Марка 10 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Васіля Цяпінскага
І, выходзячы адтуль, Ісус прыходзіць у межы Юдэі за Ярданам, і зноў сабралася да Яго многа людзей, і Ён, як звычайна, навучаў іх зноў.
І оттулъ вставши перешолъ в границы юдские, на оный берегъ Ердана, и зошлисе засе тижбы к Нему, и як звычай мелъ, засе училъ ихъ • [1]
І, падышоўшы, фарысеі пыталіся ў Яго, выпрабоўваючы: «Ці дазваляецца мужу пакідаць жонку?»
И приступивъши фарисеи спытали Его, есьли годитьсе мужу, жону опусьтити, кусечи Его •
Ісус, адказваючы, сказаў ім: «А што вам загадаў Майсей?»
А Онъ отповедаючи рекъ имъ, што вамъ приказалъ Моисей?
Яны сказалі: «Майсей дазволіў напісаць разводны ліст і пакінуць яе».
Они пакъ рекли: Моисей велелъ листъ розводный написати, и опустити • [2]
Ісус жа гаворыць ім: «Дзеля закамянеласці сэрца вашага даў ён вам такі загад.
И отповедаючи Исусъ, рекъ имъ: про тьвердость серца вашого написалъ вамъ пъриказанье тое •
Але на пачатку стварэння мужчынай і жанчынай стварыў іх Бог.
Лечъ съпочатъку стъворенья, мужа и жону учинилъ ихъ есьть Богъ • [3]
Таму пакіне чалавек бацьку свайго і маці, ды злучыцца з жонкаю сваёю,
Того деле оставить чоловекаъ отца своего и матку, и прильнеть к жоне своей • [4]
ды будуць двое адным целам; значыць іх ужо не двое, але адно цела.
И будуть два в тело одно, а такъ ужо не суть два, але тело одно •
Што вось Бог злучыў, хай чалавек не разлучае».
Што прото Богъ спояеть, чоловекъ нехай не розълучаеть • [5]
І дома зноў пра тое самае пыталіся ў Яго вучні.
А в дому засе ученики Его о томъ спытали Его •
І кажа ім: «Хто пакіне жонку сваю і возьме іншую, той чужаложыць супроць яе.
И мовилъ имъ, которий кольвекъ опусьтить жону свою, и оженитьсе иною, чужоложить противъ нее • [6]
І, калі жонка пакіне мужа свайго ды пойдзе за іншага, — чужаложыць».
А есьли жона опусьтить мужа, и пойдеть за иного, чужоложить •
І прыносілі дзяцей да Яго, каб да іх дакрануўся. А вучні забаранялі ім.
И приносили у Нему дети, бы ткнулъсе ихъ, лечъ ученики заказывали приносячімъ •
Бачачы гэта, Ісус абурыўся і кажа ім: «Дазвольце дзецям прыходзіць да Мяне ды не забараняйце ім, бо такіх ёсць Валадарства Божае.
Увідевши пакъ Исусъ, не задобромелъ, и рекъ имъ: занехайте детей (гамовать) приходити ко Мне, и не бороните имъ, такихъ бо есьть Королевство Божъе • [7]
Сапраўды кажу вам: калі хто не прыме Валадарства Божага, як дзіця, не ўвойдзе ў яго».
Правъдиве мовлю вамъ: которий кольвекъ не прийметь Королевства Божъего, якъ дитя, не маеть ввойті в него •
І, прытуліўшы іх да Сябе, усклаў на іх рукі і дабраславіў іх.
И обнявші ихъ, (и) взложивши руки на нихъ, блогословилъ имъ • [8]
Калі Ён выходзіў у дарогу, прыбегшы, нехта ўпаў перад Ім на калені і пытаўся ў Яго: «Настаўнік добры, што маю рабіць, каб наследаваць жыццё вечнае?»
И выходечі Ему на дорогу, прибегши некоторій, (и) поклонившісе на колені Ему, пыталъ Его: Учителю добрий, што учіню, бы животъ вечный одедичилъ?[9]
Ісус жа сказаў яму: «Чаму Мяне называеш добрым? Ніхто не добры, толькі адзін Бог.
А Исусъ рекъ ему: што Ме мовишъ добримъ, нихъто не добрий, только однинъ Богъ •
Прыказанні ведаеш: не забівай, не чужалож, не крадзі, не гавары фальшывага сведчання, не рабі крыўды, паважай бацьку свайго і маці».
Пріказанья ведаешь: не учини чужоложства, не забий, не украдъ, не посьведчъ лживе, не обидь, чти отца твоего и матку • [10]
А ён сказаў Яму: «Настаўнік, я гэта ўсё захоўваў ад маленства свайго».
А онъ отповедаючи рекъ Ему: Учителю, того всего стерегломъ от молодосьти моее •
Ісус жа, глянуўшы на яго, узлюбіў яго ды сказаў яму: «Аднаго табе не хапае: ідзі, прадай усё, што маеш, і раздай убогім, і будзеш мець скарб на небе, а тады прыходзь, узяўшы крыж, і ідзі за Мною».
