2 да Карынфянаў 7 разьдзел
Другое пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Васіля Сёмухі → Біблія Скарыны (Апосталъ)
І вось, любасныя, маючы такія абяцаньні, ачысьцім сябе ад усякае паганасьці плоці і духу, творачы сьвятыню ў страху Божым.
Сия пакъ имуще обетования возлюбленіи • Очистьмыся от всякое скверны плоти и духа, творяще светыню во страсе Божиемъ •
Дайце месца нам: мы нікога не пакрыўдзілі, і нікому не нашкодзілі, ні ад кога не дамагаліся карысьці.
Пріимите жъ и насъ • Ни единаго бо обидехомъ, ни единаго розгневихомъ, ни единаго оболгахом •
Не на асуду кажу; бо я раней сказаў, што вы ў сэрцах нашых, так каб разам і памерці і жыць.
Не ко осужению вашему сия глаголю • Прежде бо рекохъ, яко во серцехъ наших вы есте • С вами хотим умрети, и с вами жыви быти •
Я шмат спадзяюся на вас, шмат хвалюся вамі; я поўны ўцехі, узбагачаюся радасьцю пры ўсёй журбе нашай.
Многа ми ест надежа у васъ, многа ми ест похвала о вас • Исполнихся утехою, и преизбычствую радостию, во всякой печали моей •
Бо, калі прыйшлі мы ў Македонію, цела наша ня мела ніякага спакою, а мы былі ўціснутыя адусюль: звонку — напады, усярэдзіне — страхі.
Ибо внегда пріидох во Макидонию ни единого покоя имела ест плоть наша во всемъ скорбь терпяще, зовнутрь бе ненависть, а внутрь боязнь •
Але Бог, суцешнік пакорлівых, суцешыў нас Цітавым прыходам
Но утешаяй смиреныя, утеши насъ Богъ пришествиемъ Тітовымъ •
і ня толькі прыходам яго, але і ўцехаю, якою ён суцяшаўся за вас, расказваючы нам пра вашую руплівасьць, пра ваш плач, пра вашае дбаньне за мяне, так што радасьць мая яшчэ збольшылася.
И не толико пришествиемъ его, но утешениемъ имъже утешил мя от вас, поведая ми ваше жадание, ваше ридание, вашу ко мне любовь • Тако велми радовахся о васъ •
А таму, калі я засмуціў вас пасланьнем, не шкадую, хоць і пашкадаваў быў; бачу, што пасланьне тое засмуціла вас, хоць і часова.
Аще бо и засмутих васъ во первомъ посланіи • Не жаль ми ест того, ачкольве жаловахъ прежде • Вижу бо яко послание оно, аще на часъ засмутило васъ •
Цяпер я радуюся не таму, што вы засмуціліся, а таму, што вы засмуціліся на пакаяньне; бо засмуціліся дзеля Бога, так што зусім ня зьведалі праз нас шкоды.
Ныне же радуюся, не для того иже засмутистеся, но иже смутокъ вашъ бе в покаание • Засмутистеся убо для Бога, а тако ни во едином дщету приасте от мене •
Бо смутак дзеля Бога прыносіць нязьменнае пакаяньне на збавеньне; а смутак зямны чыніць сьмерць.
Печаль бо еже бываеть для Бога, покаяние совершеное ко спасению соделаваеть • А печаль мирская смерть приводить •
Бо тое, што вы засмуціліся дзеля Бога, глядзеце, якую абудзіла ў вас руплівасьць, якія перапросіны, якую абуранасьць вінаватымі, які страх, якое жаданьне, якую дбайнасьць, якое спагнаньне! І ва ўсім вы паказалі сябе чыстымі ў гэтай справе.
Сее бо самое еже для Бога осъкорбление, колико содела в васъ дщение, коликъ ответъ, яково розгневание, якову боязнь, яково жадание • Но и ръвение, к тому и отмщение • Во всехъ тых указалися есте чисты быти в деле томъ •
Дык вось, калі я пісаў вам, дык ня дзеля зьняважніка і ня дзеля зьняважанага, а каб вам адкрыўся наш пільны клопат пра вас перад Богам.
Аще бо и писахъ вамъ, не для того, онже вчинилъ вину сию • И ни для того онже терпелъ ест • Но дабы познана была пилность наша юже имамы о васъ предъ Богомъ •
Таму мы суцешыліся ўцехаю вашай; а яшчэ болей узрадаваныя мы Цітавай радасьцю, што вы ўсе супакоілі дух ягоны;
Сего ради и втешение прияхом • О вътешеніи же вашемъ болей возрадовахомся • Нежели о радости Тітове, яко потешенъ ест духъ его от всехъ васъ •
і вось, я не застаўся пасаромлены, калі трохі пахваліўся вамі перад ім; але як што вам мы гаварылі ўсю праўду, так і перад Цітам пахвала наша аказалася праўдзіваю;
Аще бо в чем пред нимъ о васъ похвалихся, не посрамотихся, но яко вся воистинну глаголахом вамъ • Тако и похваление наше еже бе пред Тітом правдиво бысть •
і сэрца ягонае вельмі прыхільнае да вас, калі згадвае ён пакорлівасьць вашу, як вы яго прынялі былі са страхам і трымценьнем.
И серце его велми к вам обратилося ест, воспоминая всехъ вас послушание, яко со страхомъ и с трепетомъ приясте его •
І вось радуюся, што ва ўсім магу пакласьціся на вас.
Радуюся пакъ яко во всемъ имамъ надежу в васъ •
