2 да Карынфянаў 3 разьдзел
Другое пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Чарняўскага 2017 → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Ці пачнём зноў знаёміцца? Або ці будзем патрабаваць, як некаторыя, прадстаўнічых лістоў да вас або ад вас?
Зачинаемъ ли опять сами себе похваляти • Или требуемъ, якоже неціи, похвальных посланей к вамъ, или от васъ ко иным?
Вы ёсць наш ліст, напісаны ў сэрцах нашых, які ведаюць і чытаюць усе людзі.
Послание бо наше вы есте, написано во серцехъ ваших • Знаемо и прочитаемо от всехъ человек •
Вы паказваеце праз паслугу нашу, што вы — ліст Хрыстоў, напісаны не атрамантам, але Духам Бога жывога, не на каменных табліцах, але на цялесных табліцах сэрца.
И явно то естъ, яко есте послание Христово сложено нами • Написано не черниломъ, но Духом Бога жива • Не на дскахъ каменных, но на дсках телесных серць ваших •
Такую пэўнасць маем у Богу праз Хрыста.
Надеание же таково имамы о Христе, ко Богу •
Не таму, што мы самі маем здольнасць думаць нешта ад сябе, быццам з сябе, але гэта наша здольнасць ад Бога,
Не яко абыхомъ были досътаточны от себе сами, помыслити что, яко от себе • Но вся достаточность наша от Бога ест •
Які і ўчыніў нас здатнымі быць паслугачамі Новага Запавету, не літары, але Духа, бо літара забівае, а Дух ажыўляе.
Онже и годныхъ насъ вчинилъ быти служителей Новому Закону • Не писмени, но Духу • Писмо бо умерщвяеть, а Духъ оживляеть •
Калі служэнне смерці, высечанае літарамі на каменні, было ў такой славе, што сыны Ізраэля не маглі глядзець на твар Майсея дзеля славы аблічча яго, якая прамінае,
Аще ли же служение смерти писмом выобразовано на каменех, бысть во славе • Тако иже не можаху очима возирати сынове Ізраилевы, на лице Моисеово славы деля лица его, еже престала естъ •
дык ці не многа больш будзе слаўным служэнне Духа?
Того болей служение Духа будеть во славе •
Бо калі служэнне асуджэння ёсць слава, дык тым болей багатым славаю будзе служэнне апраўдання.
Аще бо служение осужденія во славе естъ • Многымъ паче изъбычствит служение правды во славе •
Гэтак тое, што было слаўным часткова, не мае больш славы па прычыне славы, якая перавышае яе.
Ибо не прославляется, еже преходить во части сей • Превышения ради славы •
Бо калі тое, што прамінае, мае славу, то тым больш слаўнае тое, што трывае.
И аще престающее ест во славе • Многымъ болей пребывающее ест во славе •
Дык вось, маючы такую надзею, мы дзейнічаем з вялікай адвагай,
Імуще пакъ таковую надею, многое дерзновение приемлем •
а не як Майсей, што ўздзеў заслону на твар свой, каб сыны Ізраэля не глядзелі на заканчэнне таго, што прамінае.
И не якоже Моисей воскладаше покривало на лице свое яко не мощи возирати сыном Ізраилевымъ на заветъ его престающій •
Але розум іх прытупіўся, бо аж да цяперашняга дня, калі чытаюць Стары Запавет, гэтая заслона застаецца нязнятай, бо толькі ў Хрысце яна адсланяецца.
И окаменешася помышления их, даже бо до днесъ тожъде покривало, во чтеніи Ветхаго Завета пребываеть не откриваяся • Еже о Христе изъпразнися •
Дык па сённяшні дзень, калі чытаюць Майсея, заслона ляжыць на іх сэрцах.
Еще убо и до нинешнего дня егда чтуть книгы Моисеовы, покривало на серци имъ лежить •
А калі хто навяртаецца да Госпада, заслона ападае.
И внегда навратятся къ Господу, отнято будет покривало •
Госпад ёсць Дух, а дзе Дух Госпадаў, там свабода.
Господь же Духъ естъ, а иде ест Духъ Господень, ту свобода •
Мы ж усе з адкрытым тварам аглядаем славу Госпадаву, быццам у люстэрку, і перамяняемся ў Яго вобраз з яснасці ў яснасць, так, як ад Госпадава Духа.
Мы пакъ вси откровенным лицем на славу Господьню возирающе, в той же образ преобразуемся от славы во славу • Яко от Господня Духа •
