2 да Карынфянаў 2 разьдзел

Другое пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Антонія Бокуна → Біблія Скарыны (Апосталъ)

 
 

Але я судзіў у сабе не прыходзіць да вас ізноў у смутку,
 
Судих же собе сее, да не во скорбь опять пріиду к вамъ •

бо, калі я засмучаю вас, хто разьвяселіць мяне, як ня той, хто засмучаны мною?
 
Аще бо азъ скорбь вчинихъ вамъ • И кто жъ естъ обвеселяя мя? Толико той онъже скорбь приялъ ест от мене •

І я пісаў вам гэта, каб, прыйшоўшы, ня мець смутку ад тых, ад якіх я мусіў мець радасьць. Я маю пэўнасьць адносна ўсіх вас, што мая радасьць — для ўсіх вас [радасьць].
 
И прото писахъ вамъ о семъ, да внегда бых пришолъ к вам, скорбь бымъ имелъ от тыхъ, от нихже подобаеть мне радоватися • Надею бо сию имам на всехъ васъ • Яко моя радость, всемъ вамъ ест •

Бо з вялікага прыгнёту і ўціску сэрца пісаў я вам з многімі сьлязьмі, не каб вы былі засмучаныя, але каб спазналі любоў, якую я з лішкам маю да вас.
 
От печали бо великое, и с тугы серца, писахъ вамъ многыми слезами • Не для того да смутитеся • Но да познаете любовь, юже имам превеликую к вамъ •

А калі хто засмуціў, не мяне засмуціў, але часткова, каб [яго] не абцяжарваць, усіх вас.
 
Ачьколве некто з васъ засмутилъ ест васъ, и мене засмутилъ, но отчасти • Да не отягчу всех васъ •

Даволі гэткаму самога дакараньня ад большасьці;
 
Досыть бо таковому человеку, карание тое, еже бе от многых •

так што лепш ужо вам дараваць [яму] і суцешыць, каб гэтакі ня быў ахоплены смуткам празьмерным.
 
И ныне вже отпустите ему, и потеште его • Да некако болшею скорбію пожренъ будеть таковый •

Дзеля гэтага загадваю вам засьведчыць яму любоў.
 
Для того прошу васъ утвердите к нему любовь •

Бо дзеля гэтага я і пісаў, каб выпрабаваць вас, ці ў-ва ўсім вы паслухмяныя.
 
На се бо и писахъ вамъ, да поразумею совершение ваше • Естъ ли же во всем послушны есте •

А каму вы што даруеце, таму і я; бо і я, калі што дараваў каму, дараваў дзеля вас перад абліччам Хрыста,
 
Емуже бо вы что даете и азъ тому жъ • Понеже азъ естъ ли кому что подахъ, васъ деля подахъ • Предъ лицемъ Господьнимъ •

каб не ашукаў нас шатан; бо нам вядомыя думкі ягоныя.
 
Да не прелщени будемъ от диавола, яко не суть сокрита намъ умышления его •

Калі ж я прыйшоў у Трааду дзеля Эвангельля Хрыстовага і дзьверы былі мне адчыненыя ў Госпадзе,
 
Внегда пріидохъ во Троаду благовестити Евангелие Христово • И двер ми бе отверста о Господе,

я ня меў патолі духу майму, не знайшоўшы Ціта, брата майго, але, разьвітаўшыся з імі, пайшоў у Македонію.
 
не имех покоя духу моему, иже не знайдохъ Тіта брата своего • Но ростався с ними, идохъ во Макидонию •

Падзяка ж Богу, Які заўсёды дае нам трыюмфаваць у Хрысьце, і водар веданьня пра Сябе выяўляе праз нас у-ва ўсякім месцы.
 
Богу же да будеть похвала дающему намъ победу о Христе Ісусе • И воню разума своего являющу нами, во всякомъ месте •

Бо мы — слодыч Хрыстовая для Бога ў тых, якія збаўленыя, і ў тых, якія гінуць.
 
Яко Христово добровоніе есмо Богови • Въ тых еже имають спасени быти, и в тыхъ еже имають погыбнути •

Для адных — водар сьмерці на сьмерць, а для другіх — водар жыцьця на жыцьцё. І хто здатны на гэта?
 
Единымъ убо воня смерти въ смерть, другым же воня животаa къ животу, к чему кто годенъ естъ •

Бо мы не фальшуем слова Божае, як многія, але гаворым у шчырасьці, як ад Бога, перад Богам у Хрысьце.
 
И несмы бо яко иніи продающеи слово Божие, но от истинны, яко от Бога, предъ Богомъ, о Христе глаголемъ •