Марка 8 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Сабілы і Малахава → Пераклад Васіля Цяпінскага
У тыя дні, як сабралася дужа многа народу, і ня мелі чаго паесьці, Ісус клікнуўшы вучняў Сваіх кажа ім:
В тые дни вельмі многой тижбе будучі, и не маючімъ чого есьти, призвавши Исусъ ученики Свои, мовилъ имъ • [1]
шкада (Мне) народу, бо ўжо тры дні застаюцца пры Мне і ня маюць чаго паесьці;
Умилосерживаюсе о тижбе, ижъ ужо три дни при Мне тривають, и не мають чого есьти •
і калі адпушчу іх дамоў галоднымі, нікаторыя аслабеюць у дарозе, бо яны прыйшлі здалёку.
И есьли отпущу ихъ не едшихъ до домовъ своихъ, ослабеють на дорозе многие бо з нихъ з далека пришъли суть •
І вучні Ягоныя адказалі Яму: якім чынам тут у пустэльні хто зможа накарміць іх хлебам?
И отповедили Ему ученики Его: откуль с ихъ может хто сезьде насытіті хлебомъ в пустыни?
І пытаўся ў іх: колькі ў вас хлябоў? Яны сказалі: сем.
И спыталъ ихъ: колько маете хлебовъ, а они рекли: семъ •
Тады загадаў народу ўзьлегці на зямлю; і ўзяўшы сем хлябоў (ды) падзякаваўшы, паламаў і аддаў вучням Сваім, каб разда́лі. І (яны) разда́лі народу.
И велелъ тижъбе сесьти на земли, и взявши семъ хлебовъ, хъвалу въздавъши, поламалъ, и давалъ ученикомъ Своимъ, бы покъладали, и положили перед тижбою •
І мелі (яны) некалькі рыбак; і багаславіўшы сказаў раздаць і іх.
И мели рибокъ мало, и тые блогословивъши, рекъ: положити и тые •
І паелі і насыціліся; і сабралі рэшты кавалкаў сем кошыкаў.
И ели и насытилисе, и взяли збыткі крох семъ кошніцъ •
І было пад’еўшых каля чатырох тысячаў; і адпусьціў іх.
А было едшихъ, около чотырехъ тисечей, и отпустилъ ихъ •
І адразу ўвайшоўшы ў човен з вучнямі Сваімі прыплыў у межы Далмануты.
И на тых местъ вшодши в лодью зъ учениками Своими, пришолъ въ стороны Далмануфанские • [2]
І выйшлі хварысэі, ды пача́лі зь Ім спрачацца, патрабуючы ад Яго знаку зь неба, спакушаючы Яго.
И вышли фарисеи, и почали розмавлятьсе с Нимъ, ищучи от Него знамени з неба, кусечи Его • [3]
І са стогнам у Духу Ён гаворыць: для чаго род гэты патрабуе знаку? Праўду кажу вам, ня будзе даны знак роду гэтаму.
И вздыхнувши духомъ Своимъ, мовилъ, што родъ тотъ знамени ищеть, правдіве мовлю вам (увидите) есьли дасе роду тому знаме • [4]
І пакінуўшы іх ізноў увайшоў у човен, адплыў на той бок.
И оставивши ихъ, вшодши засе в лодью, шолъ на оный берегъ •
І забыліся ўзяць хлябоў і акрамя аднаго хлеба нічога ня мелі з сабою ў чаўне.
И забыли ученикі Его взяті хлебовъ, и окроме одноо хлеба, не мели (большъ) з собою в лодьи • [5]
А (Ён) наказаваў ім кажучы: глядзеце сьцеражыцеся кісьлі хварысэяў і кісьлі Гірада.
И заказывалъ имъ, мовечі: гледите (и) стережитесе от квасу фарисейского, и от квасу иродового • [6]
І разважалі між сабою кажучы: (гэта што) хлябоў ня маем.
И помышляли другъ к другу мовечи: ижъ хлебовъ не маемъ • [7]
І, уразумеўшы, Ісус кажа ім: чаго разважаеце, што хлябоў ня маеце? Няўжо яшчэ ня разумееце і ня цяміце? Няўжо (дагэтуль) маеце сэрца вашае скамянеўшым?
И зрозумевши Исусъ, мовилъ имъ: шъто помышляете, ижъ хлебовъ не маете, еще ль не бачіте, ани розумеете, ещо ль закамененое серцо вашо маете?
Маючы вочы ня бачыце? І маючы вушы ня чуеце? І ня помніце?
Очи маючи, не видите, и уши маючи, не слышите, и не помните ль,[8]
Калі (Я) пяць хлябоў разламаў на пяць тысячаў, колькі поўных кошыкаў кавалкаў (вы) сабралі? Кажуць Яму: дванаццаць.
Гъды пять хлебовъ ламаломъ на пять тисечей, колько кощовъ полныхъ крохъ взялисьте? мовили Ему: дванадцать • [9]
А калі сем — на чатыры тысячы, колькі поўных кошыкаў кавалкаў (вы) сабралі? Яны ж сказалі: сем.
А гды семъ на чотыри тисечи, колько кошніцъ наполненыхъ крохамі взялисьте? а они рекли: семъ • [10]
І казаў ім: як жа ня разумееце?
