Да Габрэяў 7 разьдзел

 

 

Гэты вось Мэльхісэдэх, цар Салема, святар Бога Найвышэйшага, выйшаў насустрач Абрагаму, які вяртаўся пасля разгрому цароў, і дабраславіў яго.

 

Гэты вось Мельхіседэк, кароль Шалему, сьвятар Найвышэйшага Бога, выйшаў на спатканьне Абрагама, які вяртаўся пасьля разгрому каралёў, і паслаў яму багаславенства.

Яму таксама даў Абрагам дзесяціну з усяго. Імя яго абазначае, па-першае, цар справядлівасці, а потым і цар Салема, што значыць: цар Супакою.

 

Яму таксама даў Абрагам дзесяціну з усяго (здабытку). Па-першае, імя яго абазначае валадар справядлівасьці, а потым і кароль Шалему, што значыць: валадар супакою.

Без бацькі, без маці, без радаводу, без пачатку дзён і не маючы канца жыцця, ён упадобніўся Сыну Божаму і застаецца святаром навекі.

 

Без бацькі, без маці, без радаводу, без пачатку днёў і ня маючы канца жыцьця, ён успадобніўся Сыну Божаму і застаецца сьвятаром на векі.

Дык бачыце, які вялікі той, каму патрыярх Абрагам даў дзесяціну са здабычы.

 

Дык бачыце, які вялікі той, каму патрыярх Абрагам даў дзесяціны з усяго здабытку.

Вось, і тыя з сыноў Левія, што атрымліваюць святарства, маюць наказ браць дзесяціны з народа паводле закону, значыць ад братоў сваіх, хоць і яны выводзяцца са сцёгнаў Абрагама.

 

Ды бач, і тыя, што з сыноў Леві, атрымоўваюць сьвятарства, маюць права браць дзесяціны з народа паводле закону, значыць, ад братоў сваіх, хоць і тыя выводзяцца з роду Абрагама.

Той жа не залічаўся да іх роду, узяў, аднак, дзесяціну ад Абрагама і таго, які меў абяцанне, дабраславіў.

 

Той жа не залічаўся да іх роду, узяў аднак дзесяціну ад Абрагама і таго, які меў абяцаньне, пабагаславіў.

Без ніякай супярэчнасці, тое, што меншае, дабраслаўляецца большым.

 

Без ніякай жа супярэчнасьці, той хто меншы багаславіцца старэйшым.

І тут людзі смяротныя бяруць дзесяціны, а там Той, Хто мае сведчанне, што жыве.

 

Бач, тут людзі сьмяротныя бяруць дзесяціны, а там, як сьведчыцца, той, што жыве.

І, калі можна так сказаць, таксама і Леві, які бярэ дзесяціны, аддаў дзесяціну праз Абрагама,

 

А калі можна так сказаць, таксама і Леві, які бярэ дзесяціны, аддаў дзесяціну ў асобе Абрагама.

бо ён яшчэ быў у сцёгнах бацькі, калі Мэльхісэдэх выйшаў яму насустрач.

 

Вось ён яшчэ быў ва ўлоньні прабацькі, калі Мельхізедэк выйшаў яму насустрач.

Калі б дасканаласць дасягальнай была праз святарства левітаў, бо народ атрымаў закон ад яго, то нашто было ўстанаўляць яшчэ іншага святара на ўзор Мэльхісэдэха, а не на ўзор Аарона называцца?

 

Калі тады дасканаласьць дасягнута была праз сьвятарства Левітаў, народ бо атрымаў закон абапёрты на ім, то пашто было ўстанаўляць яшчэ іншага сьвятара на спосаб Мельхізедэка, а не на ўзор Аарона?

Бо са зменай святарства павінен змяніцца і закон.

 

Са зменай сьвятарства павінен зьмяніцца і закон.

Той, пра Якога тут гаворыцца, паходзіць з іншага пакалення, з якога ніхто не служыў пры ахвярніку.

 

Той, пра якога тут гаворыцца, паходзіць з іншага пакаленьня, а гэтага роду ніхто не служыў пры аўтары.

