2 да Карынфянаў 2 разьдзел
Другое пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Яна Станкевіча → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Я разважыў гэта сабе ня прыйсьці да вас ізноў із смуткам.
Судих же собе сее, да не во скорбь опять пріиду к вамъ •
Бо, калі я засмучу вас, хто разьвяселе мяне, калі ня тый, хто засмучаны імною.
Аще бо азъ скорбь вчинихъ вамъ • И кто жъ естъ обвеселяя мя? Толико той онъже скорбь приялъ ест от мене •
І гэта самае я пісаў вам, каб, прышоўшы, ня мець смутку ад тых, з каторых меў бы цешыцца, маючы пэўнасьць праз усіх вас, што радасьць мая ёсьць усіх вас.
И прото писахъ вамъ о семъ, да внегда бых пришолъ к вам, скорбь бымъ имелъ от тыхъ, от нихже подобаеть мне радоватися • Надею бо сию имам на всехъ васъ • Яко моя радость, всемъ вамъ ест •
Бо зь вялікае атугі а неўпакою сэрца я пісаў вам із шмат сьлязьмі, не каб засмуціць вас, але каб вы пазналі любосьць, каторую я із збыткам маю да вас.
От печали бо великое, и с тугы серца, писахъ вамъ многыми слезами • Не для того да смутитеся • Но да познаете любовь, юже имам превеликую к вамъ •
Калі ж хто засмуціў, ён не мяне засмуціў, але часткава ўсіх вас, каб я ня быў перацяжараны.
Ачьколве некто з васъ засмутилъ ест васъ, и мене засмутилъ, но отчасти • Да не отягчу всех васъ •
Такому досыць гэтае кары ад бальшыні.
Досыть бо таковому человеку, карание тое, еже бе от многых •
Так што вы наадварот валей і даруйце й пацешча, каб можа надзвычайны смутак не пажэр яго.
И ныне вже отпустите ему, и потеште его • Да некако болшею скорбію пожренъ будеть таковый •
Затым малю вас змацніць да яго міласьць.
Для того прошу васъ утвердите к нему любовь •
Бо я дзеля таго й пісаў, каб даведацца довады праз вас, ці ў вусім вы паслухменыя.
На се бо и писахъ вамъ, да поразумею совершение ваше • Естъ ли же во всем послушны есте •
Каму ж вы што даруеце, то й я; бо й я што дараваў, калі дараваў што, дзеля вас перад відам Хрыстовым,
Емуже бо вы что даете и азъ тому жъ • Понеже азъ естъ ли кому что подахъ, васъ деля подахъ • Предъ лицемъ Господьнимъ •
Каб нас шайтан не перайшоў, бо нам не няведамныя задумы ягоныя.
Да не прелщени будемъ от диавола, яко не суть сокрита намъ умышления его •
Як жа я прышоў да Троады дзеля Дабравесьці Хрыстовае, хоць дзьверы былі адчыненыя імне Спадаром,
Внегда пріидохъ во Троаду благовестити Евангелие Христово • И двер ми бе отверста о Господе,
Я ня меў супакою духу свайму, не знайшоўшы Ціта, брата свайго; але, разьвітаўшыся зь імі, я пайшоў да Макядоні.
не имех покоя духу моему, иже не знайдохъ Тіта брата своего • Но ростався с ними, идохъ во Макидонию •
Але дзякуй Богу, Каторы заўсёды вядзець нас да перамогі ў Хрысту і пах знацьця Сябе выяўляе намі на кажным месцу.
Богу же да будеть похвала дающему намъ победу о Христе Ісусе • И воню разума своего являющу нами, во всякомъ месте •
Бо вы пах Хрыстоў Богу у спасаных і ў гінулых:
Яко Христово добровоніе есмо Богови • Въ тых еже имають спасени быти, и в тыхъ еже имають погыбнути •
Адным пах сьмяротны на сьмерць, другім пах жыцьця на жыцьцё. І хто здольны на гэта?
Единымъ убо воня смерти въ смерть, другым же воня животаa къ животу, к чему кто годенъ естъ •
Бо мы, не як іншыя, каторыя багацеюць хвальшаваньням слова Божага, але як із шчырасьці, але як ад Бога, перад Богам гукаем у Хрысту.
И несмы бо яко иніи продающеи слово Божие, но от истинны, яко от Бога, предъ Богомъ, о Христе глаголемъ •
