2 да Карынфянаў 2 разьдзел
Другое пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Васіля Сёмухі → Біблія Скарыны (Апосталъ)
І вось разважыў я сам сабе ня ісьці да вас зноў з засмучэньнем;
Судих же собе сее, да не во скорбь опять пріиду к вамъ •
бо калі я засмучаю вас, дык хто ж парадуе мяне, як ня той, хто засмучаны мною?
Аще бо азъ скорбь вчинихъ вамъ • И кто жъ естъ обвеселяя мя? Толико той онъже скорбь приялъ ест от мене •
Гэта самае і пісаў я вам, каб, прыйшоўшы, ня мець засмучэньня ад тых, за каго мне сьлед было радавацца; бо я за ўсіх вас пэўны, што мая радасьць ёсьць радасьць і ўсім вам.
И прото писахъ вамъ о семъ, да внегда бых пришолъ к вам, скорбь бымъ имелъ от тыхъ, от нихже подобаеть мне радоватися • Надею бо сию имам на всехъ васъ • Яко моя радость, всемъ вамъ ест •
Ад вялікае скрухі і прыгнечанага сэрца я пісаў вам зь вялікімі сьлязьмі не на тое, каб засмуціць вас, а каб вы спазналі любоў, якое я маю багата да вас!
От печали бо великое, и с тугы серца, писахъ вамъ многыми слезами • Не для того да смутитеся • Но да познаете любовь, юже имам превеликую к вамъ •
А калі хто засмуціў, дык не мяне засмуціў, а часткова — каб не сказаць многа — і ўсіх вас.
Ачьколве некто з васъ засмутилъ ест васъ, и мене засмутилъ, но отчасти • Да не отягчу всех васъ •
Такому досыць і гэтае кары ад многіх,
Досыть бо таковому человеку, карание тое, еже бе от многых •
так што вам лепей ужо дараваць яму і пашкадаваць яго, каб не апанаваў яго надта вялікі смутак,
И ныне вже отпустите ему, и потеште его • Да некако болшею скорбію пожренъ будеть таковый •
і таму прашу вас не абысьці яго любоўю.
Для того прошу васъ утвердите к нему любовь •
На тое бо я і пісаў, каб выпрабаваць вас, ці ва ўсім вы паслухмяныя.
На се бо и писахъ вамъ, да поразумею совершение ваше • Естъ ли же во всем послушны есте •
А каму вы ў чым даруеце, таму і я; бо і я, калі каму ў чым дараваў, дараваў дзеля вас у імя Хрыстовае,
Емуже бо вы что даете и азъ тому жъ • Понеже азъ естъ ли кому что подахъ, васъ деля подахъ • Предъ лицемъ Господьнимъ •
каб не зрабіў нам шкоды сатана; бо нам вядомы ягоныя намыслы.
Да не прелщени будемъ от диавола, яко не суть сокрита намъ умышления его •
Прыйшоўшы ў Трааду для зьвеставаньня пра Хрыста, хоць мне і адчынены дзьверы былі Госпадам,
Внегда пріидохъ во Троаду благовестити Евангелие Христово • И двер ми бе отверста о Господе,
я ня меў спакою духу майму, бо не знайшоў там брата майго Ціта; а разьвітаўшыся зь імі, я пайшоў у Македонію.
не имех покоя духу моему, иже не знайдохъ Тіта брата своего • Но ростався с ними, идохъ во Макидонию •
Але дзякаваць Богу, Які заўсёды дае нам перамогу ў Хрысьце і духмянасьць ведаў пра Сябе пашырае праз нас у кожнай мясьціне.
Богу же да будеть похвала дающему намъ победу о Христе Ісусе • И воню разума своего являющу нами, во всякомъ месте •
Бо мы Хрыстовая духмянасьць Богу ў тых, што ратуюцца і што гінуць.
Яко Христово добровоніе есмо Богови • Въ тых еже имають спасени быти, и в тыхъ еже имають погыбнути •
Адным — водар сьмертаносны на сьмерць, а другім — водар жыўнасны на жыцьцё! І хто здольны на гэта?
Единымъ убо воня смерти въ смерть, другым же воня животаa къ животу, к чему кто годенъ естъ •
Мы не прадаём слова Божага, як многія, а прапаведуем шчыра, як ад Бога, перад Богам, у Хрысьце.
И несмы бо яко иніи продающеи слово Божие, но от истинны, яко от Бога, предъ Богомъ, о Христе глаголемъ •
