2 да Карынфянаў 8 разьдзел
Другое пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Васіля Сёмухі → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Паведамляем вам, браты, пра мілату Божую, дадзеную цэрквам Македонскім;
Сказуемъ же вамъ братие благодат Божию во церквахъ Макидонскихъ,
бо яны сярод вялікіх выпрабаваньняў нягодамі маюць шмат радасьці, і глыбокая галеча іхняя разьліваецца бяз краю ў шчодрасьці іхняй гасьціннасьці;
яко во мнозе искушеніи, и печали преумножися радость имъ, и глубокая нищета их изъбычствова в богатество пространства их •
бо яны зычлівыя па сіле і па-над сіламі — я сьведка:
Яко подле силы моея сведетелствую имъ • Иже суть надъ силу хтиви были •
яны вельмі пераканаўча прасілі нас прыняць дар і ўдзел іхні ў служэньні сьвятым;
Со многымъ прошениемъ, моляще насъ • Да быхомъ приняли от нихъ милостыню, и объщение служения еже ко святым •
і ня толькі тое, на што мы спадзяваліся, але яны аддалі саміх сябе найперш Госпаду, потым і нам з волі Божае;
И не яко надеахомся, но первей дали суть сами себе Господеви, потомъ и нам волею Божиею •
таму мы прасілі Ціта, каб ён, як быў пачаў, так і скончыў у вас і гэтую добрую дзею.
Прото молихомъ Тіта да якоже начатъ прежде, тако и скончаеть благодать сию •
А як што вы перапоўненыя ўсім: вераю і словам, і пазнаньнем і ўсякай руплівасьцю, і любоўю вашаю да нас, — дык прасякнецеся ж і гэтаю дабрачыннасьцю.
Вы же яко во всемъ изъбыточствуете: в вере, в слове, в разуме • И во всяцей пилности, и во любви своей къ намъ • Да и всей благодати изъбычствуете •
Кажу гэта не як загад, а дбаньнем іншых выпрабоўваю шчырасьць і вашай любові.
Не повелевая сия вамъ глаголю • Но оныхъ дщаниемъ, вашея любве истинну являю •
Бо ведаеце вы мілату Госпада нашага Ісуса Хрыста, што Ён, будучы багаты, зьбяднеў дзеля вас, каб вы ўзбагаціліся Ягонай беднасьцю.
Весте бо благодать Господа нашего Ісуса Христа, яко вас ради обнища богат сый, да вы нищетою Его обогатитеся •
Я даю на гэта раду: бо гэта карысна вам, вы ня толькі пачалі рабіць гэта, але і жадалі таго яшчэ зь леташняга.
И ведомо о сем даю, се бо вам естъ на ползу • Понеже не толико чинити начасте • Но и хотение свое к тому придасте, от лета перваго •
Завяршэце ж цяпер самую дзею, каб, чаго так моцна прагнулі, тое і зроблена было па магчымасьці.
Протож ныне и делом тое скончайте • Да якоже хотение ваше готово было, тако и деломъ конайте, от того еже имате •
Бо, калі ёсьць руплівасьць, дык яна прымаецца залежна ад таго, хто мае, а не ад таго, чаго ня мае.
Аще бо усердие прилежить, водле того еже имать, приятно ест Богу • А не водле того чегоже не имать •
Тут трэба, каб іншым была палёгка, а вам цяжар, але каб была роўнасьць.
Сия пак глаголю да не будеть инымъ дана отрада, а вамъ скорбь, но з ровности
Сёньня ваш дастатак на пакрыцьцё іхняй нястачы; а пасьля іх дастатак на пакрыцьцё вашай нястачы, каб была роўнасьць,
во нынешнее время • Ваше изъбыточство да наполнить онехъ лишение • И их изъбыточство да будет въ вашем лишеніи • Абы была всемъ ровность •
як напісана: «хто сабраў многа, ня меў лішняга, і хто — мала, ня меў нястачы».
Яко пишеть: кто много собралъ ест манны, не изъбыло ему • И кто мало собралъ ест, не вмалилъ собе •
Дзякаваць Богу, што Ён уклаў у Цітава сэрца такую руплівасьць пра вас;
Благодат же Богови давшему тожде тъщание о васъ во серце Тітово,
бо, хоць я і прасіў яго, але ён, будучы занадта руплівы, пайшоў да вас з добрае волі.
яко моленіе наше принялъ ест • И сый того пиленъ, своею доброю волею изыде к вам •
Зь ім паслалі мы таксама брата, якога ва ўсіх цэрквах многа хваляць за зьвеставаньне,
Послали жъ есмо с нимъ посполу брата егоже похвала естъ во Еивангеліи по всем церквамъ •
і пры гэтым выбранага ад цэркваў у спадарожнікі нам для гэтага добрага пачынаньня, якому мы служым у славу Самога Госпада і ў згодзе з руплівасьцю вашай,
И не толико тое, но и выбран естъ от сборовъ, дабы с нами ходилъ • Во благодати сей нами служимое, ко славе Господне, и к проспеху вашему •
асьцерагаючыся, каб хто не наракаў на нас пры такой шчодрасьці прынашэньняў, якія давераны нашаму служэньню;
Стрегучися того, да не кто насъ поречеть, во величіи семъ, нами служимемъ •
бо мы дбаем за дабро ня толькі перад Госпадам, але і перад людзьмі.
Промышляюще добрая, не толико предъ Богомъ но и предъ человеки •
Мы паслалі зь імі і брата нашага, чыю руплівасьць шмат разоў праверылі ў многім, і які сёньня яшчэ руплівейшы празь вялікі давер да вас.
К тому послахомъ с ними брата нашего • Егоже искусихом во многых многажды востанлива суща, ныне же будеть востанлившіи, надевания ради многа еже к вамъ •
Што да Ціта, гэта — мой сябар і супрацоўнік у вас; а што да братоў нашых, гэта — пасланцы цэркваў, слава Хрыстова.
А то для Тіта онже естъ обещникъ мне, и въ васъ поспешникъ • И для иныхъ они же суть братия наша, посланници церквамъ славы Христовы •
Дык вось, перад абліччам цэркваў дайце ім доказ любові вашай і таго, што мы справядліва ганарымся вамі.
Протожъ объявление любъви вашея, и наше о васъ похваление, покажите къ нимъ, предъ лицемъ всея церкви •
