Марка 9 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Васіля Цяпінскага
І казаў ім: «Сапраўды кажу вам: некаторыя, што стаяць тут, не пакаштуюць смерці, перш чым не ўбачаць, як Валадарства Божае прыйшло ў магутнасці».
И мовилъ имъ: правдиве мовлю вамъ: ижъ суть некоторие зъсезьде стоячихъ, которие не мають вкусити сьмерти, ажъ увидять Королевство Божъе пришодшое в моцы • [1]
І праз шэсць дзён Ісус бярэ Пётру, і Якуба, і Яна і вядзе іх адных на высокую гару. І перамяніўся перад імі.
И по шесьти дняхъ, взялъ Исусъ Петъра и Якова, и Иоана, и взвелъ ихъ на гору высокую особно одны, и переменилсе перед ними • [2]
Адзенне Яго заззяла і стала белым, як снег, як на зямлі бялільшчык выбеліць не зможа.
А одежи Его были блыщачися белы вельми якъ сьнегъ, якіхъ не можеть белильникъ убелити на земли •
І з’явіўся ім Ілля з Майсеем, і гаварылі з Ісусам.
И явилъсе имъ Илья з Моисеемъ, и были зъ Исусомъ мовечи •
І, кажучы, гаворыць Пётра Ісусу: «Рабі, добра нам тут быць, зробім тры палаткі: Табе адну, і Майсею адну, і Іллі адну».
А отповедаючи Петръ, мовилъ Исусу: Учителю, добро ест намъ сезъде быти, и учинимъ накритья три, Тобе одно, а Моисею одъно, а Ильи одъно •
Бо сам не ведаў, што гаворыць, бо надта былі спалоханы.
Не ведалъ бо што говорилъ, были бо перестрашени •
І з’явілася воблака, засланяючае іх, ды голас выйшаў з воблака: «Гэта Сын Мой улюбёны, Яго слухайце!»
И былъ оболокъ засланяючий ихъ, и пришолъ голосъ зъ облока, Тотъ ест Сынъ Мой Умилованый, Того слухайте • [3]
І яны, зараз жа паглядзеўшы навокал, апрача Ісуса, нікога больш не ўбачылі каля сябе.
И спрудъка возревши, к Тому никого не видели, только Исуса одного з собою •
І, калі яны сыходзілі з гары, загадаў ім Ён, каб нікому не расказвалі, што бачылі, пакуль Сын Чалавечы не ўваскрэсне з мёртвых.
А сходечимъ имъ зъ гори, заказалъ имъ, бы никому не поведали, што видели, только (ажъ) гды Сынъ Чоловечий з мертвых вскресьнет •
І яны стрымалі слова, толькі між сабой разважалі, што гэта значыць: «уваскрэснуць з мёртвых».
И (также тое) слово задержалі в собе, розмавляючісе, што ест то з мертвыхъ вскреснути?
Дык пыталі Ісуса: «Чаму гэта кніжнікі кажуць, што трэба, каб перш прыйшоў Ілля?»
И спыталі Его мовечи: якъ мовять учоные, ижъ Ильи потреба прийти впередъ?
А Ён гаворыць ім: «Ілля, калі прыйдзе перш, направіць усё; і, як напісана аб Сыне Чалавечым, будзе шмат цярпець, і будзе пагарджаны.
А Онъ отповедаючи рекъ имъ: Илья исьте пришодши впередъ, направить все, и яко есьть написано о Сыне Чоловечьемъ, бы много утерпелъ, и взгоржонъ былъ • [4]
Але Я вам кажу: і Ілля прыйшоў, і з ім зрабілі, як хацелі, як аб ім напісана».
Але мовлю вамъ: ижъ Илья пришолъ, и учинили ему што хотели, и якъ есьть написано о немъ •
І, вяртаючыся да вучняў, убачыў вакол іх вялікі натоўп кніжнікаў, што спрачаліся з імі.
И пришодши къ ученикомъ, увиделъ тижбу многую около нихъ, и учоные розмавляючисе с ними •
І адразу, ўбачыўшы Ісуса, увесь народ здзівіўся і, падбягаючы, вітаў Яго.
И на тых местъ вся тижба увидевши Его, злеклисе, и прибегаючи поздоровляли Его •
І спытаўся ў іх: «Пра што спрачаецеся між сабой?»
И спыталъ учоныхъ: што розмавляетесе межи собою?
І нехта з натоўпу адказаў: «Настаўнік, я прывёў да Цябе сына майго, які мае духа нямога.
