2 да Карынфянаў 5 разьдзел
Другое пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Анатоля Клышкi → Біблія Скарыны (Апосталъ)
Бо мы ведаем, што калі наш зямны дом, гэтая хаціна, зруйнуецца, мы маем збудаванне ад Бога, дом нерукатворны, вечны на нябёсах.
Вемы бо яко аще земная храмина нашего тела разорится, созданіе от Бога имамы, храмину нерукотворенну вечну на небесехъ •
Ад гэтага ж мы і стогнем, прагнучы апрануцца ў наша жыллё з неба,
Ибо о семъ воздыхаемъ, во жилище наше небесное облещися жадающе •
калі б толькі нам і апранутым, не апынуцца голымі.
Аще ли же облечени, и не нази обрящемся •
Бо мы, знаходзячыся ў гэтай хаціне, стогнем пад цяжарам, бо не хочам распрануцца, а апрануцца, каб смяротнае было паглынута жыццём.
Ибо сущіи во теле воздыхаемъ негодующе, егоже не хощемъ совлещися, но приоблещися • Да пожрется мертвеное животомъ •
А якраз на гэта стварыў нас Бог і даў нам задатак Духа.
Кто пакъ соделаваеть насъ все истое, Богъ ест, Онже и дал намъ обручение Духа Своего •
Таму мы заўсёды бадзёрыя і ведаем, што, пасяляючыся ў целе, мы высяляемся ад Госпада, —
Сего ради въ доброй мысли пребываемъ всегда, и вемы яко ходяще во теле семъ, по отдалени есмо от Господа •
бо мы ходзім вераю, а не бачнасцю, —
Верою бо ходимъ, а не видениемъ лица в лице •
мы, такім чынам, бадзёрыя і лічым за лепшае выселіцца з цела і пасяліцца ў Госпада.
Дерзаемъ же и благоволим радней отыйти от тела, а не вниити къ Господу •
Таму мы і рупна стараемся, ці пасяляючыся, ці высяляючыся, быць Яму даспадобы.
Прото поспешаймы с любовию, ходящеи во теле, или отходящеи от тела, благоугодни Ему быти •
Бо ўсе мы павінны з’явіцца перад судом Хрыстовым з тым, каб кожны атрымаў паводле таго, што ён зрабіў у целе: ці добрае, ці благое.
Всемъ бо намъ явитися подобаеть предъ судищемъ Христовым • Да прииметь каждыя яже с теломъ содела, аще добро или зло •
Дык, ведаючы страх перад Госпадам, мы пераконваем людзей; Богу ж мы адкрытыя; і спадзяюся, што адкрыты і вашаму сумленню.
Ведуще же страхъ онъ Господень, человекомъ советъ даемъ • А Богови явни есмо • Уповаю же и въ совестехъ вашихъ явихомся •
Мы не рэкамендуем вам сябе зноў, а даём вам нагоду хваліцца намі, каб вы мелі што сказаць тым, што хваляцца абліччам, а не сэрцам.
Не опять сами себе хвалимъ пред вами, но поводъ вам даемъ дабы вы хвалилися нами, предъ тыми еже хвалятся на очью, а не во серци •
Бо, калі мы выйшлі з сябе, то для Бога; калі ж сціплыя, то для вас.
Аще бо изумихомся, Богови изумихомся • Аще ли мудрствуемъ, вамъ мудрствуемъ •
Бо любоў Хрыстова ахапіла нас, бо мы разважылі так — што4 Адзін памёр за ўсіх, тады ўсе памерлі;
Любовь убо Христова содержит насъ, розмысляющи сее: ест ли же единъ за всех умре, тогда вси смерти предани быша •
І Ён памёр за ўсіх, каб тыя, хто жыве, ужо не для сябе жылі, а для Таго, Хто памёр за іх і быў уваскрэшаны.
Христосъ за всехъ умре да живущие к тому не собе живуть, но умершему за нихъ, и воставшему изъ мертвыхъ •
Так што мы ад гэтага часу нікога не ведаем паводле цела; калі мы і ведалі Хрыста паводле цела, то цяпер ужо не ведаем Яго такім.
Темже мы отныне ничтоже разумеемъ по плоти • Аще ли жъ и разумехомъ Христа по плоти, но ныне вже не разумеемъ •
Так што калі хто ў Хрысце, той новае стварэнне; старое мінула, вось сталася новае.
Протож аще ест кто во Христе, новая тварь естъ • Ветхая бо мимоидоша, и се нова вся быша •
Усё ж ад Бога, Які прымірыў нас з Сабою праз Хрыста і даў нам служэнне прымірэння,
Вся пакъ суть от Бога, смирившего насъ Собе Ісусъ Христом • И давшего намъ служение смирения сего •
таму што Бог быў у Хрысце, мірачы з Сабою свет, не залічваючы ім іх правінаў, і даў нам слова прымірэння.
Яко Богъ бе во Христе, смиряя миръ с Собою, не вменяя имъ прегрешения их • И вложилъ ест в насъ слово смирения Своего •
Дык, мы — пасланцы ад Хрыста, і як бы Сам Бог просіць вас праз нас; просім ад імя Хрыста: памірыцеся з Богам.
От Христа убо послани есмо, якобы Богъ напоминалъ васъ нами • Сего ради молимся вамъ о Христе: смиритеся съ Богом •
Таго, Хто не ведаў граху, Ён зрабіў грахом за нас, каб мы сталі праведнасцю Божай у Ім.
Онже убо не вчинившего греха предалъ ест за грехи наша • Да мы будемъ оправдани Богови о Немъ •
