2 да Карынфянаў 5 разьдзел
Другое пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Васіля Сёмухі → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Бо ведаем, што, калі зямны наш дом, гэтая хаціна, зруйнуецца, мы маем ад Бога жытлішча на нябёсах, дом нерукатворны, вечны.
Вемы бо яко аще земная храмина нашего тела разорится, созданіе от Бога имамы, храмину нерукотворенну вечну на небесехъ •
Таму якраз мы і стогнем, хочучы апрануцца ў нябеснае наша жытлішча;
Ибо о семъ воздыхаемъ, во жилище наше небесное облещися жадающе •
толькі б нам і апранутым не апынуцца голымі.
Аще ли же облечени, и не нази обрящемся •
Бо мы, пакуль у гэтай хаціне стогнем пад цяжарам, бо ня хочам распрануцца, а апрануцца, каб сьмяротнае паглынута было жыцьцём.
Ибо сущіи во теле воздыхаемъ негодующе, егоже не хощемъ совлещися, но приоблещися • Да пожрется мертвеное животомъ •
На гэта якраз і стварыў нас Бог і даў нам задатак Духа.
Кто пакъ соделаваеть насъ все истое, Богъ ест, Онже и дал намъ обручение Духа Своего •
Дык вось, мы заўсёды лагодзімся; і як ведаем, што, пакуль сталюючыся ў целе, мы далёка да Госпада»
Сего ради въ доброй мысли пребываемъ всегда, и вемы яко ходяще во теле семъ, по отдалени есмо от Господа •
бо ходзім вераю, а ня бачаньнем,
Верою бо ходимъ, а не видениемъ лица в лице •
дык мы лагодзімся і хочам лепей выйсьці зь цела і ўсталявацца ў Госпадзе,
Дерзаемъ же и благоволим радней отыйти от тела, а не вниити къ Господу •
і таму рупліва намагаемся, ці сталюючыся, ці выходзячы, падабацца Яму;
Прото поспешаймы с любовию, ходящеи во теле, или отходящеи от тела, благоугодни Ему быти •
бо ўсім нам трэба зьявіцца перад судовым тронам Хрыстовым, каб кожнаму атрымаць згодна з тым, што ён рабіў, жывучы ў целе, добрае ці благое.
Всемъ бо намъ явитися подобаеть предъ судищемъ Христовым • Да прииметь каждыя яже с теломъ содела, аще добро или зло •
І вось, ведаючы страх Гасподні, мы настаўляем на розум людзей, а Богу мы адкрытыя; спадзяюся, што адкрытыя і вашым сумленьням.
Ведуще же страхъ онъ Господень, человекомъ советъ даемъ • А Богови явни есмо • Уповаю же и въ совестехъ вашихъ явихомся •
Ня зноў даручаем сябе вам, а даём вам нагоду хваліцца намі, каб мелі вы што сказаць тым, якія хваляцца абліччам, а ня сэрцам.
Не опять сами себе хвалимъ пред вами, но поводъ вам даемъ дабы вы хвалилися нами, предъ тыми еже хвалятся на очью, а не во серци •
Калі мы выходзім зь сябе, дык дзеля Бога; а калі сьціплыя, дык дзеля вас.
Аще бо изумихомся, Богови изумихомся • Аще ли мудрствуемъ, вамъ мудрствуемъ •
Бо любоў Хрыстовая абдымае нас, а мы разважаем так: калі адзін памёр за ўсіх, дык усе памерлі.
Любовь убо Христова содержит насъ, розмысляющи сее: ест ли же единъ за всех умре, тогда вси смерти предани быша •
А Хрыстос за ўсіх памёр, каб тыя, што жывуць, ужо ня дзеля сябе жылі, а дзеля памерлага за іх і ўваскрэслага.
Христосъ за всехъ умре да живущие к тому не собе живуть, но умершему за нихъ, и воставшему изъ мертвыхъ •
Таму ад сёньня мы нікога ня ведаем па плоці; калі ж і ведалі Хрыста па плоці, дык сёньня ўжо ня ведаем.
Темже мы отныне ничтоже разумеемъ по плоти • Аще ли жъ и разумехомъ Христа по плоти, но ныне вже не разумеемъ •
Дык вось, хто ў Хрысьце, той новае стварэньне; старажытнае мінула, цяпер усё новае.
Протож аще ест кто во Христе, новая тварь естъ • Ветхая бо мимоидоша, и се нова вся быша •
А ўсё ад Бога, Які Ісусам Хрыстом прымірыў нас з Сабою і даў нам служэньне прымірэньня,
Вся пакъ суть от Бога, смирившего насъ Собе Ісусъ Христом • И давшего намъ служение смирения сего •
таму што Бог у Хрысьце прымірыў з Сабою сьвет, ня ставячы людзям у віну злачынстваў іхніх, і даў нам слова прымірэньня.
Яко Богъ бе во Христе, смиряя миръ с Собою, не вменяя имъ прегрешения их • И вложилъ ест в насъ слово смирения Своего •
Вось мы — пасланцы ў імя Хрыстовае, і як бы сам Бог умаўляе праз нас, у імя Хрыстовае просім: замірэцеся з Богам!
От Христа убо послани есмо, якобы Богъ напоминалъ васъ нами • Сего ради молимся вамъ о Христе: смиритеся съ Богом •
Бо Таго, Хто ня ведаў грэху, Ён зрабіў нам ахвяраю за грэх, каб мы ў Ім зрабіліся праведнымі перад Богам.
Онже убо не вчинившего греха предалъ ест за грехи наша • Да мы будемъ оправдани Богови о Немъ •
