Марка 13 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Пераклад Васіля Цяпінскага
І калі выходзіў Ён з храма, кажа Яму адзін з вучняў Яго: Настаўнік! паглядзí, якое каме́нне і якія будынкі!
И выходечи Ему з церкви, мовилъ Ему одинъ зъ учениковъ Его: Учителю, смотри яковое каменье, и якия будованья • [1]
І сказаў Іісус яму ў адказ: бачыш гэтыя вялікія будынкі? Не застане́цца тут ка́меня на ка́мені, які не будзе зруйнава́ны.
И отповедаючи Исусъ, рекъ ему: видишли тое великое будованье, не маеть остать сезъде камень на камени, которий не розрушитьсе • [2]
І калі сядзеў Ён на гары Елеонскай насу́праць храма, пыталіся асобна ў Яго Пётр, і Іакаў, і Іаан, і Андрэй:
И седечи Ему на горе оливной противъ церкви, пытали Его одного, Петъръ, Яковъ, и Иоанъ, и Андрей (мовечи) •
скажы нам, калі гэта будзе, і якое знаме́нне, калі павінна ўсё гэта збы́цца?
Речи намъ, коли тое будеть, и якое будеть знаме гды мает тое все скончитсе?
Іісус жа, адказваючы ім, пачаў гаварыць: сцеражы́цеся, каб хто не ўвёў вас у зман.
А Исусъ отповедаючи имъ, почалъ мовити: стережитесе, бы хто васъ не звелъ •
Бо многія пры́дуць пад íмем Маім, ка́жучы, што гэта Я, і многіх увяду́ць у зман.
Многие бо пърийдуть в имени Моемъ, мовечи: ижъ я естомъ, и многихъ зведуть • [3]
Калі ж пачуеце пра войны і чу́ткі аб войнах, не жаха́йцеся, бо павінна так быць, але гэта яшчэ не канец.
И гды услышіте войны, и слухи о войнахъ, не лекайтесе, потреба бо (тому) быти, але не еще конецъ •
Бо паўста́не народ на народ, і царства на царства; і будуць землетрасе́нні ме́сцамі, і будзе голад і сму́ты. Гэта пачатак пакут.
Повстанеть бо народъ протівъ народу, и королевство противъ королевству, и будуть тресенья по месцах, и будут голоды и замешанья, (лечъ) початокъ болесьтямъ то • [4]
Вы ж самі сцеражы́цеся, бо вас будуць аддава́ць на судзíлішчы, і біць у сінагогах, і перад правíцелямі і цара́мі паставяць вас за Мяне, дзе́ля све́дчання ім.
Стережитежъсе вы сами, выдадуть бо васъ перед рады, и в згромаженьяхъ биты будете, и перед воеводы и короли въдены будете Мене деле, на сьведоцтво имъ •
І ва ўсіх народах перш павінна быць прапаве́дана Ева́нгелле.
И во всихъ народовъ потреба впередъ проповедатьсе Евангелии •
Калі ж павяду́ць вас, каб вы́даць, не турбуйцеся за́гадзя, што́ вам сказаць, і не абдумвайце; але што́ да́дзена будзе вам у тую гадзíну, то́е кажыце, бо не вы будзеце гаварыць, а Дух Святы.
А гды поведуть васъ выдаючі, впередъ не печалуйтесе што взъмовите, ни научайтеся, але што кольвекъ дасьтьсе вамъ в тотъ часъ, то мовте, не вы бо будете мовечие, але Духъ Сьветый • [5]
І вы́дасць брат брата на смерць, і ба́цька — дзіця́, і паўста́нуць дзеці на бацькоў, і заб’юць іх.
И выдасьть братъ брата на сьмерть, и отецъ дитя, и повстануть дети на родители, и забъють ихъ •
І бу́дзеце зненавíджаныя ўсімі за імя́ Маё; але хто вы́трывае да канца, той спасёны будзе.
И будете ненавідены от всихъ имени Моего деле, лечъ вытерпевший до конца, тотъ збавенъ будеть • [6]
Калі ж убачыце мярзо́ту спусташэ́ння, пра якую ска́зана Даніíлам прарокам і якая паўста́не там, дзе не павінна быць, — хто чытае, няхай разумее, — тады тыя, што ў Іудзеі, няхай уцяка́юць у горы;
Гды тежъ узрите мерзкосьть спустошенья речоную через Данила пророка, стоячую где не потреба, чтучий нехай розумееть, тогды будучие въ Юдеи, нехай утекають на гори • [7]
а хто на да́ху, няхай не спуска́ецца ў дом і не ўваходзіць узяць што-небудзь з дома свайго;
И которий на кровли, нехай не зходит в домъ, ни нехай входит взяти чого з дому своего •
і хто ў полі, няхай не вярта́ецца назад, каб узяць вопратку сваю.
