Яму Пётра: «Ты — Хрыстос!»
А Онъ мовилъ имъ: а вы кимъ Ме мовите быти? и отповедаючи Петръ, мовилъ Ему: Ты еси Христосъ • [12]
І забараніў ім, каб нікому аб Ім не гаварылі.
И заказылъ имъ бы (того) никому не мовили о Немъ •
І пачаў іх вучыць: «Сыну Чалавечаму трэба многа цярпець, і быць адкінутым старэйшынамі, першасвятарамі і кніжнікамі, і быць забітым ды па трох днях уваскрэснуць».
И почалъ учити ихъ, ижъ потреба Сыну Чоловечъему, много утерпеті, и досьветчоному быти от старшихъ и переднейшіхъ оферниковъ и учоных, и забитому быти, и третьтего дня вскъреснути • [13]
І прамаўляў пра гэта адкрыта. І Пётра, адвёўшы Яго, пачаў папракаць Яго.
А не обавляючисе слово мовилъ: и взявши Его Петръ, почалъ заказывать Ему • [14]
Ісус жа, азірнуўшыся і глянуўшы на Сваіх вучняў, забараніў Пётры і кажа: «Адыдзі ад Мяне, шатан, бо не разумееш, што Божае, але што чалавечае».
Онъ пакъ обернувшісе и возревши на ученики Свои, заказалъ Петру, мовечи: иди назадъ Мене сатана, ижъ не смыслишь што есьть Божъего, але што люцъкое •
І, склікаўшы людзей разам з вучнямі Сваімі, сказаў ім: «Калі хто хоча ісці за Мною, хай зрачэцца самога сябе, і возьме крыж свой, ды ідзе за Мною.
И прізвавші тіжбы, з учениками Своими, рекъ имъ: которий хочеть за Мною ити, нехай запритьсе себе, и возьметь крестъ свой, и за Мною идеть • [15]
Бо хто хацеў бы ўратаваць душу сваю, той загубіць яе; а хто загубіць душу сваю дзеля Мяне і дзеля Евангелля, той уратуе яе.
Которий бо колъвекъ хочеть душу свою захавати, потеряеть ее, а которій потеряеть душу свою Мене деле и Еванъгелия, тотъ заховаеть ее • [16]
Бо што за карысць чалавеку, калі ўвесь свет здабудзе, а душы сваёй пашкодзіць?
Какая бо польга чоловеку если зыще съветъ весь, а ушкодить душу свою •
І што дасць чалавек у выкуп за душу сваю?
Або што дасьть чоловекъ отмену на души своей •
Бо хто пасаромеецца Мяне і слоў Маіх перад гэтым распусным і грэшным пакаленнем, таго і Сын Чалавечы пасаромеецца, калі прыйдзе ў славе Айца Свайго з анёламі святымі».
Которий бо кольвекъ постыдитьсе Мене, и Моих Словъ, в роде томъ чужоложномъ и грешномъ, и Сынъ Чоловечий постыдитьсе его гды прийдетъ в славе Отца Своего зъ Аньгелы сьветыми • [17]
