Марка 11 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Васіля Цяпінскага
І калі наблізіліся яны да Ерузаліма, да Бэтфагэ і Бэтаніі на гары Аліўнай, Ісус пасылае двух з вучняў Сваіх
И гды приближилисе до Ерусолима, до Віфсфагии и Вифании, къ горе оливной, послалъ дву зъ учениковъ Своихъ •
і гаворыць ім: «Ідзіце ў вёску, што перад вамі, і пры ўваходзе ў яе зараз знойдзеце асляня прывязанае, на якім яшчэ ніхто з людзей не ездзіў. Адвяжыце яго і прывядзіце.
И мовилъ имъ: идите в весь которая есьть противъ вамъ, и на тых местъ входечи в нее, найдете жеребя пъривязаное, на которомъ нихто з чоловековъ не всядалъ, отвезавши его приведите • [1]
І калі б вас хто спытаўся: “Што вы робіце?”, скажыце: “Госпад яго патрабуе”, і адразу ж адашле яго сюды».
А есьли хто вамъ речеть, шъто чините то, речите: ижъ Панъ потребуеть его, и на тых местъ пошлеть его сюды •
Пайшлі тады і знайшлі асляня пры варотах звонку, на скрыжаванні, і адвязалі яго.
И шлі и нашлі жеребя привязано подле дьверей з надворья на ростанях, отвезали его •
Некаторыя з там стаяўшых казалі ім: «Што робіце? Чаму адвязваеце асляня?»
И некоторые з стоечихъ тамъ мовили: што делаете отвязываючи жереба?
А яны адказалі ім, як сказаў Ісус; і адпусцілі іх.
А они рекли имъ, якъ пріказалъ имъ Исусъ, и опусьтили ихъ •
І прывялі асляня да Ісуса, і ўсклалі на яго адзенне сваё; і Ён сеў на яго.
И привели жереба къ Исусу, и взложили на него одежі свои, и вселъ на него •
І многія клалі на дарозе сваё адзенне, а іншыя вецце, якое рэзалі з дрэваў, кідалі на дарогу.
Многие тежъ одежи свои слалі по дорозе, другие пакъ гольцы резалі з деревья, и посьтілали по дорозе •
І тыя, што ішлі наперадзе і што ішлі за Ім, крычалі: «Гасана! Дабраславёны, Хто прыходзіць у імя Госпада!
А впередъ идучие, и всьледъ идучие, кричали, мовечи: Осанна, блогословеный Идучий во имя Панское •
Дабраславёна Валадарства айца нашага Давіда, якое надыходзіць у імя Госпада! Гасана на вышынях!»
Благословено идучое королевство во имя Панское, отца нашого Давыда, Осанна,[2] на высокосьти •
І ўвайшоў Ісус у Ерузалім і у святыню; і, агледзеўшы ўсё, бо ўжо была вячэрняя пара, з дванаццаццю выйшаў у Бэтанію.
И вшолъ до Ерусолима Исусъ, и в церковъ, и огледевши все позной ужо будучи године, вышолъ до Вифании, з дванадцатьми • [3]
І назаўтра, калі выходзіў з Бэтаніі, адчуў голад.
А на завтрее вышодшимъ имъ з Вифании, з голоднелъ • [4]
І, калі здалёк убачыў дрэва фігавае, пакрытае лістотаю, падышоў, ці не знойдзе што на ім. І, калі падышоў да дрэва, нічога, акрамя лістоты, не знайшоў, бо не была пара на фігі.
И увидевши фигу здалека маючую лисьтье, пришолъ есьли бы што нашолъ на ней, и пришодши к ней, ничого не нашолъ, только листье, еще бо не былъ часъ фигамъ •
І, звяртаючыся да дрэва, сказаў: «Няхай ужо ніколі не есць з цябе ніхто пладоў». І чулі гэта вучні Яго.
И отповедаючи Исусъ, рекъ ей: нехай к тому з тебе навеки нихто овощу не есьть, и слышелі ученіки Его •
І прыходзіць у Ерузалім. Ісус, калі ўвайшоў у святыню, пачаў выганяць прадаючых і купляючых у святыні, і сталы мянялаў і лаўкі прадаўцоў галубоў перакуліў.
И пришли до Ерусолима, и вшодши Исусъ в церковъ, почалъ выганяти, продаючихъ и купуючихъ в церкви, и столы торговцомъ[5] и стольцы продаючихъ голуби пооброкидалъ •
Ды не дазволіў, каб якую рэч пераносілі праз святыню.
И не давалъ бы хто носилъ судье скрозь церковъ •
І навучаў іх, кажучы: «Няўжо не напісана: “Дом Мой домам малітвы будзе названы для ўсіх народаў”? А вы зрабілі яго пячорай разбойнікаў».