Ведама ж, што з Юды паходзіць наш Госпад, а Майсей нічога не казаў аб святарах з гэтага пакалення.

 

Ведама ж, што з Юды паходзіць наш Госпад, а Маісей нічога не казаў аб сьвятарах з гэтага пакаленьня.

Дык гэта яшчэ больш выразным становіцца, калі на ўзор Мэльхісэдэха выступае іншы святар,

 

Ды яшчэ больш выразным становіцца, калі на спосаб Мельхізедэка выступае іншы сьвятар,

які не паводле закону цялеснага прыказання стаўся такім, але паводле магутнасці нязменнага жыцця.

 

каторы не па волі закона цела стаўся такім, але на моцы нязьменнага жыцьця.

Бо прыводзіцца сведчанне: «Ты — Святар навекі на ўзор Мэльхісэдэха».

 

Бо вось прыводзіцца пасьведчаньне аб ім, што "ты сьвятар на векі на спосаб Мельхізедэка".

Такім чынам касуецца папярэдняе прыказанне дзеля яго кволасці і некарыснасці.

 

Такім чынам касуецца папярэдні закон дзеля яго кволасьці і бескарыснасьці.

Бо нічога не давёў той закон да дасканаласці, але быў уступам лепшай надзеі, праз якую набліжаемся да Бога.

 

Нічога бо не давёў той закон да дасканаласьці, але быў аднак уступам лепшай надзеі, праз якую прыбліжаемся да Бога.

Тым больш, што сталася гэта не без прысягі, бо тыя станавіліся святарамі без прысягі,

 

Тым больш, што сталася гэта ня без прысягі, а тыя ж ставаліся сьвятарамі без прысягі,

а Гэты — з прысягаю Таго, Які сказаў Яму: «Прысягнуў Госпад і не пашкадуе: Ты — Святар навекі на ўзор Мэльхісэдэха».

 

а гэты з прысягаю таго, які сказаў яму: "Запрысяг Госпад і не раскаецца: Ты сьвятар на векі вечныя".

Вось чаму Ісус стаў Паручыцелем лепшага запавету.

 

Вось чаму Езус стаў Паручыцелем лепшае ўгоды (запавету).

І тых многа станавіліся святарамі паводле запавету, таму што смерць не дазваляла трываць аднаму;

 

І калі так многа ставалася сьвятарамі, таму што сьмерць спыняла іх існаваньне.

Гэты праз тое, што трывае вечна, мае святарства непераходзячае.

 

а гэты, таму, што трывае век, мае вечнае сьвятарства.

Дзеля таго і збаўляць можа Ён заўсёды тых, якія прыступаюць праз Яго да Бога, заўсёды жывы, каб за іх заступацца.

 

Дзеля таго і збаўляцць можа ён вечна прыступаючых праз Яго да Бога. Ён вечна жывы, каб век за нас заступацца.

Такога, вось, належала мець нам Першасвятара, святога, нявіннага, беззаганнага, аддзеленага ад грэшнікаў і ўзвышанага па-над неба,

 

Такога вось належылася мець нам Архісьвятара: сьвятога, беззаганнага, беспракуднага, бязгрэшнага і вышэйшага над неба,

Які не мае патрэбы, як першасвятары, складаць штодзень ахвяры перш за свае злачынствы, а пасля — за злачынствы народа, бо гэта Ён зрабіў раз назаўсёды, складаючы Самога Сябе.

 

такога, які не павінен, як іншыя архісьвятары складаць што дзень ахвяры перш за свае грахі, а пасьля за грахі народа, бо гэта ён выканаў раз на заўсёды, складаючы (ахвяруючы) на ахвяру самога сябе.

Бо закон стаўляе першасвятарамі людзей кволых, слова ж прысягі, што пасля закону, — Сына, дасканалага навекі.

 

Закон бо людскі ўстанавіў архісьвятарамі, людзей кволых, слова ж прысягі дадзенай па надзяленьню закона, устанаўляе Сына дасканалага на векі.