Псалтыр 141 псалом

 

 

Псальм. Давідавы. О Ягова, я клічу Цябе. Пасьпяшайся да мяне! Зваж на голас мой, калі я Цябе клічу.

 

Няхай малітва мая будзе накіравана да Цябе, як кадзíла, уздыманьне далоняў маіх, як ахвяра вячэрняя.

 

Пастаў, о Ягова, варту майму роту. Сьцеражы дзьверы вуснаў маіх.

 

Ня дай сэрцу майму сьхіляцца да благога, каб рабіць учынкі бязбожнасьці з благімі людзьмі. Ня дай, каб я каштаваў іхныя прысмакі!

 

Хай б’е мяне справядлівы: гэта (ж ёсьць) міласэрнасьць. І хай ён мяне дакарае: (гэта ёсьць) алей (для) галавы (маёй). А галава мая хай ня ўхіляецца (ад гэтага), сапраўды, але прыхіляецца (да дакору)! І малітва мая хай будзе супраць іхных злачынстваў.

 

Калі іхныя судзьдзі будуць ськінутыя да сьцяны скалы, і тады яны пачуюць мае словы, што яны ёсьць правільныя.

 

Быццам хто зямлю гарэ і трушчыць, так нашыя косткі раськíданыя каля ляпы шэолю.

 

Але на Цябе, Ягова, Госпад мой, (ськіраваны) вочы мае. У Цябе знаходжу сховішча. Ня спустошы душы маёй.

 

Аслані мяне ад пастак, якія яны на мяне наста́вілі, і цянётаў злачынцаў.

 

Хай бязбожнікі ўпадуць усе разам у свае ўласныя сеткі, а я абміну іх.