Адкрыцьцё 18 разьдзел

 

 

І пасьля гэтага я ўбачыў Ангела, спускаючыся зь неба, маючы ўладу вялікую; і зямля была асьветлена ад славы ягонай.

 

Пасьля гэтага бачыў я іншага анёла, які зыходзіў з неба і меў вялікую ўладу, і зямля зазіхацела ад яснасьці яго.

І ён усклікнуў моцна голасам гучным, кажучы: упала, упала Бабілёнія, (блудадзейка) вялікая, і сталася жытлом дэманаў, і крэпасьцю ўсякага духа нячыстага, і прыстанішчам (для) усякай птушкі нячыстай і агіднай,

 

І загаварыў ён магутным голасам: "Упаў, упаў Бабілён, вялікая (распусьніца), і стаўся паселішчам дэманаў і сховішчам усякіх духаў нячыстых, і схованкай усякага нячыстага зьвера і птушкі.

таму што ад юрнага віна блудадзейства свайго яна напаіла ўсе народы, і валадары зямлі блудадзейнічалі зь ёю, і купцы зямлі разбагацелі ад сілы раскошы ейнай.

 

Бо ўсе народы пілі віно гневу распусты яе, і ўсе каралі зямлі з ёю чужаложылі, і купцы зямлі ўзбагачаліся з яе вялікага багацьця".

І я пачуў другі голас зь неба, гаворачы: выйдзі зь яе, народзе Мой, каб ня быць вам удзельнікам у грахох ейных, і каб ня прыняць плягаў ейных,

 

І пачуў я яшчэ іншы голас з неба, які казаў: "Выйдзі з яе, народ Мой, каб ня стаўся ты ўдзельнікам яе грахоў і каб разам не пацярпеў плягаў яе.

таму што дайшлі грахі ейныя да неба, і ўспомніў Бог бяззаконьні ейныя.

 

Бо падняліся грахі яе аж да неба, і прыпомніў Госпад яе нягоднасьць.

Аддайце ёй так, як і яна дала́ вам, і аддайце ёй удвая паводля ўчынкаў ейных, у чары, у якой яна намяшала (напой для вас) вы намяшайце (напой) ёй удвая.

 

Адгадзіце ёй, як і яна вам давала, і падвойце ёй удвая за яе ўчынкі; у чашу, з якой яна вас паіла, наліце ўдвая.

Колькі славіла яна сябе і раскашавала, столькі дайце ёй пакуты і гора, таму што яна ў сэрцы сваім кажа: сяджу як каралева, і я ня ўдава, і гора ня ўбачу!

 

Колькі выносілася яна і раскашавалася, столькі дайце ёй і гарчыні, і суму, бо думала ў сваім сэрцы: "Сяджу, як каралева, і не ўдава я, і не пабачу суму".

Таму ў адзін дзень прыйдуць на яе плягі, сьмерць і гора і голад; і агнём яна будзе спалена, таму што магутны Госпад Бог, Які судзіць яе.

 

Дзеля таго зваляцца на яе ў адзін дзень плягі яе, і гора, і сьмерць, і сум, і агнём будзе спалена, бо магутны Госпад Бог, які судзіць яе будзе.

І заплачуць па ёй і загалосяць па ёй каралі зямлі, якія зь ёй блудадзейнічалі і раскашавалі, калі ўбачаць дым ад гарэньня ейнага,

 

І плакаць будуць і галасіць дзеля яе каралі зямлі, якія з ёй распусьнічалі і жылі ў раскошы, калі ўбачаць дым пажару яе,

стоячы здалёк у страху з-за пакуты ейнай, кажучы: гора, гора (табе) мясьціна (у сэнсе: места, горад) Бабілёнія вялікая, мясьціна (у сэнсе: места, горад) магутная, таму што ў адну гадзіну прыйшоў суд на цябе!

 

і, стоячы здалёк, дзеля страху яе мучэньняў будуць казаць: "Гора, гора, вялікі той горад, Бабілён, горад магутны, у адну хвіліну прыйшоў суд на цябе".

І купцы зямлі лямантуюць і плачуць па ёй, таму што тавару іхняга ніхто больш ня купляе:

 

І гандляры зямлі будуць плакаць і лямантаваць дзеля таго, што іх тавараў ніхто ўжо ня купіць,

тавару із золата і срэбра, і камня дарагога, і пэрлы, і віссону, і пархвіры, і шоўку, і барвовай тканіны, і ўсякага пахучага дрэва, і ўсякага вырабу са слановай косьці, і ўсякага вырабу із дрэва каштоўнага, і медзі, і жалеза, і мармару,

 

тавараў залатых і серабраных, і з дарагіх каменьняў, і пэрлаў, і вісону, і пурпуры, і ядвабу, і кармазыну, і рознага пахкага дрэва ды вырабаў са слановай косьці, і ўсякіх рэчаў з найдаражэйшага дрэва, і медзі, і жалеза, і мармуру,

і карыцы, і тыміяму (пахнасьцяў), і міру, і ладану, і віна, і аліўкавага алею, і мукí, і пшаніцы, і буйной жывёлы, і авечак, і коней, і калясьніц, і целаў, і душаў людзей.

