2 да Карынфянаў 12 разьдзел

 

 

Няма карысьці хваліцца мне; бо я прыйду да відзежаў і адкрыцьцяў Гасподніх.

 

Хвалити ми ся не прислушит, но исповем видения, и откровения Господьня •

Ведаю чалавека ў Хрысьце, які чатырнаццаць гадоў таму назад, — ці ў целе, ня ведаю, ці ня ў целе, ня ведаю: Бог ведае, — захоплены быў да трэйцяга неба.

 

Вемъ человека о Христе, предъ леты четыренадесятъ • Аще во теле не веде, аще кроме тела не веде, Богъ весть • Восхищена бывша даже до третего небеси •

І ведаю пра такога чалавека, — толькі ня ведаю — у целе, ці па-за целам: Бог ведае, —

 

И вем такова человека, онже с телом, или безъ тела, не вемъ, Богъ весть •

што ён быў узяты ў рай і чуў нявымоўныя словы, якіх чалавеку нельга пераказаць.

 

Яко восхищен бысть до раю • И слышалъ тайные слова ихже не годится человеку глаголати •

Такім чалавекам магу хваліцца; а сабою не пахвалюся, хіба што немачамі маімі.

 

О таковомъ похвалюся • О собе же не похвалюся, толико в немощах моихъ •

Урэшце, калі захачу хваліцца, ня буду неразумны, бо скажу праўду; але я ўстрымліваюся, каб хто не падумаў пра мяне болей, чым колькі ўва мне бачыць, альбо чуе ад мяне.

 

Аще бо восхощу похвалитися, не буду безуменъ, истинну бо реку • Но оставлю сия, еда некто помыслить о мне • Что видить мя, или что слышить от мене •

І каб я не заганарыўся нязвычайнасьцю адкрыцьцяў, дадзена мне джала ў плоць, пасланец сатаны, тлуміць мяне, каб я не ганарыўся.

 

И за премногая явления да не превозношуся • Дасть ми ся пострекатель плоти, ангелъ сатанинъ, да мне пакости дееть •

Тройчы маліў я Госпада за тое, каб адвёў яго ад мяне.

 

О семъ три кратъ Господа молихъ, да отступить от мене •

Але Гасподзь сказаў мне: «досыць табе мілаты Маёй, бо сіла Мая зьдзяйсьняецца ў немачы». І таму я найбольш ахвоча буду хваліцца сваімі немачамі, каб жыла ўва мне сіла Хрыстовая.

 

И рече ми: довлееть тобе благодат Моя • Сила бо Моя в немощи совершается • Сего деля радней и болей похвалуся в немощехъ моих, да вселится въ мя сила Христова •

Таму і любасна мне ў немачах, у крыўдах, у нястачах, у ганеньнях, ва ўцісках за Хрыста: бо калі я нямоглы, тады моцны.

 

Темже благоволю в немощех сих, в досаждениих, во бедахъ, во изъгнаниих, во теснотахъ для Христа • Егда бо изънемогаю, тогда силенъ есмъ •

Я дайшоў да неразумнасьці, хвалячыся: вы мяне да гэтага змусілі. Вам бы сьлед было хваліць мяне, бо я нічым ня горшы за тых «вышэйшых апосталаў», хоць я і нішто:

 

Бых без ума хваляся, вы мя понудисте к тому • Азъ убо от васъ имелъ хваленъ быти • Ни в чем бо не есмъ низшій от превысших Апостолов • Аще ли же ничто есмъ,

прыкметы апостала зьявіліся перад вамі ўсякім цярпеньнем, азнакамі, цудамі і сіламі.

 

знамена же моего Апостолства содеашеся у васъ, во всяком терпеніи, и во дивехъ, и чудесехъ, и сілахъ •

Бо чаго вам нестае перад іншымі цэрквамі, дык хіба толькі таго, што сам я ня быў вам цяжарам? Даруйце мне такую віну.

 

Что бо естъ егоже бы вы мней имели, нежъли иные церкви? Толико тое иже азъ самъ не стужихъ вамъ, дадите ми неправду сию •

Вось, трэйці раз я гатовы ісьці да вас, і ня буду вам цяжарам, бо я шукаю ня вашага, а вас. Ня дзеці павінны зьбіраць маёмасьць бацькам, а бацькі дзецям.

 

Се утретее готовъ есмъ пріити к вамъ, и не стужу вам, не ищу бо ваших, но васъ • Не должна бо суть чада родителемъ щадети имения, но родители чадомъ •

Я ахвотна буду траціць сваё і зьнемагаць сябе за душы вашыя, нягледзячы на тое, што, вельмі моцна любячы вас, я меней любімы вамі.

 

Азъ же велми радъ вамъ подамъ, и сам ся предамъ за душе ваше • Аще и боле васъ люблю, мней любимъ есмъ от васъ •

Але няхай будзе, што сам я ня вельмі вас абцяжарваў, але, як што я хітры, дык хітрасьцю браў вас,

 

Но буди тако • Азъ не отягчихъ вамъ • Аще ли жъ есмъ хитръ, льстиве ли что от васъ приахъ •

але ці карыстаўся чым ад вас праз каго-небудзь з тых, каго пасылаў да вас?

 

Еда како ихъже пустихъ к вамъ, теми лихоимствовахъ у васъ?

Я ўпрасіў Ціта, і паслаў зь ім аднаго брата: ці ж пакарыстаўся Ціт чым-небудзь вашым? Ці не ў адным духу мы дзейнічалі? Ці не адною дарогай хадзілі?

 

Умолихъ Тіта, и с нимъ послахъ брата • Еда что от васъ зле възялъ ест Тітъ? Не темже ли духомъ ходиве? Не теми ли же и стопами?

Ці ня думаеце яшчэ, што мы толькі апраўдваемся перад вамі? Мы гаворым перад Богам, у Хрысьце, і ўсё гэта, любасныя, вам у навуку.

 

Пак ли мните яко мы вамъ вымолву деемъ? Предъ Богомъ, о Христе глаголемъ • Вся же возлюбленніи к вашему навчению, и утвержению •

Бо я маю боязь, каб мне, калі я прыйду, не застаць вас такіх, якіх не хачу, а таксама каб і вы ня ўбачылі мяне такога, якога ня хочаце: каб не знайсьці ў вас нязгодзіц, зайздрасьці, гневу, сварак, паклёпаў, нагавораў, ганарыстасьці, беспарадкаў,

 

Бою же ся егда како аще пріиду к вам, и не якоже хощу обрящу васъ, и азъ не якоже вы хощете обрящуся вамъ • Да не яко, сварове, зависти, гневы, незгоды, клеветы, роптания, гордости, и нестроения, будут между вами •

каб зноў, калі прыйду, ня прынізіў мяне ў вас Бог мой, і каб не аплакваць мне многіх, якія зграшылі раней і не пакаяліся ў нячыстасьці і непатрэбстве, якое рабілі.

 

Да не паки пришедша мя смирить Богъ мой у васъ • И восплачуся многых прежде согрешивших, и не покаявшихся, о нечистоте, и любодеаніи, и студоложстве еже содеаша •