1 да Цімафея 4 разьдзел

Першае пасланьне да Цімафея
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад Л. Дзекуць-Малея

 
 

Дух жа выразьліва кажа, што ў вапошнія дні адступяць некатрыя ад гэтае веры, зважаючы на ашукных духоў і навукі дзявальскія,
 
Дух жа ясна кажа, што ў астатнія часы некаторыя адступяцца ад ве́ры, слухаючыся духоў спакушаючых і навук дэманавых,

У двудушнасьці ману гукаючых, із спаленым сумленьням сваім,
 
у крывадушнасьці брахлівых, загарэлых у сумле́ньні сваім,

Што бароняць жаніцца, расказуюць узьдзержавацца ад ежы, каторую Бог стварыў, каб верныя й пазналыя праўду прыймалі з падзякаю.
 
што забяраняюць жаніцца, (кажуць) узьдзе́ржывацца ад е́жы, якую Бог стварыў дзеля спажываньня з падзякай ве́рнымі і пазнаўшымі праўду.

Бо кажнае стварэньне Божае добрае, і нішто ня мае быць адхінена, будучы прыймана з падзякаю,
 
Бо ўсякае стварэньне Божае добрае, і нішта не гане́бнае, што прымаецца з падзякаю,

Бо пасьвячаецца словам Божым і маленьням.
 
бо асьвячаецца словам Божым і малітваю.

Пакладаючы гэта перад братамі, будзеш добры слугачы Хрыста Ісуса, гадаваны словамі веры і добрай навукаю, за каторай ты пайшоў.
 
Падаючы́ гэтае братом, будзеш добрым служкай Ісуса Хрыста, кормленым словамі ве́ры і добрай навукай, за якой ты пасьле́даваў.

Сьвецкіх жа а старых бабаў байкаў чурайся, але ўкладайся ў набожнасьці.
 
А паганых і бабскіх казак цурайся, сябе́-ж прывучай да багабойнасьці;

Бо цялеснае ўкладаньне мала карыснае, але набожнае карыснае да ўсёга, маючы абятніцу жыцьця цяперашняга й прыйдучага.
 
бо цяле́снае навы́тараньне мала карыснае, а багабойнасьць на ўсё карысная, маючы прырачэньне жыцьця цяпе́рашняга і будучага.

Слова гэтае вернае й кажнага прыйма годнае.
 
Слова гэтае ве́рнае і ўсякага прыняцьця годнае.

Бо мы дзеля таго гарапашнічаем а труднімся, што спадзяемся на Бога жывога, Каторы ё Спас усіх людзёў, асабліва ж вернікаў.
 
Бо мы дзеля гэтага і працуем, дый ненавідзяць нас, што спадзяваліся на Бога Жывога, які ёсьць Збавіцель усіх людзе́й, а найбале́й ве́рных.

Загадуй гэта й вучы.
 
Апавядай гэтае і навучай.

Ніхто няхай ня мае ўлегцы маладосьці твае, але будзь зразаю вернікам у слове, у паступку, у міласьці, у веры, у чысьціні.
 
Няхай ніхто не пагарджае маладосьцяй твае́й, але будзь узорам для ве́рных у слове, у жыцьці, у любві, у духу, у ве́ры, у чыстасьці.

Пакуль ня прыйду, зважай на чытаньне, навучаньне, вучэньне.
 
Пакуль прыду, займайся чытаньнем, пацяшаньнем, навучаньнем.

Не занедбавай дару ў сабе, данага табе подле прароцтва з ускладам рук старшых.
 
Ня будзь няўважлівым на здольнасьць у табе́, што дадзена табе́ прароцтвам, з узлажэньнем рук сьвяшчэнства.

Праз гэта рупся, будзь увесь у гэтым, каб дасьпех твой быў відавочны ўсім.
 
На гэта зважай, у гэтым будзь, каб пасьпяваньне твае́ для ўсіх было яўнае.

Глядзі самога сябе й навучаньня, трывай у гэтым, бо, так робячы, спасеш самога сябе і тых, што слухаюць цябе.
 
Уваходзь у сябе́ і ў навуку, трывай у гэтым, бо, гэтак робячы, і сябе́ збавіш, і тых, што слухаюць цябе́.