И отповедаючи одинъ з тижбы, рекъ: Учителю, привеломъ сына моего к Тобе, маючого духъ немый • [5]
І ён, дзе толькі наваліцца на яго, кідае яго, так што пеніцца ён і скрыгоча зубамі свімі ды пруцянее. Дык прасіў я вучняў Тваіх, каб яго выгналі, але яны не змаглі».
И где коли иметь его, розбиваеть его, и пены точить, и скригичеть зубы своими, и схнеть, и говориломъ ученикомъ Твоимъ, бы выгналі его, и не могли •
Ён жа, адказваючы ім, кажа: «О род няверны, як доўга буду Я між вамі? Як доўга буду вас цярпець? Прывядзіце яго да Мяне».
А Онъ отповедаючи ему, мовилъ: о роде неверный, поколь межи вами буду, поколь терпети васъ, приведите его ко Мне •
І прывялі яго да Яго. І калі ўбачыў Яго, зараз жа дух пачаў ім тузаць ды, кінуўшы на зямлю, качаў яго, выціскаючы пену.
И привели его к Нему, и увидевши Его, на тых местъ духъ затресь его, и падши на земли, валялъсе, пены точачи • [6]
І запытаўся ў бацькі: «Як даўно яму гэта прычынілася?» А ён сказаў: «Ад дзяцінства;
И спыталъ отца его, колько летъ есьть откуле то сталосе ему? а онъ рекъ: зъ детиньства •
і часта кідаў яго нават у агонь і ў ваду, каб яго загубіць, але, калі што можаш, ратуй нас, злітуйся над намі».
И часто в огонь вкидывалъ его, и в воды, бы зъгубилъ его, але есьли што можешь, поможи намъ, умилосердившисе о насъ •
А Ісус гаворыць яму: «Калі можаш верыць, усё магчыма таму, хто верыць».
А Исусъ рекъ ему: есьли бысь што могъ верити, все можно веруючому •
Адразу бацька хлопчыка, плачучы, гаварыў уголас: «Веру, Госпадзе, дапамажы майму недавер’ю».
И на тых местъ закрічавши отець дитячий, зъ сьлезами мовилъ: верую Пане, поможи моему недоверству •
І, калі Ісус убачыў, што збягаецца натоўп людзей, забараніў нячыстаму духу, кажучы яму: «Дух глухі і нямы! Я загадваю табе: выйдзі з яго і больш не ўваходзь у яго».
Увидевъши пакъ Исусъ, ижъ збегаеться тижба, заказалъ духу нечистому, мовечи ему: духу немый и глухий, Я тобе велю: выйди зъ него, и къ тому не входи в него •
І той, крычучы і моцна тузаючы ім, выйшаў з яго; і ён зрабіўся як мёртвы, так што многія гаварылі: «Ён памёр».
И закричавші и много моцовавшисе, вышолъ, и былъ якъ мертвый, ижъ тежъ многие мовили: ижъ умеръ •
Ісус жа, узяўшы яго за руку, падняў яго, і ён устаў.
А Исусъ инявши его за руку взвелъ его, и всъталъ •
І, калі Ён увайшоў у дом, вучні Яго ўжо адзін на адзін пыталіся ў Яго: «Чаму мы не змаглі яго выгнаць?»
И вшодши ему в домъ, ученики Его пытали Его одного: якъ мы не моглисмо выгнати его?
І Ён сказаў ім: «Гэты род ніяк не можа выйсці, акрамя як праз [пост і] малітву».
И рекъ имъ: тотъ родъ ничимъ не можеть выйти, только молитвою и постомъ •
І, выйшаўшы адтуль, праходзілі праз Галілею; і Ён не хацеў, каб хто пра гэта ведаў.
И оттуль вышодши шли скрозъ Галилею, и не хотелъ бы хто уведалъ •
Бо навучаў вучняў Сваіх і казаў ім: «Сын Чалавечы будзе выдадзены ў рукі людзей, і яны заб’юць Яго, але, забіты, Ён на трэці дзень ўваскрэсне».
Училъ бо ученики Свои, и мовілъ имъ: ижъ Сынъ Чоловечій, выданъ будет в руки люцъские, и забъють Его, и забітым будучі третего дня вскресьнет • [7]
Ды яны слоў гэтых не разумелі і баяліся Яго пытацца.
Лечъ они не розумели (тое) мовы, а боялисе Его спытать •
І прыбылі ў Кафарнаўм. І, калі былі ў доме, спытаў Ён іх: «Аб чым вы ў дарозе разважалі між сабою?»
И пришолъ в Капернаумъ, и в дому будучи, спыталъ ихъ: што на дорозе межи собою помышлялисьте?[8]
Але яны маўчалі, бо ў дарозе спрачаліся між сабой, хто з іх большы.
