2 да Карынфянаў 12 разьдзел

 

 

Некарысна хваліцца мне, бо перайду да з’яў і аб’яў Госпадавых.

 

Калі выпадае хваліцца (ды яно й некарысна), перайду да візыяў ды аб’яваў Госпада.

Ведаю чалавека ў Хрысце, які чатырнаццаць гадоў таму — ці ў целе — не ведаю, ці па-за целам — не ведаю, Бог ведае, — падхоплены быў у трэцяе неба.

 

Знаю чалавека ў Хрыстусе, які перад чатырнаццацю гадамі (ці ў целе — ня ведаю, ці па-за целам — ня ведаю: Бог ведае), захоплены быў да трэцяга неба.

І ведаю, што такоі чалавек — ці ў целе, ці па-за целам, — не ведаю, Бог ведае, —

 

І ведаю, што чалавек той (у целе, ці па-за целам, ня ведаю: Бог ведае),

быў узяты ў рай і пачуў невымоўныя словы, якіх нельга чалавеку сказаць.

 

перажыў райскую візыю і чуў таёмныя словы, якіх чалавеку нельга перасказаць.

Гэтым магу хваліцца, але сабой зусім не буду хваліцца, хіба сваімі немачамі.

 

Гэтым хваліцца магу, сабоюж не пахвалюся, хіба толькі слабасьцямі маімі.

Калі і захачу хваліцца, не буду неразумным, бо скажу праўду. Але стрымліваюся, каб хто не падумаў пра мяне больш, чым ува мне бачыць або ад мяне чуе.

 

Каліб навет захацеў хваліцца, дык не без розуму, бо сказаўбы праўду; але я стрымоўваюся, каб хто не падумаў аба мне болей, чым у-ва мне бачыць, або ад мяне я ня чуе.

І каб з-за велічы аб’яў я не выносіўся, дадзены мне джала для цела, анёл шатанскі, каб мучыў мяне, каб я не выносіўся.

 

А каб я занадта ня выносіўся дзеля велічы аб’яваў, дадзены мне бадыль у цела, анел шатана, каб дрочыў мяне, каб я ня вывышаўся.

Дзеля таго тройчы маліў я Госпада, каб адышоў ад мяне,

 

Тройчы маліў я Ўсеспадара, каб яго аддаліў ад мяне;

але Ён сказаў мне: «Хопіць табе Маёй ласкі, бо моц Мая праз слабасць здяйсняецца». Таму найбольш ахвотна буду хваліцца сваімі немачамі, каб абжылася ўва мне моц Хрыстова.

 

але Ён адказаў мне: «Хопіць табе ласкі Мае, моц бо давяршаецца ў слабасьці». Таму вось ахватней буду хваліцца сваімі слабасьцямі, каб увайшла ў мяне сіла Хрыстусава.

Дзеля таго падабаюцца мне і мае немачы, знявагі, нястачы, пераследаванні і прыгнёты дзеля Хрыста: бо калі я слабы, тады я дужы.

 

І таму я пагоднай душы і ў слабасьцях, у пагардзе, у нястачах, у прасьледах, у прыгнобах за Хрыстуса: бо калі я немачны, тады дужы.

Я стаўся неразумным, хвалячыся, бо вы прымусілі мяне! Гэта вам бы належала мяне хваліць, бо нічым я не меншы за вялікіх Апосталаў, хоць я нічога не варты.

 

Хвалячыся, я выдаўся нетактоўным: вы мяне да гэтага прымусілі; бо-ж вы павінны былі мяне хваліць, я бо ў нічым ня быў горшы за гэных вялікіх апосталаў, хоць я й нішто.

Знакі майго Апостальства сталіся ў вас ва ўсякай цярплівасці, а таксама ў знаках, і цудах, і моцах.

 

Доказы майго апастольства я выказаў вам вытрываласьцю ў цярпеннях, знакамі, цудамі, чынамі.

Ці ж вы меней атрымалі, чым іншыя цэрквы? Хіба адно толькі, што не быў вам цяжарам. Даруйце мне гэтую крыўду!

 

Што бо у вас, чым вы горшыя за другія эклезіі? Хіба тым толькі, што сам я ня быў вам цяжарам? Даруйце мнегэту крыўду!

Ужо трэці раз збіраюся да вас прыбыць і не буду вас абцяжарваць, бо шукаю не вашага, але вас. Бо не дзеці бацькам павінны збіраць скарб, але бацькі дзецям.

 

Вось трэці раз я гатовы прыйсьці да вас і ня буду вам цяжарам, я бо шукаю не таго, што вашае, але — вас; бо-ж ня дзеці павінны багаціць бацькоў, але бацькі дзяцей.

Я вельмі ахвотна панясу выдаткі і нават самога сябе аддам за душы вашы. Дык ці чым больш вас люблю, тым менш любові атрымліваю?

 

Я вельмі ахвотна буду вытрачвацца із свайго і навет сябе самога выдам за вашыя душы; хоць, чым-болей люблю вас, тым менш вы любіце мяне.

Хай будзе і так, я не абцяжарыў вас. Але, можа, як падступнік, хітрасцю вас абіраў?

 

Але хай сабе — сам я вас не абцяжваў, алеж...як хітрун, моў подступам з вас цягнуў...

Ці праз кагосьці з тых, каго пасылаў да вас, я шукаў ад вас карысці?

 

Выкарыстваў мо вас праз каго з тых, што пасылаў к вам?

Папрасіў Ціта і паслаў з ім брата. Ці Ціт вас скарыстаў? Ці мы не хадзілі ў тым самым духу? Ці не па тых самых слядах?

 

Прасіў я Тытуса і паслаў зь ім аднаго з братоў. Ці Тытус выкарыстаў вас у чым? Ціж не ў вадным духу й ня тыміж сьлядамі мы паступалі?

Вы ўжо даўно думаеце, што мы перад вамі апраўдваемся? На віду Бога ў Хрысце гаворым; а ўсё, найдаражэйшыя, на збудаванне ваша.

 

Зноў мо думаеце, што мы апраўдваемся перад вамі? Перад Богам у Хрыстусе мы гаворым і ўсё для вашага, найдаражэйшыя, павучэння.

Бо баюся, каб часам, прыйшоўшы да вас, знайсці вас не такімі, якімі хачу вас знайсці, ды каб і вы не знайшлі мяне такім, якога вы не хочаце, каб часам не было ў вас спрэчак, зайздрасці, гневу, сварак, ачарненняў, абмовы, пыхлівасці, звадкі,

 

Баюся бо, каб, зноў прыйшоўшы, не знайсьці вас такімі, якіх не жадаўбы, дый вы, каб не спаткалі мяне такім, якім не хацеліб: каб не знайсьці ў вас калатні, зайздрасьці, гневу, спрэчак, абгавораў і нагавораў, пыхі ды бязладзьдзя;

каб, калі прыйду да вас зноў, не панізіў мяне Бог мой перад вамі і каб мне не прыйшлося аплакваць многіх сярод вас, якія раней зграшылі і не навярнуліся з нячыстасці, распусты ды разбэшчанасці, якую зрабілі.

 

каб, як ізноў прыйду, не панізіў мяне Бог мой у вас ды не аплакваў я многіх із тых, што раней зграшылі, а не пакаяліся за нячыстасьць, блудадзейства і бясстыдзтва, якіх дапусьціліся.