1 да Цімафея 4 разьдзел

Першае пасланьне да Цімафея
Пераклад Анатоля Клышкi → Пераклад П. Татарыновіча

 
 

А Дух выразна кажа, што ў пазнейшыя часы некаторыя адступяць ад веры, прытрымліваючыся духай ашуканцаў і вучэнняў дэманаў,
 
Дух-жа выразна кажа, што ў апошніх часах некаторые адступяць ад веры, а прыстануць да духаў блуду й дэманаўскіх навук,

у крывадушнасці людзей, якія кажуць няпраўду, — людзей з заклеймаваным сумленнем,
 
аблыжна ілжывых, запеклых у сумленьні сваім,

хто забараняе жаніцца, вучыць устрымлівацца ад рознай яды, якую стварыў Бог, каб яе з удзячнасцю спажывалі тыя, хто верыць і спазнаў ісціну.
 
што забараняюць жаніцца, ужываць да яды тое, што Божа стварыў да спажываньня з падзякай вернікамі, пазнаўшымі праўду:

Таму што кожнае стварэнне Божае — добрае, і нішто не павінна адкідацца, калі прымаецца з падзякаю,
 
усё бо створанае Богам ёсьць добрае і ня трэба ні чым, з падзякаю спажываным, ганьбаваць,

бо яно асвячаецца словам Божым і малітваю.
 
бо-ж усьвячваецца словам Божым і малітваю.

Калі будзеш гэта падаваць сваім братам, то будзеш добры слуга Хрыста Ісуса, узгадаваны словамі веры і добрай навукі, услед за якой ты пайшоў.
 
Талкуючы гэта братом, будзеш добрым слугою Езуса Хрыстуса, сычаным словамі веры і добрае навукі, за каторай ты заўсёды йшоў.

А нячыстых і бабскіх баек цурайся і практыкуй сябе ў набожнасці.
 
А недарэчных і бабскіх казак цурайся, накладай сябе да пабожнасьці;

Бо цялеснае практыкаванне карыснае для нямногага, а набожнасць для ўсяго карысная, маючы абяцанне жыцця цяперашняга і будучага.
 
бо цялесныя муштры мала карысныя, а пабожнасьць да ўсяго прыдатная, маючы заруку цяперашняга і будучага жыцьця.

Слушнае гэта слова і годнае ўсялякага прыняцця.
 
Гэта праўда неаспрэчная і верыгодная.

Бо для гэтага мы працуем і змагаемся2, таму што ўсклалі надзею на жывога Бога, Які ёсць Збаўца ўсіх людзей, асабліва вернікаў.
 
Для яе мы й працуем ды церпім зьнявагі, што маем спадзеву на Бога Жывога, Збавіцеля ўсіх людзей, а, перадусім, верных.

Загадвай гэта і вучы гэтаму.
 
Гэта прыказвай, гэтага навучай.

Няхай ніхто не пагарджае тваёю маладосцю, але будзь узорам для вернікаў у слове, у паводзінах, у любові, [у духу], у веры, у чысціні.
 
Ніхто хай маладосьці твае не зьняхайвае, але будзь наўзорам для верных у мове й паступках, У любасьці, у Духу, у веры ды чыстасьці.

Да таго, як я прыйду, займайся чытаннем, настаўленнем, вучэннем.
 
Пакуль прыйду, пільнуй чытаньня, напаміну, павучаньня.

Не занядбай у сабе дар, які быў дадзены табе праз прароцтва і ўскладанне рук старэйшынамі.
 
Не абняхайвай данай табе запаветна ласкі з узлажэньнем рук сьвятарскіх.

Пра гэта дбай, будзь у гэтым, каб твой поспех стаў відочны для ўсіх.
 
На гэта зважай і ў гэтым трывай, каб пасьпяховасьць твая была ўсім відавочна.

Глядзі за сабою і за сваім настаўніцтвам; заставайся ва ўсім гэтым; бо робячы гэта, ты выратуеш і самога сябе, і тых, хто слухае цябе.
 
Пільнуй сябе ды навукі вытрывала. Гэтак і сябе збавіш, і тых, што цябе слухаюць.