Марка 9 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Васіля Сёмухі → Пераклад Васіля Цяпінскага
І сказаў ім: праўду кажу вам: ёсьць сярод тых, што стаяць тут, такія, што не памершы яшчэ, ужо ўбачаць Царства Божае, што прыйшло ў сіле.
И мовилъ имъ: правдиве мовлю вамъ: ижъ суть некоторие зъсезьде стоячихъ, которие не мають вкусити сьмерти, ажъ увидять Королевство Божъе пришодшое в моцы • [1]
І, як мінула шэсьць дзён, узяў Ісус Пятра, Якава і Яна, і ўзьвёў на гару высокую асобна іх адных і перамяніўся перад імі:
И по шесьти дняхъ, взялъ Исусъ Петъра и Якова, и Иоана, и взвелъ ихъ на гору высокую особно одны, и переменилсе перед ними • [2]
адзеньне Ягонае зрабілася бліскучае, вельмі белае, як сьнег, як на зямлі бялільшчык ня можа выбеліць.
А одежи Его были блыщачися белы вельми якъ сьнегъ, якіхъ не можеть белильникъ убелити на земли •
І зьявіўся ім Ільля з Майсеем: і гутарылі зь Ісусам.
И явилъсе имъ Илья з Моисеемъ, и были зъ Исусомъ мовечи •
Пры гэтым Пётр сказаў Ісусу: Равьві! добра нам тут быць; зробім тры палаткі: Табе адну, Майсею адну, і адну Ільлю.
А отповедаючи Петръ, мовилъ Исусу: Учителю, добро ест намъ сезъде быти, и учинимъ накритья три, Тобе одно, а Моисею одъно, а Ильи одъно •
Бо ня ведаў, што сказаць; таму што яны былі ў страху.
Не ведалъ бо што говорилъ, были бо перестрашени •
І зьявілася воблака, якое іх ахінула, і з воблака выйшаў голас, які сказаў: Гэты ёсьць Сын Мой Любасны; Яго слухайце.
И былъ оболокъ засланяючий ихъ, и пришолъ голосъ зъ облока, Тотъ ест Сынъ Мой Умилованый, Того слухайте • [3]
І раптам, агледзеўшыся навокал, нікога больш з сабою ня бачылі, акрамя аднаго Ісуса.
И спрудъка возревши, к Тому никого не видели, только Исуса одного з собою •
Калі ж сыходзілі яны з гары, Ён не дазволіў нікому расказваць пра тое, што бачылі, пакуль Сын Чалавечы не ўваскрэсьне зь мёртвых.
А сходечимъ имъ зъ гори, заказалъ имъ, бы никому не поведали, што видели, только (ажъ) гды Сынъ Чоловечий з мертвых вскресьнет •
І яны стрымалі гэтае слова, пытаючыся адзін у аднаго, што азначае: уваскрэснуць зь мёртвых?
И (также тое) слово задержалі в собе, розмавляючісе, што ест то з мертвыхъ вскреснути?
І спыталіся ў Яго: як жа кніжнікі кажуць, што Ільля мае прыйсьці раней?
И спыталі Его мовечи: якъ мовять учоные, ижъ Ильи потреба прийти впередъ?
Ён сказаў ім у адказ: праўда, Ільля павінен прыйсьці раней і падрыхтаваць усё; і Сын Чалавечы, як напісана пра Яго, мае шмат адпакутаваць і быць зьняважаным;
А Онъ отповедаючи рекъ имъ: Илья исьте пришодши впередъ, направить все, и яко есьть написано о Сыне Чоловечьемъ, бы много утерпелъ, и взгоржонъ былъ • [4]
але кажу вам, што і Ільля прыйшоў, і зрабілі зь ім, што хацелі, як напісана пра яго.
Але мовлю вамъ: ижъ Илья пришолъ, и учинили ему што хотели, и якъ есьть написано о немъ •
Прыйшоўшы да вучняў, убачыў шмат людзей каля іх і кніжнікаў, што спрачаліся зь імі.
И пришодши къ ученикомъ, увиделъ тижбу многую около нихъ, и учоные розмавляючисе с ними •
Адразу, убачыўшы Яго, усе людзі зьдзівіліся, і, падбягаючы, віталі Яго.
И на тых местъ вся тижба увидевши Его, злеклисе, и прибегаючи поздоровляли Его •
Ён спытаўся ў кніжнікаў: пра што спрачаецеся зь імі?
И спыталъ учоныхъ: што розмавляетесе межи собою?