И учинилъ мовечи имъ: не есьть ли написано: ижъ домъ Мой, домъ молитвы назоветьсе, всимъ народомъ, а вы учинилисте его печорою розъбойничою • [6]
Пачуўшы гэта, першасвятары і кніжнікі шукалі, як Яго загубіць, бо баяліся Яго, паколькі ўсе людзі захапляліся Яго навукаю.
И слышачи учоные, и переднейшіе оферовнікі, и искалі, якъ Его згубіті, бояли бо се Его, ижъ вся тижба дивиласе о науце Его •
А калі звечарэла, выйшлі з горада.
И якъ (ужо) позно было, выходилъ вонъ з города •
І, калі праходзілі раніцай, убачылі дрэва фігавае ссохлым ад карэнняў.
А в раньи мимо идучи, увидели фигу усохши с кореня • [7]
Ды, прыпомніўшы, Пётра кажа Яму: «Рабі, вось, фігавае дрэва, што Ты пракляў, ссохла».
И вспоменувші Петръ, мовіл Ему: Учітелю, відь фігу которуюсь проклялъ усула •
І, адказваючы, Ісус гаворыць ім: «Майце веру Божую!
И отповедаючи Исусъ мовилъ имъ: мейте веру Божъю •
Сапраўды кажу вам: каб хто сказаў гэтай гары: “Падыміся і кінься ў мора”, і не сумняваўся ў сэрцы сваім, але верыў, што станецца, як скажа, станецца яму.
Правъдиве бо мовлю вамъ: ижъ которий кольвекъ речеть горе той, рушъсе и вкиньсе в море, и не феетьсе в серцы своемъ, але веру маеть, ижъ што мовит, збудетьсе, станет се ему што кольвекъ речет •
Таму кажу вам: усё, пра што ў малітве просіце, верце, што атрымаеце, і будзе вам.
Того деле мовлю вамъ: все о што кольвекъ молечися просите, верте ижъ озьмете, и станетсе вамъ • [8]
І калі становіцеся маліцца, даруйце, калі што маеце супраць каго, каб і Айцец ваш, Які ў небе, дараваў вам грахі вашы.
А гды станете молечисе, отпущайте есьли што маете протівъ кого, бы и Отець вашъ которій есьть на небесехъ, отпусьтилъ вамъ згрешенья ваши • [9]
Калі ж вы не даруеце, то і Айцец ваш, Які ў небе, не даруе вам грахоў вашых
Есьли пакъ вы не отпущаете, ні Отець вашъ, Которій есьть на небесехъ отпусьтить вамъ згрешенья вашого •
І зноў прыходзяць у Ерузалім. І калі Ісус хадзіў па святыні, падышлі да Яго першасвятары, кніжнікі і старэйшыны
И прішлі засе до Иерусоліма, и в церкві ходечі Ему, прішлі к Нему переднейшіе оферовнікі и учоные и старшие • [10]
і казалі Яму: «Якою ўладаю Ты гэта робіш? Ды хто Табе даў такую ўладу, каб Ты гэта рабіў?»
И мовили Ему: которую владносьтью тое чинишъ, и хто Тобе владносьть тую далъ, бысь тое чинилъ?
А Ісус гаворыць ім: «І Я ў вас запытаюся адно слова, адкажыце Мне, тады і Я вам скажу, якою ўладай Я гэта раблю.
А Исусъ отповедаючи рекъ имъ: спытаю васъ и Я слова одного, а отповедьте Ми, и споведаю вамъ которою владносьтью тое чиню •
Хрост Яна з неба быў ці ад людзей? Адкажыце Мне».
Крещенье Иоаново зъ неба ль было, або з людей, отповедьте Ми •
Яны разважалі між сабой, кажучы: «Калі скажам: “З неба”, Ён скажа нам: “Дык чаму тады не паверылі яму?”»
И мысьлили к собе мовечи: есьлі речемъ з неба, речеть, чому прото не уверилисьте ему •
А калі сказаць: “Ад людзей”, баяліся народа, бо ўсе лічылі Яна за праўдзівага прарока.
Але (и) есьли речемъ з людей, боимъсе люду, вси бо мели Иоана, ижъ правдиве пророкъ былъ •
І, адказваючы, сказалі Ісусу: «Не ведаем». А Ісус гаворыць ім: «І Я вам не скажу, якою ўладаю гэта раблю».
И отповедаючи мовили Исусу: не ведаемъ, а отповедаючи Исусъ, мовилъ имъ: ни Я скажу вамъ, которую владносьтью тое чиню •