 

і цынамону, і духмянасьцяў, і пахаў, і масьці, і кадзілаў, і віна, і алівы, і чыстай мукі, і пшаніцы, і жывёлы, і авечак, і коней, і вазоў, і нявольнікаў, і душаў людзкіх.

І плод жаданьня душы тваёй адыйшоў ад цябе, і ўсё раскошнае і пышнае адыйшло ад цябе, і ты ўжо ніколі ня знойдзеш іх.

 

І плады, што радавалі сэрца тваё, прапалі для цябе, і ўсё тлустае і бліскучае зьнікла перад табою, і больш ужо яго не знайсьці.

Гандляры гэтым, што абагаціліся ад яе, стануць воддаль у страху, плачучы і рыдаючы, (гледзячы на) пакуты ейныя,

 

Гандляры гэтых тавараў, якія праз яе ўзбагаціліся, будуць стаяць здалёк дзеля яе мук, плачучы і лямантуючы,

і кажучы: гора, гора (табе), мясьціна (у сэнсе: места, горад) вялікая, апранутая ў віссон і пархвіру, і барвовую тканіну, і ўпрыгожаная золатам, і каштоўным камнем, і пэрламі;

 

і кажучы: "Гора, гора табе, вялікі горад, апранены ў вісон і пурпур, і кармазын, і багаты золатам, дарагімі каменьнямі і пэрламі,

таму што за адну гадзіну спустошана гэткае багацьце! і кожны стырнавы і ўсякае зграмаджэньне людзей на караблёх, і карабельныя маракі, і ўсе, хто працуюць на моры, сталі воддаль

 

бо ў адну хвіліну пагінулі такія багацьці!" І ўсе стырнікі, і перавозчыкі прыбярэжныя, і маракі разам з тымі, што на моры працавалі, здалёк стоячы,

і закрычалі, бачучы дым гарэньня ейнага, кажучы: хто падобны мясьціне (у сэнсе: месту, гораду) гэтай вялікай?

 

уздыхалі і, гледзячы на пажар, казалі: "Дзе ж падобны да гэтага горад так вялікі?"

І пасыпалі пыл на галовы свае і крычалі, плачучы і рыдаючы, кажучы: гора, гора (табе) мясьціна (у сэнсе: места, горад) вялікая, у якой разбагацелі ўсе, хто мае караблі на моры, ад скарбу ейнага, таму што за адну гадзіну яна спустошана.

 

І пасыпалі попелам галовы сабе і крычалі, плачучы і галосячы, і казалі: "Гора, гора табе, вялікі горад, у якім усе сталіся багатымі, хто меў караблі на моры, са скарбаў яго. У адзін момант усё прапала!

Весяліцеся над ёй Неба і сьвятыя Апосталы, і прарокі, таму што ўчыніў Бог суд ваш над ёй.

 

Цешцеся з яго нядолі, неба і сьвятыя, і апосталы, і прарокі, бо спагнаў Бог суд ваш над ім".

І ўзяў адзін моцны Ангел камень быццам млыновы камень вялікі, і кінуў у мора, кажучы: з гэткім размахам будзе кінутая Бабілёнія, мясьціна (у сэнсе: места, горад) вялікая, і больш ня будзе знойдзена.

 

Тады адзін магутны анёл падняў вялікі, як млынавы, камень і кінуў яго ў мора, кажучы: "З такой сілаю будзе скінуты гэты горад Бабілён так вялікі, і больш не паўстане.

І гучаньне гарпістаў і музыкаў, і жалейнікаў, і трубачоў ня будзе чутна ў табе больш, і ніякі рамесьнік, і ніякае рамяство ня будзе знойдзена ў табе больш; і гук млыновага камня ня будзе чутно ў табе больш;

 

І голасу граючых на гусьлях, і сьпевакоў, і дудароў, і труб не пачуецца больш у табе, і ня знойдзецца больш ніводнага мастака і ніякага мастацтва, і ня будзе чутна голасу жорнаў,

і сьвятло сьветача ня зьявіцца ў табе больш, і голас маладога і маладой ўжо ня будзе чуцён ў табе: таму што купцы твае былі магнатамі зямлі (і) таму што чараваньнямі тваімі заблуджаны ўсе народы.

 

і не зазіхаціць у табе больш сьвятло лямпы, і голасу жаніха і нявесты больш у табе не пачуеш, бо купцы твае былі магнатамі сьвету, бо ўсе народы былі затрутыя тваімі чарамі,

І ў ёй знойдзена кроў прарокаў і сьвятых, і (кроў) усіх забітых на зямлі.

 

і (знойдзена) ў табе кроў прарокаў і сьвятых ды ўсіх тых, што закатаваныя былі на зямлі".