2 да Карынфянаў 12 разьдзел

 

 

Хваліцца мне ня карысна, бо я дайду да відзе́жаў і адкрыцьцяў Госпада.

 

Хвалити ми ся не прислушит, но исповем видения, и откровения Господьня •

Ведаю такога чалавека ў Хрысьце, які чатырнаццаць гадоў таму назад, ці то ў целе — ня ведаю, ці па-за целам — ня ведаю: Бог ведае, быў узьнесены да Трэйцяга Неба.

 

Вемъ человека о Христе, предъ леты четыренадесятъ • Аще во теле не веде, аще кроме тела не веде, Богъ весть • Восхищена бывша даже до третего небеси •

І ведаю такога чалавека, ці то ў целе, ці то па-за целам — ня ведаю: Бог ведае,

 

И вем такова человека, онже с телом, или безъ тела, не вемъ, Богъ весть •

што ён быў узьнесены ў рай і пачуў нявымоўныя словы, якія чалавеку нельга пераказаць.

 

Яко восхищен бысть до раю • И слышалъ тайные слова ихже не годится человеку глаголати •

Гэткім буду хваліцца, а сабой хваліцца ня буду, хіба толькі немачамі маімі.

 

О таковомъ похвалюся • О собе же не похвалюся, толико в немощах моихъ •

Бо калі б я захацеў пахваліцца, дык ня буду няразумным, таму што скажу праўду; але я ўстрымліваюся, каб хто ня падумаў аба мне болей, чым ува мне бачыць альбо што ад мяне чуе.

 

Аще бо восхощу похвалитися, не буду безуменъ, истинну бо реку • Но оставлю сия, еда некто помыслить о мне • Что видить мя, или что слышить от мене •

І каб я ня ўзвышаўся церазмернай веліччу адкрыцьцяў, дано мне джала ў плоць: ангел шата́на, каб мяне гнясьці; каб я ня ўзвышаўся.

 

И за премногая явления да не превозношуся • Дасть ми ся пострекатель плоти, ангелъ сатанинъ, да мне пакости дееть •

Тройчы я маліў Госпада аб тым, каб ён адступіўся ад мяне.

 

О семъ три кратъ Господа молихъ, да отступить от мене •

Але Ён сказаў мне: «даволі для цябе Багадаці Маёй, таму што сіла Мая ў слабасьці дасягае дасканаласьці». Таму я больш ахвотней буду хваліцца не́мачамі маімі, каб жыла́ ўва мне сіла Хрыста.

 

И рече ми: довлееть тобе благодат Моя • Сила бо Моя в немощи совершается • Сего деля радней и болей похвалуся в немощехъ моих, да вселится въ мя сила Христова •

Таму я задаволены немачамі, зьнявагамі, нястачамі, перасьледаваньнямі, уціскамі за Хрыста: бо калі я немачны, тады я дужы.

 

Темже благоволю в немощех сих, в досаждениих, во бедахъ, во изъгнаниих, во теснотахъ для Христа • Егда бо изънемогаю, тогда силенъ есмъ •

Я стаўся няразумным хвалючыся: вы мяне прыму́сілі. Вам належала б мяне хваліць; бо я ні ў чым ня маю нястачы перад вышэйшымі Апосталамі, хаця я і нішто.

 

Бых без ума хваляся, вы мя понудисте к тому • Азъ убо от васъ имелъ хваленъ быти • Ни в чем бо не есмъ низшій от превысших Апостолов • Аще ли же ничто есмъ,

Прыкметы Апостала праяўлены перад вамі ва ўсякім цярпеньні, знакамі, цудамі і сіламі.

 

знамена же моего Апостолства содеашеся у васъ, во всяком терпеніи, и во дивехъ, и чудесехъ, и сілахъ •

Дык у чым вы менш вартыя ў параўнаньні з астатнімі цэрквамі? Хіба толькі ў тым, што я сам ня абцяжарыў вас! (Дык) даруйце мне такі грэх!

 

Что бо естъ егоже бы вы мней имели, нежъли иные церкви? Толико тое иже азъ самъ не стужихъ вамъ, дадите ми неправду сию •

Вось (ужо) трэйці раз я гатоў прыйсьці да вас і ня буду абцяжарваць вас, бо ня шукаю вашага, але вас. Бо ня дзеці павінны зьбіраць скарб для бацькоў, але бацькí — для дзяцей.

 

Се утретее готовъ есмъ пріити к вамъ, и не стужу вам, не ищу бо ваших, но васъ • Не должна бо суть чада родителемъ щадети имения, но родители чадомъ •

Я ж (вельмі) ахвотна панясу выдаткі і (буду) зьнямагаць сябе за душы вашыя нават і ў выпадку, што я любячы вас намнога мацней, вамі (ж) любімы менш.

 

Азъ же велми радъ вамъ подамъ, и сам ся предамъ за душе ваше • Аще и боле васъ люблю, мней любимъ есмъ от васъ •

Дапу́сьцім, што я (адкрытым чынам) ня абцяжарыў вас, але будучы хітрым, (як небудзь) хітрасьцю вас абабраў.

 

Но буди тако • Азъ не отягчихъ вамъ • Аще ли жъ есмъ хитръ, льстиве ли что от васъ приахъ •

(Але ж) я нікога ня пасылаў да вас, каб цераз яго атрымаць (асабіста для меня нейкую) выгаду ад вас.

 

Еда како ихъже пустихъ к вамъ, теми лихоимствовахъ у васъ?

Я ўпрасіў Ціта і паслаў (але ж ня аднаго яго, а) з братам: (дык скажыце) ці скарыстаўся Ціт хоць чым-небудзь ад вас? Дык ці ня ў адным Духу мы паводзілі сябе? Дык ці ня сьлед у сьлед ходзім мы?

 

Умолихъ Тіта, и с нимъ послахъ брата • Еда что от васъ зле възялъ ест Тітъ? Не темже ли духомъ ходиве? Не теми ли же и стопами?

Ці ня думаеце вы ізноў, што мы перад вамі (толькі) апраўдваемся? (Ды не), мы гаворым вам перад Богам, у Хрысьце: і ўсё гэта, любасныя, для вашага збудаваньня.

 

Пак ли мните яко мы вамъ вымолву деемъ? Предъ Богомъ, о Христе глаголемъ • Вся же возлюбленніи к вашему навчению, и утвержению •

Але баюся, каб прыйшоўшы, ня знайсьці вас такімі, якімі ня хачу (вас знайсьці); ды і я каб ня быў вамі знойдзены такім, якім ня жадаеце: каб ня (знайсьці ў вас) спрэчак, зайздрасьці, гневу, сварак, ачарненьняў, нагавораў, пыхлівасьці, звадак;

 

Бою же ся егда како аще пріиду к вам, и не якоже хощу обрящу васъ, и азъ не якоже вы хощете обрящуся вамъ • Да не яко, сварове, зависти, гневы, незгоды, клеветы, роптания, гордости, и нестроения, будут между вами •

каб ізноў, прыйшоўшы, ня пасароміў мяне Бог мой у вас, і каб ня аплакваць мне многіх, якія раней саграшылі і ня пакаяліся ў нячыстасьці і блудадзействе, і распусьце, якія яны ўчынілі.

 

Да не паки пришедша мя смирить Богъ мой у васъ • И восплачуся многых прежде согрешивших, и не покаявшихся, о нечистоте, и любодеаніи, и студоложстве еже содеаша •