Марка 11 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Васіля Цяпінскага
Калі наблізіліся да Ерузалема, да Бэтфагіі і Бэтаніі, да гары Аліўнай, Езус паслаў двух сваіх вучняў
И гды приближилисе до Ерусолима, до Віфсфагии и Вифании, къ горе оливной, послалъ дву зъ учениковъ Своихъ •
і сказаў ім: «Ідзіце ў паселішча, што перад вамі, і адразу, як увойдзеце ў яго, знойдзеце прывязанае асляня, на якое ніхто з людзей яшчэ не сядаў. Адвяжыце яго і прывядзіце.
И мовилъ имъ: идите в весь которая есьть противъ вамъ, и на тых местъ входечи в нее, найдете жеребя пъривязаное, на которомъ нихто з чоловековъ не всядалъ, отвезавши его приведите • [1]
А калі хтосьці вам скажа: “Навошта вы гэта робіце?”, скажыце: “Ён патрэбны Пану, і зараз жа адашле зноў яго сюды”».
А есьли хто вамъ речеть, шъто чините то, речите: ижъ Панъ потребуеть его, и на тых местъ пошлеть его сюды •
Яны пайшлі і знайшлі асляня, прывязанае каля варот знадворку, на вуліцы, і адвязалі яго.
И шлі и нашлі жеребя привязано подле дьверей з надворья на ростанях, отвезали его •
Некаторыя з тых, хто стаяў там, казалі ім: «Што вы адвязваеце асляня?»
И некоторые з стоечихъ тамъ мовили: што делаете отвязываючи жереба?
А яны адказалі ім, як наказаў Езус. І тыя адпусцілі іх.
А они рекли имъ, якъ пріказалъ имъ Исусъ, и опусьтили ихъ •
Прывялі да Езуса асляня і паклалі на яго свае плашчы, а Ён сеў на яго.
И привели жереба къ Исусу, и взложили на него одежі свои, и вселъ на него •
І многія слалі плашчы свае на дарозе, а іншыя — зялёныя галінкі, зрэзаныя на палях.
Многие тежъ одежи свои слалі по дорозе, другие пакъ гольцы резалі з деревья, и посьтілали по дорозе •
І тыя, хто ішоў спераду і ззаду, усклікалі: «Гасанна! Благаслаўлёны той, хто прыходзіць у імя Пана!
А впередъ идучие, и всьледъ идучие, кричали, мовечи: Осанна, блогословеный Идучий во имя Панское •
Благаслаўлёнае валадарства айца нашага Давіда, якое надыходзіць! Гасанна на вышынях!»
Благословено идучое королевство во имя Панское, отца нашого Давыда, Осанна,[2] на высокосьти •
Езус увайшоў у Ерузалем, у святыню і, агледзеўшы ўсё, адышоў з Дванаццаццю ў Бэтанію, таму што было ўжо позна.
И вшолъ до Ерусолима Исусъ, и в церковъ, и огледевши все позной ужо будучи године, вышолъ до Вифании, з дванадцатьми • [3]
Назаўтра, калі яны выйшлі з Бэтаніі, Ён адчуў голад.
А на завтрее вышодшимъ имъ з Вифании, з голоднелъ • [4]
Убачыўшы здалёк смакоўніцу, пакрытую лісцем, падышоў, спадзеючыся знайсці што-небудзь на ёй. Але, падышоўшы да яе, не знайшоў нічога, апроч лісця, бо яшчэ не настала пара на смоквы.
И увидевши фигу здалека маючую лисьтье, пришолъ есьли бы што нашолъ на ней, и пришодши к ней, ничого не нашолъ, только листье, еще бо не былъ часъ фигамъ •
Тады Езус сказаў ёй: «Няхай ніхто ніколі не есць з цябе плоду». І Ягоныя вучні чулі гэта.
И отповедаючи Исусъ, рекъ ей: нехай к тому з тебе навеки нихто овощу не есьть, и слышелі ученіки Его •
Потым прыйшлі ў Ерузалем. Увайшоўшы ў святыню, Ён пачаў выганяць тых, хто гандляваў і купляў у святыні. Папераварочваў сталы мянялаў і лаўкі гандляроў галубамі
И пришли до Ерусолима, и вшодши Исусъ в церковъ, почалъ выганяти, продаючихъ и купуючихъ в церкви, и столы торговцомъ[5] и стольцы продаючихъ голуби пооброкидалъ •
і не дазваляў нікому праносіць праз святыню якую-небудзь рэч.