Адзін зь людзей сказаў у адказ: Настаўнік! я прывёў да Цябе сына майго, апанаванага духам нямым:
И отповедаючи одинъ з тижбы, рекъ: Учителю, привеломъ сына моего к Тобе, маючого духъ немый • [5]
дзе ні хапае яго, кідае яго на зямлю, і ён пускае пену, і скрыгоча зубамі сваімі, і дранцьвее; казаў я вучням Тваім, каб выгналі яго, і яны не маглі.
И где коли иметь его, розбиваеть его, и пены точить, и скригичеть зубы своими, и схнеть, и говориломъ ученикомъ Твоимъ, бы выгналі его, и не могли •
Адказваючы яму, Ісус сказаў: о, род няверны! дакуль буду я з вамі? дакуль буду трываць вас? прывядзеце яго да Мяне.
А Онъ отповедаючи ему, мовилъ: о роде неверный, поколь межи вами буду, поколь терпети васъ, приведите его ко Мне •
І прывялі таго да Яго. Як толькі апантаны ўбачыў Яго, дух скалануў яго; ён упаў на зямлю і качаўся, пускаючы пену.
И привели его к Нему, и увидевши Его, на тых местъ духъ затресь его, и падши на земли, валялъсе, пены точачи • [6]
І спытаўся Ісус у бацькі ягонага: як даўно гэта дзеецца зь ім? Той сказаў: змалку;
И спыталъ отца его, колько летъ есьть откуле то сталосе ему? а онъ рекъ: зъ детиньства •
і шмат разоў дух кідаў яго і ў вагонь і ў ваду, каб загубіць яго; але, калі што можаш, умілажалься з нас і памажы нам.
И часто в огонь вкидывалъ его, и в воды, бы зъгубилъ его, але есьли што можешь, поможи намъ, умилосердившисе о насъ •
Ісус сказаў яму: калі хоць колькі можаш верыць, дык усё магчыма верніку.
А Исусъ рекъ ему: есьли бысь што могъ верити, все можно веруючому •
І адразу хлопцаў бацька ўсклікнуў са сьлязьмі: веру, Госпадзе! памажы майму няверству.
И на тых местъ закрічавши отець дитячий, зъ сьлезами мовилъ: верую Пане, поможи моему недоверству •
Ісус, убачыўшы, што зьбягаюцца людзі, загразіў духу нячыстаму, сказаўшы яму: дух нямы і глухі! Я загадваю табе, выйдзі зь яго і больш не ўваходзь у яго.
Увидевъши пакъ Исусъ, ижъ збегаеться тижба, заказалъ духу нечистому, мовечи ему: духу немый и глухий, Я тобе велю: выйди зъ него, и къ тому не входи в него •
І ўскрыкнуўшы і моцна скалануўшы яго, выйшаў; і ён зрабіўся як мёртвы, так што многія казалі, што ён памёр.
И закричавші и много моцовавшисе, вышолъ, и былъ якъ мертвый, ижъ тежъ многие мовили: ижъ умеръ •
Але Ісус, узяўшы яго за руку, падняў яго; і ён устаў.
А Исусъ инявши его за руку взвелъ его, и всъталъ •
І як увайшоў Ісус у дом, вучні Ягоныя пыталіся ў Яго сам-насам: чаму мы не маглі выгнаць яго?
И вшодши ему в домъ, ученики Его пытали Его одного: якъ мы не моглисмо выгнати его?
І сказаў ім: гэты род ня можа выйсьці інакш, як ад малітвы і посту.
И рекъ имъ: тотъ родъ ничимъ не можеть выйти, только молитвою и постомъ •
Выйшаўшы адтуль, праходзілі праз Галілею: і Ён не хацеў, каб хто ведаў.
И оттуль вышодши шли скрозъ Галилею, и не хотелъ бы хто уведалъ •
Бо вучыў Сваіх вучняў і казаў ім, што Сын Чалавечы аддадзены будзе ў рукі чалавечыя, і заб’юць Яго, і пасьля забойства на трэйці дзень уваскрэсьне.
Училъ бо ученики Свои, и мовілъ имъ: ижъ Сынъ Чоловечій, выданъ будет в руки люцъские, и забъють Его, и забітым будучі третего дня вскресьнет • [7]
Але яны не разумелі гэтых слоў, а спытацца ў Яго баяліся.
Лечъ они не розумели (тое) мовы, а боялисе Его спытать •
Прыйшоў у Капернаум; і калі быў у доме, спытаўся ў іх: пра што ў дарозе вы разважалі паміж сабою?
И пришолъ в Капернаумъ, и в дому будучи, спыталъ ихъ: што на дорозе межи собою помышлялисьте?[8]
яны маўчалі, бо дарогаю разважалі паміж сабою, хто большы.
