Да Габрэяў 10 разьдзел

 

 

Бо закон, маючы цень будучых даброццяў, а не саму выяву рэчаў, аднымі і тымі самымі ахвярамі, штогод без перастанку складанымі, ніколі не можа ўдасканаліць тых, што прыходзяць.

 

Закон, маючы цень (від) будучых даброцьцяў, а не сама рэчаіснасьць аднымі і тымі самымі ахвярамі, што год усьцяж складанымі, ніколі ня можа ўдасканаліць тых, каторыя прыступаюцца.

Інакш перасталі б іх складаць, таму што служыцелі, раз ачышчаныя, не мелі б ужо аніякага ўсведамлення грахоў.

 

Інакш перасталі б іх складаць, таму што складальнікі, раз ачышчаныя, ня мелі б ужо пачуцьця грэху,

Аднак у іх прыпамінанне грахоў штогод усё ж застаецца.

 

аднак прыпамінаньне грэху праз паасобныя гады ўсё ж застаецца.

Бо немагчыма крывёй валоў і казлоў зняць грахі.

 

Немагчыма ж крывёй валоў і казлоў ад грахоў ачышчацца.

Таму, прыходзячы на свет, кажа Хрыстос: «Ахвяры і прынашэння не захацеў Ты, але цела Мне прыгатаваў.

 

Таму, прыходзячы на сьвет, кажа Хрыстус: Ахвяры ані дару не хацеў Ты, цела ж мне прыгатаваў.

Цэласпаленні і ахвяры за грэх не спадабаліся Табе.

 

Целапаленьне і ахвяры за грэх не спадабаліся Табе.

Тады сказаў Я: вось, іду, на пачатку кнігі напісана пра Мяне, каб выканаць, Божа, волю Тваю».

 

Тады сказаў Я: Вось іду. На пачатку кнігі напісана пра Мяне: каб выпаўніў, Божа, волю Тваю.

Сказаўшы раней: «Ахвяр і прынашэнняў, цэласпаленняў і ахвяр за грэх не захацеў Ты, і не спадабаліся яны Табе», хоць і складаюцца паводле закону,

 

Сказаў раней: ахвяраў, дароў, целаспальваньняў і прынашэньняў за грахі не хацеў Ты і не падабаліся яны Табе, хоць і складаюцца паводле закону.

потым сказаў: «Вось, іду, каб выканаць волю Тваю, Божа». Касуе першую, каб устанавіць другую.

 

Потым сказаў: Вось жа іду, каб выканаць, Божа, волю Тваю. Касуе першую ахвяру і ўстанаўляе другую.

На моцы той волі асвечаны мы назаўсёды праз ахвяру цела Ісуса Хрыста.

 

На моцы той волі ўсьвячаны мы назаўсёды праз ахвяру Цела Езуса Хрыстуса.

І кожны святар штодзень служыць і часта складае тыя самыя ахвяры, якія ніяк не могуць зняць грахоў.

 

Кожны, праўда, сьвятар штодзень служыць і часта ахвяроўвае тыя самыя ахвяры, якія ніяк ня могуць ачышчаць ад грахоў.

Ён жа, склаўшы адну ахвяру за грахі, навек сядзіць праваруч Бога,

 

Ён жа, склаўшы адну ахвяру за грахі, на век сядзіць праваруч Бога

чакаючы, аж дакуль непрыяцелі Яго будуць пакладзены пад ногі Яго.

 

чакаючы аж пакуль на канец ворагі Ягоныя будуць паложаны ў падножжа ног Ягоных.

Вось, Ён адной ахвяраю ўдасканаліў на векі тых, якія асвечаны.

 

Вось Ён адной ахвяраю ўдасканаліў тых на вякі, якія ўсьвячаны.

Сведчыць нам аб гэтым і Дух Святы, бо пасля таго Ён сказаў:

 

Сьведчыць нам аб гэтым і Дух Сьвяты, які так казаў:

«Вось якім будзе запавет, які Я размяшчу ў іх сэрцах і ў думках іх упішу іх,

 

Такая вось угода, якую наладжу з імі ў гэтых днях, кажа Госпад: даючы закон Мой у іхнія сэрцы і ў розумы іхнія ўпішу іх,

ды грахоў і беззаконняў іх ужо ўспамінаць не буду».

 

ды грахоў і беззаконіяў іхніх ужо ўспамінаць ня буду.

А дзе дараванне гэтых, там ужо больш не трэба ахвяры за грэх.

 

Дзе ж іх адпушчэньне грахоў, там ужо больш ня трэба ахвяры за грахі.

Дык, маючы тады, браты, пэўнасць увайсці ў святое праз кроў Ісуса,

 

Маем тады, браты, упэўненасьць ўвайсьці на месца сьвятых праз кроў Езуса Хрыстуса.

Які праклаў нам шлях новы і жывы праз заслону, гэта значыць цела Сваё,

 

Ён пачаў нам шлях новы і жывы праз заслону, гэта значыць Цела Сваё.