А они молчали, другъ къ другу, бо розмавлялисе на дорозе, хто есьть больший • [9]
І Ісус, сеўшы, паклікаў дванаццаць, і гаворыць ім: «Калі хто хоча быць першым, будзь з усіх апошнім ды ўсіх паслугачом».
И седши приклікалъ дванадцати, и мовилъ имъ: есьли хто хочеть старший быти, нехай будеть всихъ менший, и всимъ слуга •
І, узяўшы дзіця, паставіў яго між імі, і прытуліў яго, і сказаў ім:
И взявши дитя, поставилъ его в посредку ихъ, и обнявши его, рекъ имъ:[10]
«Калі хто ў імя Маё прыме адно з такіх дзяцей, Мяне прымае, а хто Мяне прыме, той не Мяне прымае, але Таго, Хто Мяне паслаў».
Которий кольвекъ одно таковыхъ детей прийметь во имя Мое, Мене приймуеть, а которий Мене приймуеть, не Мене приймуеть, але Пославъшого Мене • [11]
Сказаў Яму Ян: «Настаўнік, мы бачылі некага, які ў імя Тваё выганяў дэманаў, які не ходзіць за намі, і мы забаранілі яму, бо ён не ходзіць за намі».
Отъповедилъ Ему Иоанъ, мовечи: Учителю, видели хмо, некоторого именемъ Твоимъ выганяючого бесы, которий не ходить за нами, и заборонилисмо ему, ижъ не ходить за нами • [12]
Ісус жа гаворыць: «Не забараняйце яму, бо ніхто, хто чыніць цуды ў імя Маё, не можа зараз жа блага гаварыць пра Мяне.
А Исусъ рекъ: не бороните ему, нихто бо не есьть которій чинечи моцъ черезъ имя Мое, и (же бы) взмогъ борздо злословити Мене • [13]
Бо хто не супраць вас, той за вас.
Которий бо не ест противъ васъ, за вами ест •
Бо хто падасць вам кубак вады ў імя Маё, таму што вы — Хрыстовы, сапраўды кажу вам: не страціць узнагароды сваёй.
Которий бо кольвекъ напоить васъ чашою воды во имя Мое, ижъ Христові есьте, правдіве мовлю вамъ, не потеряеть заплаты своее • [14]
А хто згоршыць аднаго з гэтых малых, што вераць у Мяне, такому лепш было б, каб прычапілі жоран млынавы на шыю яго і кінулі ў мора.
А которий кольвекъ згоршить одного з малыхъ тыхъ веруючихъ в Мене, лепши есьть ему радней, есьли бъ обложонъ камень жорновъный округъший его, и вкиненъ былъ в море • [15]
І, калі рука твая горшыць цябе, адсячы яе. Бо лепш табе калекаю ўвайсці ў жыццё, чым, маючы абедзве рукі, пайсці ў пекла, у агонь нязгасны,
И есьли згоршаеть тебе рука твоя, отсечи ее, добро тобе есьть уломному до живота въвойти, нижли обедве руки маючому, ввойти в муку, въ огонь неугасаючий • [16]
дзе чарвяк іх не памірае і агонь не згасае.
Где червякъ ихъ не умираеть и огонь не угасаеть • [17]
І калі нага твая згаршае цябе, адсячы яе. Лепш табе кульгаваму ўвайсці ў жыццё, чым, маючы абедзве нагі, быць укінутым у агонь незгасальны,
И есьли нога твоя згоршаеть тебе, отсечи ее, добро тобе есьть ввойти до живота хромому, нижли две нозе маючому, вкиненому быти в муку въ огонь неугасаючий •
дзе чарвяк іх не памірае і агонь не згасае.
Где червякъ ихъ не умираеть и огонь не угасаеть •
І калі вока тваё горшыць цябе, выдзяры яго, бо лепш табе ўвайсці ў Валадарства Божае аднавокім, чым, маючы двое вачэй, быць укінутым у пекла,
И есьли око твое згоршаеть тебе, выторгни его, добро тобе есьть зъ однымъ окомъ ввойти в Королевъство Божъе, нижъли две очи маючому вкиненому быти в муку огненую •
дзе чарвяк іх не памірае ды агонь не згасае.
Где червякъ ихъ не умираеть и огонь не угасаеть •
Бо кожны агнём будзе пасолены, і ўсякая ахвяра соллю пасоліцца.
Каждый бо огнемъ осолітьсе, и каждая офера солью осолитьсе •
Соль добрая, а калі соль звятрэе, дык чым яе прысаліць? Майце ў сабе соль і мірна жывіце між сабою».
Добро соль есьли пакъ соль не солона будеть, чимъ осолитьсе, мейте соль въ собе, а покой мейте межи собою • [18]