И мовилъ имъ: якже не розумеете?
І прыходзіць да Бэтсаіды; і прыводзяць да Яго сьляпога, і просяць Яго, каб дакрануўся да яго.
И пъпришолъ в Вифсаиду, и привели к Нему сьлепого, и просили Его бы его ткнулсе •
І ўзяўшы сьляпога за руку́ вывеў яго за сяло і плюнуўшы яму на вочы, усклаўшы Ру́кі на яго спытаўся ў яго, ці бачыць што небудзь?
И инявши за руку сьлепого, вывелъ его вонъ з веси, и плюнувши на очи его, взложивши руки на его, спыталъ его: если што видить?
І той празерыўшы сказаў: бачу людзей, бачу ходзяць як дрэвы.
И возревши мовилъ: вижу люди якъ деревье ходечи •
Потым ізноў палажыў Ру́кі на вочы яму і зрабіў, каб ён бачыў. І (ён) быў аздароўлены і ўбачыў усіх ясна.
А потомъ засе взложилъ руки на очи его, и учинилъ его (же могъ) прозреть, и направілсе и узрелъ ясьне все •
І паслаў яго дамоў кажучы: і ў сяло ня заходзь, і ня расказвай нікому ў сяле.
И послалъ его в домъ его, мовечи: ни в весь входи, ни поведай кому в веси •
І пайшоў Ісус і вучні Ягоныя ў сёлы Кесары Піліпавай. І па дарозе (Ён) пытаўся вучняў Сваіх кажучы ім: за каго Мяне лічаць людзі?
И вышолъ Исусъ, и ученики Его, в веси Цесарии Филиповы, и на дорозе спыталъ учениковъ мовечи имъ: кимъ Ме мовять люди быти?
Яны ж адказалі: за Яана Хрысьціцеля, а іншыя за Ільлю, а іншыя за аднаго з прарокаў.
А они отповедили, Иоаномъ Кресьтителемъ, а иные Ильею, другие пакъ однымъ з пророковъ • [11]
Тады Ён кажа ім: а вы за Каго Мяне ўважаеце? І адказваючы Пётра кажа Яму: Ты ёсьць Хрыстос.
А Онъ мовилъ имъ: а вы кимъ Ме мовите быти? и отповедаючи Петръ, мовилъ Ему: Ты еси Христосъ • [12]
І строга забараніў ім, каб нікому ня казалі пра Яго.
И заказылъ имъ бы (того) никому не мовили о Немъ •
І пачаў навучаць іх, што Сын Чалавечы мае шмат адпакутаваць і быць адкінутым старэйшынамі і архірэямі і кніжнікамі і быць забітым, і цераз тры дні ўваскрэснуць.
И почалъ учити ихъ, ижъ потреба Сыну Чоловечъему, много утерпеті, и досьветчоному быти от старшихъ и переднейшіхъ оферниковъ и учоных, и забитому быти, и третьтего дня вскъреснути • [13]
І гаварыў пра гэта адкрыта. І Пётра адклікаўшы Яго пачаў пярэчыць Яму.
А не обавляючисе слово мовилъ: и взявши Его Петръ, почалъ заказывать Ему • [14]
А Ён, абярнуўшыся і зірнуўшы на вучняў Сваіх строга забараніў Пятру кажучы: адыйдзі ад Мяне, шатан, бо клапоцішся ня пра тое, што Божае, але што чалавечае.
Онъ пакъ обернувшісе и возревши на ученики Свои, заказалъ Петру, мовечи: иди назадъ Мене сатана, ижъ не смыслишь што есьть Божъего, але што люцъкое •
І паклікаўшы народ разам з вучнямі Сваімі сказаў ім: хто хоча пайсьці за Мною, адрачыся ад самога сябе і вазьмі крыж свой і ідзі ўсьлед за Мною.
И прізвавші тіжбы, з учениками Своими, рекъ имъ: которий хочеть за Мною ити, нехай запритьсе себе, и возьметь крестъ свой, и за Мною идеть • [15]
Бо хто хоча жыцьцё сваё ўратаваць, той страціць яго; а хто страціць жыцьцё сваё за Мяне і Эвангельле, той ўратуе яго.
Которий бо колъвекъ хочеть душу свою захавати, потеряеть ее, а которій потеряеть душу свою Мене деле и Еванъгелия, тотъ заховаеть ее • [16]
Бо якая карысьць чалавеку, калі (ён) здабудзе ўвесь сьвет, а душы сваёй пашкодзіць?
Какая бо польга чоловеку если зыще съветъ весь, а ушкодить душу свою •
Альбо, які выкуп дасьць чалавек за душу́ сваю?
Або што дасьть чоловекъ отмену на души своей •
Бо хто пасаромеецца Мяне і Маіх Словаў у родзе гэтым пералюбным і грэшным, таго пасаромеецца і Сын Чалавечы, калі прыйдзе ў Славе Ба́цькі Свайго са сьвятымі Ангеламі.
Которий бо кольвекъ постыдитьсе Мене, и Моих Словъ, в роде томъ чужоложномъ и грешномъ, и Сынъ Чоловечий постыдитьсе его гды прийдетъ в славе Отца Своего зъ Аньгелы сьветыми • [17]