Исусъ пакъ возревши на него, розмиловалъсе его, и рекъ ему: одного еси не доконончилъ, иди шъто маешъ пъродай, и дай убогимъ, и мети маешъ скарбъ на небе, и прійді и ході всьледъ Мене взявши крестъ •
Той, засмучаны гэтым словам, адышоўся сумны, бо меў вялікую маёмасць.
А онъ струхлелымъ будучи о слово, отышолъ смутечисе, былъ бо маючі собранья много •
І Ісус, паглядзеўшы вакол, гаворыць Сваім вучням: «Як цяжка тым, што маюць багацце, увайсці ў Валадарства Божае».
И возревши Исусъ, мовилъ ученикомъ Своимъ: яко не лацно маючие богатство, в Королевство Божъе въвойдуть •
Вучні ж дзівіліся са слоў Яго. Але Ісус зноў, адказваючы, гаворыць ім: «Сынове, як цяжка тым, хто ўскладае надзею на багацце, увайсці ў Валадарства Божае.
Ученики пакъ лекалисе о словахъ Его, а Исусъ засе отповедаючи мовилъ имъ: дети, яко не лацно споведаючимъсе на богатство в Королевство Божъе ввойти •
Лягчэй вярблюду праціснуцца праз вушка іголкі, чым багацею ўвайсці ў Валадарства Божае».
Лацвей бо есьть верблюду скрозь игленые уши пройти, нижли богатому в Королевство Божъе ввойти •
А яны тым болей дзівіліся, гаворачы між сабою: «Дык хто можа быць збаўлены?»
Лечъ они, назбыть дивилисе мовечи межи собою: то хто можетъ збавенъ быти •
Ісус, паглядзеўшы на іх, гаворыць: «У людзей гэта немагчыма, але не ў Бога: у Бога ўсё магчыма».
А возревши на нихъ Исусъ, мовилъ: у людей (то) не можно, але не у Бога, все бо можно есьть у Бога •
Дык Пётра пачаў казаць Яму: «Вось жа, мы пакінулі ўсё і пайшлі за Табой».
И почалъ Петръ мовить Ему: ото мы оставилисмо все, и всьледъ Тебе пошлисмо • [11]
Гаворыць Ісус у адказ: «Сапраўды кажу вам: няма нікога, хто б пакінуў дом, або братоў, або сясцёр, або бацьку, або маці, або жонку, або дзяцей, або поле дзеля Мяне і дзеля Евангелля,
И отповедаючи Исусъ, рекъ: правдіве мовлю вам, нихто не есьть которий оставилъ есьть домъ, або братью, або сестри, або отца, або матку, або жону, або деті, або рольи, Мене деле и Еваньгелия деле •
каб ён не атрымаў цяпер, у гэты час, сярод пераследаванняў, у сто разоў больш дамоў, і братоў, і сясцёр, і мацярок, і сыноў, і палёў, а ў будучым веку — жыццё вечнае.
Есьли не возьметь сторако, теперъ за часу того: домовъ, и братьи, и сестръ, и отцовъ и матокъ, и детей и ролей, по пресьледованьи,[12] а в векъ идучій, жівотъ вечный •
І многія першыя будуць апошнімі, і апошнія — першымі».
Многие пакъ будуть первые, посьледними, а посьледние первыми • [13]
І былі ў дарозе, узыходзячы ў Ерузалім, і Ісус ішоў перад імі, а яны, за Ім ідучы, дзівіліся і баяліся. І паклікаў зноў дванаццаць ды пачаў казаць, што адбудзецца з Ім:
А были на дорозе входечи до Ерусолима, и былъ упережаючи ихъ Исусъ, и лекалисе, и всьледъ идучи боялися, и взявши засе дванадъцати, почалъ имъ мовити, што мело Ему быти • [14]
«Вось жа, уваходзім у Ерузалім; і Сын Чалавечы будзе выдадзены першасвятарам і кніжнікам, і асудзяць Яго на смерць, і выдадуць паганам,
Ижъ ото входимъ до Ерусолима, а Сынъ Чоловечий выданъ будеть переднейшімъ оферовникомъ и учонымъ, и осудять Его на сьмерть, и выдадуть Его поганомъ •
і будуць з Яго здзекавацца і пляваць на Яго, будуць бічаваць Яго ды заб’юць Яго, але на трэці дзень Ён уваскрэсне».
И науругаютьсе Ему, и зранять Его, и уплюють Его, и забъють Его, а в третьтий день вскресьнет •
І падышлі да Ісуса Якуб і Ян, сыны Зебядзеевы, кажучы: «Настаўнік, хочам, каб зрабіў нам, пра што будзем прасіць Цябе».
А (в томъ) перед Него пришли Яковъ, и Иоанъ, сыны Зеведеовы, мовечі: Учітелю, хочемъ, бысь чого кольвекъ попросімъ, учинилъ намъ • [15]
Ён жа спытаўся ў іх: «Што хочаце, каб Я вам зрабіў?»
