2 да Карынфянаў 7 разьдзел
Другое пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Чарняўскага 2017 → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Дык маючы такія абяцанні, умілаваныя, ачысцім сябе ад усякага бруду цела і духа, у страху Божым дасягаючы святасці.
Сия пакъ имуще обетования возлюбленіи • Очистьмыся от всякое скверны плоти и духа, творяще светыню во страсе Божиемъ •
Прыміце нас! Мы нікога не скрыўдзілі, нікому не пашкодзілі, ні ад каго не дамагаліся карысці.
Пріимите жъ и насъ • Ни единаго бо обидехомъ, ни единаго розгневихомъ, ни единаго оболгахом •
Кажу гэта не на асуджэнне; бо казаў ужо, што вы ў нашых сэрцах, каб разам памерці і разам жыць.
Не ко осужению вашему сия глаголю • Прежде бо рекохъ, яко во серцехъ наших вы есте • С вами хотим умрети, и с вами жыви быти •
Вялікае спадзяванне ў мяне на вас, вялікая пахвала мне за вас. Я напоўнены суцяшэннем і перапоўнены радасцю ў кожным нашым горы.
Многа ми ест надежа у васъ, многа ми ест похвала о вас • Исполнихся утехою, и преизбычствую радостию, во всякой печали моей •
Бо калі мы прыбылі ў Мацэдонію, наша цела не мела ніякага супакою, але мы цярпелі ўсялякае гора: звонку — напасці, унутры — страхі.
Ибо внегда пріидох во Макидонию ни единого покоя имела ест плоть наша во всемъ скорбь терпяще, зовнутрь бе ненависть, а внутрь боязнь •
Але Бог, Суцяшыцель пакорлівых, суцешыў нас прыбыццём Ціта.
Но утешаяй смиреныя, утеши насъ Богъ пришествиемъ Тітовымъ •
І не толькі прыбыццём яго, але і суцяшэннем, якім суцешыўся ў вас, калі распавядаў ён пра вашу руплівасць, пра вашы слёзы, пра вашу тугу па мне, з чаго радаваўся я тым болей.
И не толико пришествиемъ его, но утешениемъ имъже утешил мя от вас, поведая ми ваше жадание, ваше ридание, вашу ко мне любовь • Тако велми радовахся о васъ •
Хоць, можа, я вас і засмуціў лістом, але не шкадую гэтага. Калі б і шкадаваў, бо бачу, што той ліст на нейкі час засмуціў вас,
Аще бо и засмутих васъ во первомъ посланіи • Не жаль ми ест того, ачкольве жаловахъ прежде • Вижу бо яко послание оно, аще на часъ засмутило васъ •
аднак цяпер цешуся, не таму, што вы засмуціліся, але што засмуціліся на пакаянне. Засмуціліся бо дзеля Бога, каб не цярпелі ад нас ніякай шкоды.
Ныне же радуюся, не для того иже засмутистеся, но иже смутокъ вашъ бе в покаание • Засмутистеся убо для Бога, а тако ни во едином дщету приасте от мене •
Бо гэты смутак дзеля Бога ўчыняе нязменнае пакаянне на збаўленне, а смутак гэтага свету ўчыняе смерць.
Печаль бо еже бываеть для Бога, покаяние совершеное ко спасению соделаваеть • А печаль мирская смерть приводить •
Гэта вось, што вы засмуткавалі дзеля Бога, выклікала ў вас гэткую руплівасць, а якую абарону, а якое абурэнне, а якую боязь, а якую тугу, а які клопат ды гатоўнасць прыняць адплату. Таму ва ўсім паказаліся вы беззаганнымі ў гэтай справе.
Сее бо самое еже для Бога осъкорбление, колико содела в васъ дщение, коликъ ответъ, яково розгневание, якову боязнь, яково жадание • Но и ръвение, к тому и отмщение • Во всехъ тых указалися есте чисты быти в деле томъ •
Затым, калі я вам напісаў, дык не дзеля таго, хто спрычыніў крыўду, і не дзеля таго, хто пацярпеў, але каб паказаць руплівасць вашу, якую вы маеце дзеля нас у вас перад Богам.
Аще бо и писахъ вамъ, не для того, онже вчинилъ вину сию • И ни для того онже терпелъ ест • Но дабы познана была пилность наша юже имамы о васъ предъ Богомъ •
Дзеля гэтага мы суцешыліся суцяшэннем вашым. А яшчэ больш узрадаваліся радасцю Ціта, што супакоены быў дух яго вамі ўсімі.
Сего ради и втешение прияхом • О вътешеніи же вашемъ болей возрадовахомся • Нежели о радости Тітове, яко потешенъ ест духъ его от всехъ васъ •
І я не пасаромеўся ў тым, што пахваліўся вамі перад ім. Падобна як усё гаварылі мы вам праўдзіва, так і сталася праўдай наша пахвала перад Цітам.
Аще бо в чем пред нимъ о васъ похвалихся, не посрамотихся, но яко вся воистинну глаголахом вамъ • Тако и похваление наше еже бе пред Тітом правдиво бысть •
І сэрца яго яшчэ мацней туліцца да вас, калі прыпамінае вашу агульную паслухмянасць ды тое, як вы прынялі яго са страхам і трымценнем.
И серце его велми к вам обратилося ест, воспоминая всехъ вас послушание, яко со страхомъ и с трепетомъ приясте его •
Дык я цешуся, што ва ўсім магу спадзявацца на вас.
Радуюся пакъ яко во всемъ имамъ надежу в васъ •