і вялікага Першасвятара над домам Бога,

 

І маючы вялікага Архісьвятара над домам Божым,

прыступайма са шчырым сэрцам, у паўнаце веры, крапленнем ачысціўшы сэрцы ад усякай свядомасці ліхой і з абмытым чыстаю вадою целам.

 

прыступаем са шчырым сэрцам, з поўнаю верай, ачысьціўшы душы ад усякай сьвядомай нячыстасьці і з абмытым целам чыстаю вадою.

Трымаймася непарушна вызнання надзеі, бо верны ёсць Той, Які даў абяцанне;

 

Трымайся непарушна надзеі, якою жывём, бо вечны ёсьць Той, Які нам даў абяцаньне.

і зважайма адзін на аднаго, заклікаючы да любові і да добрых учынкаў.

 

І зважайма адзін на аднаго, ажыўляючы любоў і ахвоту да добрых учынкаў.

Не прапускайма нашых супольных сходаў, як сталася звычкай некаторых, але суцяшаймася, і тым больш, чым больш вы бачыце надыходзячы дзень гэты.

 

Не прапускайма нашых супольных сабраньняў, як сталася прывычкай некаторых, але пацяшаймася, і тым больш, калі бачым надыходзячы дзень.

Бо калі мы самахоць грашым, прыняўшы пазнанне праўды, дык не застаецца ўжо ахвяры за грэх,

 

Калі бо мы дабравольна саграшаем, маючы пазнаньне праўды, то не паможа ўжо ўмольваючая ахвяра за грахі,

але толькі нейкае страшнае чаканне суда і жар агню, які павінен будзе пажэрці супраціўнікаў.

 

але толькі нейкае страшнае чаканьне суда і жар агня, які павінен будзе паліць супраціўных.

Хто адкінуў закон Майсея, таго без ніякай міласэрнасці караюць смерцю пры двух або трох сведках.

 

Хто не падпарадкоўваецца закону Майсея, таго без ніякага міласэрдзя караюць сьмерцю пры двух або трох сьведках.

Падумайце самі, наколькі ж страшнейшых кар варты той, які Сына Божага патаптаў, ці кроў запавету, якой быў асвечаны, за звычайную лічыў і Духа ласкі зняважыў?

 

Падумайце самі, як шмат страшнейшых караў варты той, які Сына Божага патаптаў ці зьбясчэсьціў бы кроў угоды, якой быў усьвенчаны або Духа Ласкі зьняважыў?

Бо мы ведаем Таго, Хто сказаў: «Мне помста, і Я дам адплату», — кажа Госпад, — або зноў: «Сам Госпад будзе судзіць Свой народ».

 

Мы ж ведаем, хто сказаў: "Мне помста, і я дам адплату". Або зноў: "Сам Госпад будзе судзіць свой народ".

Страшна трапіць у рукі Бога жывога.

 

Страшна папасьціся ў рукі Бога Жывога.

Прыпомніце мінулыя дні, у якія вы, асвечаныя, перанеслі вялікую навалу пакут,

 

Прыпомніце мінулыя дні, у якіх вы асьвечаныя перанесьлі вялікі навал пакутаў,

іншы раз самі стаўшыся відовішчамі зняваг і цярпенняў або іншы раз быўшы сучаснікамі тых, што падобнае перажывалі.

 

а ў іншым сталіся вы відовішчамі зьняваг і прасьледваньняў або іншы раз сучасьнікамі падобна перажываючых.

Бо спачувалі кайданам маім, і з радасцю прынялі вы рабунак вашай маёмасці, ведаючы, што маеце [ў небе] багацце лепшае, трывалае.

 

Бо споўпакутвалі вы з увязьненымі і з радасьцю прынялі вы рабунак вашай маёмасьці, ведаючы, што маеце багацьце лепшае і трывалае.

Дык не пакідайце мужнасці вашай, якая мае вялікую ўзнагароду.

 

Ня трацьце тады надзеі вашай, якая дасьць вылікую ўзнагароду.

Цярплівасць жа вам патрэбна, каб, спаўняючы волю Божую, атрымаць абяцанае.

 

Мейце тады цярплівасьць, каб спаўняючы волю Божую дачакаліся абяцаньня.

Яшчэ вось крыху, крыху і прыйдзе Той, Які павінен прыйсці, і не замарудзіць.

 

"Яшчэ вось за хвілінку, за хвіліначку прыйдзе Той, які павінен прыйсьці і не замарудзіць".

Бо “справядлівы з веры жыве; калі б хто хістаўся, не спагадная да таго душа Мая”.

 

Мой бо справядлівы верай жыве, калі б хто хістаўся, не спадабаўся б душы маёй.

Мы ж не з’яўляемся адступнікамі на загубу, але веруючымі на збаўленне душы.

 

Мы ж не з'яўляемся сынамі адступнікамі на сваю загубу, але веручымі на збаўленьне душы сваёй