А Онъ рекъ имъ: што хочете, быхъ учинилъ вамъ?
Яны ж сказалі Яму: «Дай нам, каб сядзець ад Цябе аднаму праваруч, а другому — леваруч у славе Тваёй».
А они рекли Ему: дай намъ, бы одинъ по правицы Тебе, а одинъ по левицы Тебе седелисмо в славе Тъвоей •
Ісус жа гаворыць ім: «Не ведаеце, пра што просіце. Ці ж можаце піць келіх, які Я п’ю, або хрысціцца хростам, якім Я хрышчуся?»
Исусъ пакъ рекъ имъ: не ведаетесе чого просите, можете ль пити чашу, которую Я пъю, и крещеньемъ которымъ Я крещуся, креститисе?[16]
Яны сказалі Яму: «Можам». Ісус гаворыць ім: «З келіха, з якога Я п’ю, будзеце піць, ды хростам, якім Я хрышчуся, будзеце ахрышчаны.
А они рекли Ему: можемы, а Исусъ рекъ имъ: чашу исьте которую Я пъю, выпъете, и крещениемъ, которимъ Я крещуся, окреститесе •
Але сядзець праваруч ад Мяне або леваруч не Мне даваць вам, але Кім прыгатавана».
А што сесьти по правицы Мене, и по левицы, не ест Моя дати, але которимъ зготовано есьть •
Чуючы ж гэта, дзесяць пачалі абурацца на Якуба і Яна.
И услышавши десеть, почали незадобромети, Якову и Иоану •
І, паклікаўшы іх, Ісус кажа: «Ведаеце, што тыя, якія ўважаюцца за валадароў народаў, пануюць над імі, ды князі іх маюць уладу над імі.
А Исусъ призвавши ихъ, мовилъ имъ: ведаете, ижъ мнимаючиесе владати поганами, загадывають ими, и великие ихъ владають ими • [17]
Не так будзе паміж вамі, але хто хацеў бы быць сярод вас большым, хай будзе вашым паслугачом.
Лечъ не такъ будеть межи вами, але которий кольвекъ хочеть межи вами больший быти, нехай будеть вамъ слуга •
І хто хацеў бы ў вас быць першым, хай будзе паслугачом усіх.
А которий кольвекъ хочеть межи вами быти старший, нехай будеть всимъ челядникъ •
Бо і Сын Чалавечы не прыйшоў, каб Яму паслугавалі, але каб паслугаваць і даць душу Сваю на адкупленне многіх».
Бо и Сынъ Чоловечій не пришолъ бы послуговали Ему, але бы послуговаль, и дать душу Свою окупомъ за многихъ •
І прыходзяць у Ерыхон. І калі Ён выходзіў з Ерыхона разам з вучнямі Сваімі і вялікім натоўпам, сляпы Бартымей, сын Тымея, сядзеў пры дарозе і жабраваў.
И пришли до Ерихона, и выходечи Ему, з Еріхона, и учеником Его, и тіжбе многой, сынъ Тимеевъ, Вартимей сьлепый, седелъ подле дороги жебруючи •
Пачуўшы, што гэта Ісус Назарэй, пачаў крычаць і прасіць: «Ісус, Сын Давіда, злітуйся нада мной!»
И услышавші ижъ Исусъ Назаренінъ ест, почалъ верещати и мовити: Сыне Давыдовъ Исусе, змилуйсе надо мною •
І сварыліся многія на яго, каб маўчаў. Але ён тым мацней крычаў: «Сын Давіда, злітуйся нада мной!»
И заказывали ему многие бы молчалъ, лечъ онъ тымъ больши верещалъ: Сыне Давыдовъ змилуйсе надо мною •
І Ісус, спыніўшыся, сказаў яго паклікаць. Дык паклікалі сляпога і сказалі яму: «Адважней, уставай, кліча цябе!»
И сътавши Исусъ, велелъ его прикъликати, и прикликали сьлепца, мовечи ему: уфай въстань, зоветь тебе •
Ён, скінуўшы плашч свой, падняўся і прыйшоў да Ісуса.
А онъ откинувши одежи свои, вставши пришолъ къ Исусу •
І, звяртаючыся да яго, Ісус сказаў: «Што хочаш, каб Я табе ўчыніў?» Сляпы адказаў Яму: «Рабоні, каб мне бачыць».
И отповедаючи мовилъ ему Исусъ: што хочешъ, бых учинилъ тобе? а сьлепый мовилъ Ему: Учителю, нехай прозърю •
І Ісус гаворыць яму: «Ідзі, вера твая ўратавала цябе». І зараз жа стаў бачыць і пайшоў за Ісусам па дарозе.
А Исусъ рекъ ему: иди, вера твоя уздоровіла тебе, и на тых местъ прозрелъ, и за Исусомъ шолъ в дорогу •
