Лікі 13 разьдзел

 

 

Пасьля гэтага народ рушыў з Асірота і спыніўся ў пустыні Фаран.

 

Там сказаў Госпад Майсею, гаворачы:

І сказаў Гасподзь Майсею, кажучы:

 

«Пашлі людзей, каб яны агледзелі зямлю Ханаан, якую Я маю даць сынам Ізраэля, па адным ад кожнага пакалення кіраўнікоў».

Пашлі ад сябе людзей, каб яны агледзелі зямлю Ханаанскую, якую Я дам сынам Ізраілевым; па адным чалавеку ад племені бацькоў іхніх пашлеце, галоўных зь іх.

 

Што Госпад загадаў, тое і зрабіў Майсей, і паслаў мужчын князей з пустыні Паран,

І паслаў іх Майсей з пустыні Фаран, па загадзе Гасподнім, і ўсе яны мужы галоўныя ў сыноў Ізраілевых.

 

вось імёны іх: з пакалення Рубэна — Самуа, сына Закхура;

Вось імёны іхнія: з племені Рувімавага Самуа, сын Закхураў,

 

з пакалення Сімяона — Сафата, сына Горы;

з племені Сымонавага Сафат, сын Харыеў,

 

з пакалення Юды — Калеба, сына Ефоны;

з племені Юдавага Халеў, сын Ефаніін,

 

з пакалення Ісахара — Ігал, сына Язэпа;

з племені Ісахаравага Ігал, сын Язэпаў,

 

з пакалення Эфраіма — Осію, сына Нуна;

з племені Яфрэмавага Асія, сын Наваў,

 

з пакалення Бэньяміна — Палці, сына Рэфу;

з племені Веньямінавага Фалтый, сын Рафуеў,

 

з пакалення Забулона — Гэдзіэля, сына Содзі;

з племені Завулонавага Гадыіл, сын Садыеў,

 

з пакалення Язэпа, пакалення Манасы — Гадзі, сына Сусі;

з племені Язэпавага ад Манасіі Гадый, сын Сусіеў,

 

з пакалення Дана — Аміэля, сына Гэмалі;

з племені Данавага Амііл, сын Гемаліеў,

 

з пакалення Асэра — Стура, сына Міхаэля;

з племені Асіравага Сэтур, сын Міхаілеў,

 

з пакалення Нэфталі — Нагабі, сына Вафсі;

з племені Нэфталімавага Нахбій, сын Вофсіеў,

 

з пакалення Гада — Гуэля, сына Махі.

з племені Гадавага Геуіл, сын Махіеў.

 

Гэта вось імёны мужчын, якіх паслаў Майсей для выведвання зямлі. І Осію, сына Нуна, назваў Майсей потым Ешуа.

Вось імёны мужоў, якіх пасылаў Майсей агледзець зямлю. І назваў Майсей Асію, сына Нававага, Ісусам.

 

Дык паслаў іх для выведвання зямлі Ханаан Майсей і сказаў ім: «Ідзіце праз Нагэб. І калі прыйдзеце ў горы,

І паслаў іх Майсей агледзець зямлю Ханаанскую і сказаў ім: ідзеце ў гэтую паўднёвую краіну, і падымецеся на гару,

 

агледзьце зямлю, якая яна, і народ, жыхароў той зямлі, ці моцны ён, ці кволы, ці нямногія лікам, ці шматлікія;

і агледзьце зямлю, якая яна, і народ, які жыве на ёй, ці моцны ён, ці слабы, ці малы ён лікам, ці вялікі?

 

а сама зямля, — ці добрая, ці ліхая; якія гарады, ці абмураваныя, ці без муроў;

і якая зямля, на якой ён жыве, ці добрая яна, ці благая? і якія гарады, у якіх ён жыве? ці ў намётах ён жыве, ці ва ўмацаваньнях?

 

ці глеба ўрадлівая, ці пустая, лясістая, ці без дрэў. Будзьце адважнымі і прынясіце нам пладоў той зямлі». А быў час, калі ўжо можна было есці ранні вінаград.

і якая зямля, ці тлустая яна, ці пустая? ці ёсьць на ёй дрэвы, ці няма? будзьце адважныя і вазьмеце ад пладоў зямлі. І было гэта ў пару пасьпяваньня вінаграду.

 

І калі яны пайшлі, то разведалі зямлю ад пустыні Сін па Рагоб паблізу Эмата.

