1 да Цімафея 4 разьдзел
Першае пасланьне да Цімафея
Пераклад Яна Станкевіча → Пераклад П. Татарыновіча
Дух жа выразьліва кажа, што ў вапошнія дні адступяць некатрыя ад гэтае веры, зважаючы на ашукных духоў і навукі дзявальскія,
Дух-жа выразна кажа, што ў апошніх часах некаторые адступяць ад веры, а прыстануць да духаў блуду й дэманаўскіх навук,
У двудушнасьці ману гукаючых, із спаленым сумленьням сваім,
аблыжна ілжывых, запеклых у сумленьні сваім,
Што бароняць жаніцца, расказуюць узьдзержавацца ад ежы, каторую Бог стварыў, каб верныя й пазналыя праўду прыймалі з падзякаю.
што забараняюць жаніцца, ужываць да яды тое, што Божа стварыў да спажываньня з падзякай вернікамі, пазнаўшымі праўду:
Бо кажнае стварэньне Божае добрае, і нішто ня мае быць адхінена, будучы прыймана з падзякаю,
усё бо створанае Богам ёсьць добрае і ня трэба ні чым, з падзякаю спажываным, ганьбаваць,
Бо пасьвячаецца словам Божым і маленьням.
бо-ж усьвячваецца словам Божым і малітваю.
Пакладаючы гэта перад братамі, будзеш добры слугачы Хрыста Ісуса, гадаваны словамі веры і добрай навукаю, за каторай ты пайшоў.
Талкуючы гэта братом, будзеш добрым слугою Езуса Хрыстуса, сычаным словамі веры і добрае навукі, за каторай ты заўсёды йшоў.
Сьвецкіх жа а старых бабаў байкаў чурайся, але ўкладайся ў набожнасьці.
А недарэчных і бабскіх казак цурайся, накладай сябе да пабожнасьці;
Бо цялеснае ўкладаньне мала карыснае, але набожнае карыснае да ўсёга, маючы абятніцу жыцьця цяперашняга й прыйдучага.
бо цялесныя муштры мала карысныя, а пабожнасьць да ўсяго прыдатная, маючы заруку цяперашняга і будучага жыцьця.
Слова гэтае вернае й кажнага прыйма годнае.
Гэта праўда неаспрэчная і верыгодная.
Бо мы дзеля таго гарапашнічаем а труднімся, што спадзяемся на Бога жывога, Каторы ё Спас усіх людзёў, асабліва ж вернікаў.
Для яе мы й працуем ды церпім зьнявагі, што маем спадзеву на Бога Жывога, Збавіцеля ўсіх людзей, а, перадусім, верных.
Загадуй гэта й вучы.
Гэта прыказвай, гэтага навучай.
Ніхто няхай ня мае ўлегцы маладосьці твае, але будзь зразаю вернікам у слове, у паступку, у міласьці, у веры, у чысьціні.
Ніхто хай маладосьці твае не зьняхайвае, але будзь наўзорам для верных у мове й паступках, У любасьці, у Духу, у веры ды чыстасьці.
Пакуль ня прыйду, зважай на чытаньне, навучаньне, вучэньне.
Пакуль прыйду, пільнуй чытаньня, напаміну, павучаньня.
Не занедбавай дару ў сабе, данага табе подле прароцтва з ускладам рук старшых.
Не абняхайвай данай табе запаветна ласкі з узлажэньнем рук сьвятарскіх.
Праз гэта рупся, будзь увесь у гэтым, каб дасьпех твой быў відавочны ўсім.
На гэта зважай і ў гэтым трывай, каб пасьпяховасьць твая была ўсім відавочна.
Глядзі самога сябе й навучаньня, трывай у гэтым, бо, так робячы, спасеш самога сябе і тых, што слухаюць цябе.
Пільнуй сябе ды навукі вытрывала. Гэтак і сябе збавіш, і тых, што цябе слухаюць.
