2 да Карынфянаў 7 разьдзел
Другое пасланьне да Карынфянаў
Пераклад П. Татарыновіча → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Маючы восьжа гэтыя зарукі, ачышчайма сябе, мілыя, ад усякай гідоты цела і духа, зьдзейсьніваючы ў богабоязі усьвячэнне нашае.
Сия пакъ имуще обетования возлюбленіи • Очистьмыся от всякое скверны плоти и духа, творяще светыню во страсе Божиемъ •
Прыймеце нас: мыж нікога ня скрыўдзілі, нікога не ачмуцілі зьдзерствам.
Пріимите жъ и насъ • Ни единаго бо обидехомъ, ни единаго розгневихомъ, ни единаго оболгахом •
Кажу гэта, не каб асудзіць вас, бож сказаў ужо вам, што вы ў нашых сэрцах на уміранне поспал і на жыцьцё.
Не ко осужению вашему сия глаголю • Прежде бо рекохъ, яко во серцехъ наших вы есте • С вами хотим умрети, и с вами жыви быти •
У мяне вялікая спадзева на вас, вялікая пахвала мне за вас; я повен суцехі й радасьці пры ўсіх журбах нашых.
Многа ми ест надежа у васъ, многа ми ест похвала о вас • Исполнихся утехою, и преизбычствую радостию, во всякой печали моей •
Бо і тады, як прыйшлі былі мы ў Макэдонію, цела нашае ня мела супачынку (утульля) — адусюль бяда: звонку напасьці, ўнутры страхі.
Ибо внегда пріидох во Макидонию ни единого покоя имела ест плоть наша во всемъ скорбь терпяще, зовнутрь бе ненависть, а внутрь боязнь •
Але Бог, пацяшыцель пакорных, уцешыў нас прыйсьцём Тытуса;
Но утешаяй смиреныя, утеши насъ Богъ пришествиемъ Тітовымъ •
ды ня толькі прыйсьцём, але і дазнанай у вас уцехаю, як расказваў аб вашай тужлівасьці, аб вашым плачу ды руплівасьці аба мне, так што я шчэ болей абрадаваўся.
И не толико пришествиемъ его, но утешениемъ имъже утешил мя от вас, поведая ми ваше жадание, ваше ридание, вашу ко мне любовь • Тако велми радовахся о васъ •
Хоць я й засмуціў вас маім лістом, не шкадую гэтага, а каліб і шкадаваў, бачыўшы хвілінную засмочонасьць вашую,
Аще бо и засмутих васъ во первомъ посланіи • Не жаль ми ест того, ачкольве жаловахъ прежде • Вижу бо яко послание оно, аще на часъ засмутило васъ •
дык цяпер цешуся, не дзеля таго, што вы зажурыліся, але дзеля таго, што журба тая была пакутнай; вы бо смуціліся дзеля Бога, каб ні ў чым ня мелі ад нас шкоды.
Ныне же радуюся, не для того иже засмутистеся, но иже смутокъ вашъ бе в покаание • Засмутистеся убо для Бога, а тако ни во едином дщету приасте от мене •
Смутак бо дзеля Бога спрычыняе збаўленнае каянне, якога потым не шкадуецца, а смутак гэтага сьвету спрычыняе сьмерць.
Печаль бо еже бываеть для Бога, покаяние совершеное ко спасению соделаваеть • А печаль мирская смерть приводить •
Бо вось тое сумаванне дзеля Бога, гляньце, якую руплівасьць разбудзіла ў вас, якое апраўдванне ды абурэнне (на вінаватага), якую боязь, якую тужлівасьць, якую шчырасьць ды й спагнанне: у ва ўсім вы паказалі сябе нявіннымі ў гэтай справе.
Сее бо самое еже для Бога осъкорбление, колико содела в васъ дщение, коликъ ответъ, яково розгневание, якову боязнь, яково жадание • Но и ръвение, к тому и отмщение • Во всехъ тых указалися есте чисты быти в деле томъ •
А калі й напісаў вам, дык не дзеля крыўдзіцеля, ані дзеля пакрыўджанага, але каб між вамі выявілася дбаласьць наша аб вас перад Богам.
Аще бо и писахъ вамъ, не для того, онже вчинилъ вину сию • И ни для того онже терпелъ ест • Но дабы познана была пилность наша юже имамы о васъ предъ Богомъ •
Таму мы уцешыліся ўцехаю вашаю, а шчэ болей радасьцю Тытуса, што вы ўсе заспакоілі дух ягоны.
Сего ради и втешение прияхом • О вътешеніи же вашемъ болей возрадовахомся • Нежели о радости Тітове, яко потешенъ ест духъ его от всехъ васъ •
І калі я быў крыху пахваліўся вамі перад ім, дык без сораму; бо, як мы заўсёды гаварылі вам праўду, так і пахвала перад Тытусам нашая аказалася праўдаю;
Аще бо в чем пред нимъ о васъ похвалихся, не посрамотихся, но яко вся воистинну глаголахом вамъ • Тако и похваление наше еже бе пред Тітом правдиво бысть •
і сэрца яго йшчэ прыхільнейшае да вас на ўспамін вашай паслухмянасьці, як вы прынялі яго з боязьзю і тропатам.
И серце его велми к вам обратилося ест, воспоминая всехъ вас послушание, яко со страхомъ и с трепетомъ приясте его •
Я рад, што ў-ва ўсім магу здавацца на вас.
Радуюся пакъ яко во всемъ имамъ надежу в васъ •