И которій на рольи будучій, нехай не ворочаетьсе назадъ взяти одежу свою •
Гора ж цяжа́рным і тым, што кормяць грудзьмí, у тыя дні!
Беда пакъ беремъинымъ и персям кормячимъ въ тые дни •
Маліцеся ж, каб не зда́рыліся ўцёкі вашы зімою.
Лечъ молитесе, бы не было утеканье вашо зиме •
Бо тыя дні будуць лíхам, якога не было́ ад пачатку стварэ́ння, што стварыў Бог, аж да сёння, і не будзе.
Будеть во дней тыхъ, утрапенье яковое не было такое от пачатку створенья, которое створилъ Богъ, докуль, и не будет •
І калі б Гасподзь не скарацíў тых дзён, то не ўратава́лася б нія́кая плоць; але дзе́ля абра́ных, якіх вы́браў Ён, скараціў тыя дні.
І есьли бы Панъ не укоротілъ дней, не былобъ исьте заховано каждое тело, але выбраныхъ деле, которихъ выбралъ, укоротить дней •
І тады, калі хто скажа вам: «вось, тут Хрыстос» альбо: «вось, там», — не верце.
Тогды есьли хто речет вамъ: ото сезьде Христосъ, або о иде, не имите вери • [8]
Бо паўста́нуць ілжэхрысты́ ды лжэпрарокі, і даду́ць знаме́нні і цуды, каб увесці ў зман, калі магчыма, і абра́ных.
І встануть бо лживые христосы и лживые пророкі, и дадуть знаменя и чюда, што (бы) звесті если можно и выбраные •
Вы ж сцеражы́цеся; вось, Я наперад сказаў вам ўсё.
Лечъ вы стережитесе, ото впередъ рекломъ вамъ все •
Але ў тыя дні, пасля лíха таго, сонца паме́ркне, і месяц не дасць святла свайго,
Але (еще) в тые дні поутрапеньи томъ, солнце затьмітьсе, и месецъ не дасьть сьветла своего • [9]
і зоркі з неба будуць па́даць, і сілы, што ў нябёсах, пахісну́цца.
И зьвезды будуть з неба спадаючие, и моцы которие на небесахъ порушатьсе •
І тады ўбачаць Сына Чалавечага, Які пры́йдзе на во́блаках з сілаю многаю і сла́ваю.
И тогды узрять Сына Чоловечъего пріходячого на облокохъ з моцъю и славою многою •
І тады пашле Ён Ангелаў Сваіх і збярэ абра́ных Сваіх ад чатырох вятроў, ад кра́ю зямлі да кра́ю неба.
И тогды пошлеть Аньгелы Свои, и збереть выбраныхъ Своихъ от чотырехъ ветровъ, от конца землі, до конца неба •
Ад смакоўніцы навучы́цеся праз параўна́нне: калі голле яе ўжо мякчэ́е і пускае лíсце, вы ведаеце, што блізка лета.
Отъ фиги тежъ научитесе подобенства, гды ужо ветье ее будеть моложаво, и зрощаеть лисьтье, знаете ижъ близко есьть жниво •
Так і вы, калі ўбачыце, што гэта збыва́ецца, ведайце, што блізка, пры дзвярах.
Праўду кажу вам: не міне́ род гэты, як усё гэта будзе.
Неба і зямля міну́ць, а словы Мае́ не міну́ць.
Пра дзень жа той ці гадзíну ніхто не ведае, ні Ангелы на небе, ні Сын, — толькі Айцец.
Глядзíце, будзьце пíльныя і маліцеся, бо не ведаце, калі настане той час.
Падобна як чалавек, ад’язджа́ючы, пакінуў дом свой і даў слу́гам сваім ула́ду, і кожнаму сваю працу, а брамніку загадаў, каб быў пíльны.
Дык будзьце пíльныя; бо не ведаеце, калі пры́йдзе гаспадар дома: уве́чары, ці апоўначы, ці як запяю́ць пеўні, ці раніцаю;
каб, прыйшоўшы неспадзява́на, не заста́ў вас у сне.
А што вам кажу, усім кажу: будзьце пíльныя.