И не давалъ бы хто носилъ судье скрозь церковъ •
Потым вучыў іх, кажучы: «Хіба не напісана: “Дом мой назавецца домам малітвы для ўсіх народаў”? А вы зрабілі з яго пячору разбойнікаў».
И учинилъ мовечи имъ: не есьть ли написано: ижъ домъ Мой, домъ молитвы назоветьсе, всимъ народомъ, а вы учинилисте его печорою розъбойничою • [6]
Пачулі гэта першасвятары і кніжнікі і шукалі магчымасці, як бы загубіць Яго, бо яны баяліся Яго, таму што ўвесь народ дзівіўся вучэнню Ягонаму.
И слышачи учоные, и переднейшіе оферовнікі, и искалі, якъ Его згубіті, бояли бо се Его, ижъ вся тижба дивиласе о науце Его •
Калі настаў вечар, яны выйшлі з горада.
И якъ (ужо) позно было, выходилъ вонъ з города •
А калі раніцай вярталіся, убачылі, што смакоўніца высахла аж да кораня.
А в раньи мимо идучи, увидели фигу усохши с кореня • [7]
Тады Пётр, успомніўшы, сказаў Езусу: «Раббі, паглядзі, смакоўніца, якую Ты пракляў, высахла».
И вспоменувші Петръ, мовіл Ему: Учітелю, відь фігу которуюсь проклялъ усула •
Езус сказаў ім у адказ: «Майце веру ў Бога!
И отповедаючи Исусъ мовилъ имъ: мейте веру Божъю •
Сапраўды кажу вам: калі хто скажа гары гэтай: “Падыміся і кінься ў мора”, і не засумняваецца ў сэрцы сваім, але паверыць, што збудзецца сказанае, так яму і будзе.
Правъдиве бо мовлю вамъ: ижъ которий кольвекъ речеть горе той, рушъсе и вкиньсе в море, и не феетьсе в серцы своемъ, але веру маеть, ижъ што мовит, збудетьсе, станет се ему што кольвекъ речет •
Таму кажу вам: усё, чаго просіце ў малітве, верце, што атрымаеце і будзе вам.
Того деле мовлю вамъ: все о што кольвекъ молечися просите, верте ижъ озьмете, и станетсе вамъ • [8]
І калі стаіце на малітве, даруйце, калі што маеце супраць каго-небудзь, каб і Айцец ваш, які ў нябёсах, дараваў вам правіны вашыя».
А гды станете молечисе, отпущайте есьли што маете протівъ кого, бы и Отець вашъ которій есьть на небесехъ, отпусьтилъ вамъ згрешенья ваши • [9]
[отсутсвует]
Есьли пакъ вы не отпущаете, ні Отець вашъ, Которій есьть на небесехъ отпусьтить вамъ згрешенья вашого •
І зноў прыйшлі ў Ерузалем. А калі Ён хадзіў па святыні, падышлі да Яго першасвятары, кніжнікі і старэйшыны
И прішлі засе до Иерусоліма, и в церкві ходечі Ему, прішлі к Нему переднейшіе оферовнікі и учоные и старшие • [10]
і пыталіся ў Яго: «Якою ўладаю Ты гэта робіш? І хто Табе даў гэтую ўладу, каб Ты рабіў гэта?»
И мовили Ему: которую владносьтью тое чинишъ, и хто Тобе владносьть тую далъ, бысь тое чинилъ?
Езус адказаў ім: «Спытаю ў вас і Я пра адно. Адкажаце Мне, тады і Я вам скажу, якою ўладаю гэта раблю.
А Исусъ отповедаючи рекъ имъ: спытаю васъ и Я слова одного, а отповедьте Ми, и споведаю вамъ которою владносьтью тое чиню •
Янаў хрост быў з неба ці ад людзей? Адкажыце Мне».
Крещенье Иоаново зъ неба ль было, або з людей, отповедьте Ми •
Яны разважалі паміж сабою, кажучы: «Калі скажам: “З неба”, то Ён скажа: “Чаму ж вы не паверылі яму?”»
И мысьлили к собе мовечи: есьлі речемъ з неба, речеть, чому прото не уверилисьте ему •
А сказаць: «Ад людзей», баяліся народу, бо ўсе лічылі Яна сапраўдным прарокам,
Але (и) есьли речемъ з людей, боимъсе люду, вси бо мели Иоана, ижъ правдиве пророкъ былъ •
таму сказалі ў адказ Езусу: «Не ведаем». Тады Езус сказаў ім: «І Я не скажу вам, якой уладай раблю гэта».
И отповедаючи мовили Исусу: не ведаемъ, а отповедаючи Исусъ, мовилъ имъ: ни Я скажу вамъ, которую владносьтью тое чиню •
