Да Рымлянаў 10 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад Праваслаўнай Царквы → Пераклад Яна Станкевіча
Браты́! жада́нне майго сэрца і малітва да Бога за Ізраільця́н — каб яны спасліся.
Браты! прыемнасьць сэрца майго і маленьне да Бога за іх ё, каб яны былі спасёны.
Бо я све́дчу ім, што яны ма́юць руплíвасць да Бога, аднак не па розуму.
Бо сьветчу ім, што рупатлівасьць да Бога маюць, але ня подле веды.
Бо, не разуме́ючы Божай пра́веднасці і намага́ючыся сцве́рдзіць сваю пра́веднасць, яны не скары́ліся пра́веднасці Божай;
Бо, ня ведаючы справядлівасьці Божае і сілуючыся закласьці сваю собскую справядлівасьць, не паддаліся справядлівасьці Божай;
таму што завяршэ́нне закона — Хрыстос, дзеля пра́веднасці кожнага ве́руючага.
Бо канец Закону — Хрыстос, да справядлівасьці кажнага верніка.
бо Маісей піша аб пра́веднасці, якая паводле закону: «чалавек, які вы́канаў гэта, жывы́ будзе праз гэта».
Бо Масей піша праз справядлівасьць, каторая із Закону: «Чалавек, што чыніў бы гэта, жывы будзе ім».
А пра́веднасць, якая паводле веры, гаво́рыць так: «не кажы́ ў сэ́рцы сваім: хто ўзы́дзе на неба?» — для таго, каб Хрыста́ зве́сці ўніз;
Але справядлівасьць ізь веры кажа гэтак: не кажы ў сэрцу сваім: «Хто ўзыйдзе на неба?» (значыцца, Хрыста зьвесьці);
альбо: «хто сы́дзе ў бе́здань?» — для таго, каб Хрыста́ з мёртвых узве́сці.
Або: «Хто зыйдзе да бяздоньня?» (значыцца, Хрыста зь мертвых узьвесьці).
А што гаво́рыць Піса́нне?е́ — «Блізка да цябе слова, яно ў ву́снах тваіх і ў сэ́рцы тваім», — гэта значыць сло́ва веры, якое мы прапаве́дуем.
Але што кажа гэта? «Слова блізка да цябе, у роце тваім а ў сэрцу тваім», значыцца, слова веры, каторае абяшчаем.
Бо калі ву́снамі тваімі ты будзеш вызнава́ць Іісуса Госпадам і ве́раваць сэ́рцам тваім, што Бог уваскрасіў яго з мёртвых, то спасёны будзеш,
Бо, калі вуснамі сваімі будзеш вызнаваць Ісуса за Спадара і сэрцам сваім верыць, што Бог ускрысіў Яго зь мертвых, дык спасешся;
таму што сэ́рцам ве́руюць дзе́ля пра́веднасці, а ву́снамі вызнаю́ць дзе́ля спасе́ння.
Бо сэрцам вераць да справядлівасьці, а вуснамі вызнаюць да спасеньня.
Бо Пісанне кажа: «кожны, хто веруе ў Яго, не будзе пасаро́млены».
Бо Пісьмо кажа: «Кажны, што вера ў Яго, ня будзе засаромлены».
Тут няма ро́зніцы паміж Іудзеем і Элінам, таму што адзін Гасподзь для ўсіх, шчо́дры да ўсіх, хто прызыва́е Яго».
Тут нямаш розьніцы памеж Жыда й Грэка, бо адзін Спадар у вусіх, багаты да ўсіх, што гукаюць Яго.
Бо «кожны, хто прызаве́ імя́ Гасподняе, спасёны будзе».
Бо «кажны, што будзе гукаць імя Спадарова, спасецца».
Але як яны будуць прызыва́ць Таго, у Каго не ўве́равалі? Як будуць ве́раваць у Таго, пра Каго не чулі? Як пачу́юць без прапаве́дніка?
Але як гукаць таго, у каго ня ўверылі? і як верыць у таго, праз каго ня чулі? і як чуць без абяшчаючага?
І як будуць прапаве́даваць, калі не будуць пасла́ны́ бо напíсана: «якія го́жыя но́гі ў тых, хто дабраве́сціць мір, хто дабраве́сціць добрае!»
І як абяшчаць, калі ня будуць пасланы? як напісана: «Якія харошыя ногі тых, што абяшчаюць дабравесьць супакою, што абяшчаюць дабравесьць дабра!»
Але не ўсе паслу́халіся дабраве́сця. Бо кажа Ісаія: «Госпадзі! хто паверыў пачу́таму ад нас?»
Але ня ўсі паслухалі дабравесьці. Бо Ісая кажа: «Спадару, хто паверыў чутаму ад нас?».
Дык вось, вера — ад пачу́тага, а пачу́тае — ад сло́ва Божага.
Дык вера ад слуханьня, а слуханьне ад слова Божага.
Але я кажу: хіба́ яны не чулі? Наадварот, «па ўсёй зямлі прайшоў голас іх, і да кра́ю сусве́ту — словы іх».
Але кажу: ці яны ня чулі? Але, напэўна, бо «Па ўсёй зямлі прайшоў голас іхны, і да канцоў сьвету слова іхнае».
Яшчэ кажу: хіба́ Ізраіль не ведаў? Першы Маісей гаво́рыць: «Я абуджу́ вашу раўнівасць праз не-народ, праз народ неразумны раздражню́ вас».
Але кажу: ці Ізраель ня ведаў? Першы Масей кажа: «Я выклічу ў вас завідасьць народам, каторы не народ; народам неразумным да гневу ўквялю вас».
А Ісаія смела кажа: «Мяне знайшлі тыя, што не шукалі Мяне, Я адкрыўся тым, што не пыта́ліся пра Мяне».
А Ісая вельма адважна кажа: «Мяне знайшлі тыя, што ня шукалі Мяне; Я стаў яўны тым, што ня пыталіся празь Мяне».
Пра Ізра́іль жа ён кажа: «цэлы дзень Я праця́гваў ру́кі Мае́ да народа непакорнага і ўпартага».
Праз Ізраеля кажа: «Цэлы дзень я выцягаў рукі Свае да люду непаслухменага а праціўнага».