Яны пайшлі і агледзелі зямлю ад пустыні Сін нават да Рэхова, непадалёк ад Эмата;

 

І дайшлі да Нагэба, і прыйшлі ў Геброн, дзе жылі Ахіман, і Сэсай, і Талмай, сыны Анака. Бо Геброн быў заснаваны на сем гадоў раней, чым Танея, горад егіпецкі.

і пайшлі ў паўднёвую краіну і дайшлі да Хэўрона, дзе жылі Ахіман, Сэсай і Талмай, дзеці Энакавы: а Хэўрон пабудаваны быў на сем гадоў раней за Цоан Егіпецкі;

 

І дайшлі яны аж да [даліны] Нэгэлескал, зрэзалі вінаградную галінку з яе вінаградам, які неслі на жэрдцы два мужчыны. Неслі таксама яблыкі гранатавыя і фігі той мясцовасці,

і прыйшлі да даліны Эсхол, і зрэзалі там вінаградную галінку з адной гронкаю ягад, і панесьлі яе на жардзіне двое; узялі таксама гранатавых яблыкаў і смокваў;

 

што была названа [далінай] Нэгэлескал, таму што адтуль сыны Ізраэля неслі вінаград.

мясьціну гэтую назвалі далінаю Эсхол, з прычыны вінаграднай гронкі, якую зрэзалі там сыны Ізраілевыя.

 

І вярнуліся выведчыкі зямлі па сарака днях, абышоўшы кожную вобласць,

І агледзеўшы зямлю, вярнуліся яны праз сорак дзён.

 

прыйшлі да Майсея і Аарона і ўсёй супольнасці сыноў Ізраэля ў пустыню Паран, што ў Кадэсе. І расказвалі ім, і паказалі плады той зямлі ўсёй грамадзе, і распавядалі, гаворачы:

І пайшлі і прыйшлі да Майсея і Аарона і ад усяго супольства сыноў Ізраілевых у пустыню Фаран, у Кадэс, і прынесьлі ім і ўсяму супольству адказ, і паказалі ім плады зямлі;

 

«Прыбылі мы ў зямлю, у якую паслаў ты нас, якая сапраўды ацякае малаком і мёдам, як можна пераканацца з гэтых пладоў.

і расказвалі яму і казалі: мы хадзілі ў зямлю, у якую ты пасылаў нас; у ёй сапраўды цячэ малако і мёд, і вось плады яе;

 

Але жыхароў мае яна найдужэйшых і гарады вялікія і абмураваныя. Бачылі мы там род Анака;

але народ, які жыве на зямлі той, моцны, і гарады ўмацаваныя, даволі вялікія, і сыноў Энакавых мы бачылі там.

 

амалекцы жывуць у Нагэбе; хетэі, і евусеі, і амарэі — у гарах, а хананеі жывуць каля мора і на берагах Ярдана».

Амалік жыве на паўднёвай частцы зямлі, Хэтэі, Евусэі і Амарэі жывуць на гары, Хананэі жывуць каля мора і на беразе Ярдана.

 

Між тым Калеб, супакойваючы абурэнне народа супраць Майсея, казаў: «Пойдзем і здабудзем зямлю, бо мы зможам авалодаць ёю».

Але Халеў супакойваў народ перад Майсеем, кажучы: пойдзем і завалодаем ёю, бо мы можам адолець яе.

 

Іншыя ж, хто быў з ім, казалі: «Ніякім чынам не зможам ваяваць з тым народам, бо ён дужэйшы за нас».

А тыя, якія хадзілі зь ім, казалі: ня можам мы ісьці супроць народу гэтага, бо ён мацнейшы за нас.

 

І гаварылі ліхія весткі пра зямлю, якую агледзелі, паміж сыноў Ізраэля, кажучы: «Зямля, якую мы агледзелі, пажырае жыхароў сваіх; народ, які мы бачылі, — высокага росту;

І распускалі благія чуткі пра зямлю, якую яны аглядалі, сярод сыноў Ізраілевых, кажучы: зямля, якую праходзілі мы для агляду, ёсьць зямля, якая паядае тых, што жывуць на ёй, і ўвесь народ, які мы бачылі сярод яе, людзі рослыя;

 

бачылі мы там волатаў, сыноў Анака з роду волатаўскага, і ў параўнанні з імі мы выглядалі саранчою».

там бачылі мы і волатаў, сыноў Энакавых, ад валатоўскага роду; і мы былі ў вачах нашых перад імі, як саранча, такімі самымі былі мы і ў вачах іхніх.