А они молчали, другъ къ другу, бо розмавлялисе на дорозе, хто есьть больший • [9]
І сеўшы, паклікаў дванаццаць і сказаў ім: хто хоча быць першым, хай будзе з усіх апошнім і ўсім слугою.
И седши приклікалъ дванадцати, и мовилъ имъ: есьли хто хочеть старший быти, нехай будеть всихъ менший, и всимъ слуга •
І ўзяўшы дзіця, паставіў яго сярод іх і, абняўшы яго, сказаў ім:
И взявши дитя, поставилъ его в посредку ихъ, и обнявши его, рекъ имъ:[10]
хто прыме адно такое дзіця ў імя Маё, той прымае Мяне; а хто Мяне прыме, той не Мяне прымае, а Таго, Хто паслаў Мяне.
Которий кольвекъ одно таковыхъ детей прийметь во имя Мое, Мене приймуеть, а которий Мене приймуеть, не Мене приймуеть, але Пославъшого Мене • [11]
Ян пры гэтым сказаў: Настаўнік! мы бачылі чалавека, які імем Тваім выганяе дэманаў, а ня ходзіць за намі; і забаранілі яму, бо ня ходзіць за намі.
Отъповедилъ Ему Иоанъ, мовечи: Учителю, видели хмо, некоторого именемъ Твоимъ выганяючого бесы, которий не ходить за нами, и заборонилисмо ему, ижъ не ходить за нами • [12]
Ісус сказаў: не забараняйце яму; бо ніхто, хто ўчыніў цуд імем Маім, ня зможа так хутка пасьля ліхасловіць Мяне.
А Исусъ рекъ: не бороните ему, нихто бо не есьть которій чинечи моцъ черезъ имя Мое, и (же бы) взмогъ борздо злословити Мене • [13]
Бо, хто ня супроць вас, той за вас.
Которий бо не ест противъ васъ, за вами ест •
І хто напоіць вас кубкам вады ў імя Маё, бо вы Хрыстовыя, праўду кажу вам, ня страціць узнагароды сваёй.
Которий бо кольвекъ напоить васъ чашою воды во имя Мое, ижъ Христові есьте, правдіве мовлю вамъ, не потеряеть заплаты своее • [14]
А хто спакусіць аднаго з малых гэтых, што веруюць у Мяне, таму лепей было б, каб павесілі яму на шыю жарон і кінулі яго ў мора.
А которий кольвекъ згоршить одного з малыхъ тыхъ веруючихъ в Мене, лепши есьть ему радней, есьли бъ обложонъ камень жорновъный округъший его, и вкиненъ былъ в море • [15]
І калі спакушае цябе рука твая, адатні яе: лепш табе зьнявечанаму ўвайсьці ў жыцьцё, чым зь дзьвюма рукамі ісьці ў геену, у вагонь непагасны,
И есьли згоршаеть тебе рука твоя, отсечи ее, добро тобе есьть уломному до живота въвойти, нижли обедве руки маючому, ввойти в муку, въ огонь неугасаючий • [16]
дзе чарвяк іхні не памірае, і вагонь ня гасьне.
Где червякъ ихъ не умираеть и огонь не угасаеть • [17]
І калі нага твая цябе спакушае, адатні яе: лепш табе ўвайсьці ў жыцьцё кульгаваму, чым зь дзьвюма нагамі быць укінутым у геену, у вагонь непагасны.
И есьли нога твоя згоршаеть тебе, отсечи ее, добро тобе есьть ввойти до живота хромому, нижли две нозе маючому, вкиненому быти в муку въ огонь неугасаючий •
дзе чарвяк іхні не памірае, і вагонь ня гасьне.
Где червякъ ихъ не умираеть и огонь не угасаеть •
І калі вока тваё цябе спакушае, вырві яго: лепш табе з адным вокам увайсьці ў Царства Божае, чым з двума вачмі быць укінутым у геену вогненную,
И есьли око твое згоршаеть тебе, выторгни его, добро тобе есьть зъ однымъ окомъ ввойти в Королевъство Божъе, нижъли две очи маючому вкиненому быти в муку огненую •
дзе чарвяк іхні не памірае, і вагонь ня гасьне.
Где червякъ ихъ не умираеть и огонь не угасаеть •
Бо кожны вагнём асоліцца, і кожная ахвяра сольлю асоліцца.
Каждый бо огнемъ осолітьсе, и каждая офера солью осолитьсе •
Соль — добрая; але, калі соль не салёная будзе, чым вы яе паправіце? Майце ў сабе соль і мір майце паміж сабою.
Добро соль есьли пакъ соль не солона будеть, чимъ осолитьсе, мейте соль въ собе, а покой мейте межи собою • [18]
