2 да Цімафея 4 разьдзел
Другое пасланьне да Цімафея
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Чарняўскага — арыгінал
Дык сьве́дчу перад Богам і Госпадам нашым Ісусам Хрыстом, Які будзе судзіць жывых і мёртвых у зьяўле́ньні Сваім і ў царстве Сваім:
Заклінаю цябе перад Богам і Езусам Хрыстусам, які будзе судзіць жывых і памёршых, праз прыход Ягоны і Ягонае валадарства:
прапаведуй слова, настаівай у час і ня ў час, дакарай, пагражай, малі з усе́нькай доўгацярплівасьцяй і навучаньнем,
Вучы, настаўляй у час ці не ў час, даказвай, умольвай, сварыся з усёй цярплівасьцю сваёй і навукай.
бо будзе час, калі здаровае навукі прымаць ня будуць, але водле свайго пажаданьня будуць выбіраць сабе́ вучыцялёў, ла́шчаныя па слыху,
Надыдзе бо час, калі здаровай навукі ня сьцерпяць, але па волі сваіх хаценьняў падбяруць сабе настаўнікаў, патураючым іх вушам, і
і ад праўды слых адве́рнуць, і зьве́рнуцца да казак.
адвернуць слых ад праўды, а да баек прыхінуцца.
Але ты будзь чуйны ў-ва ўсім, цярпі і гора, рабі дзе́ла дабраве́шчаньня, служэньне твае́ выпаўняй.
Ты бач, пільнуйся ва ўсім, дзейнічай, выпаўняй справу евангеліста, службу сваю выканай. Глядзі.
Бо мяне́ ўжо на жэртву прыгатавалі, і час майго адыходу настаў.
Я вось зьбіраюся стаць ахвярай, і час майго зьнікненьня адыходу набліжаецца.
Бароўся я добрай барацьбой, бе́г закончыў, ве́ру захаваў;
Змагаўся я ў добрым змаганьні, ганяньне канчаю, веру захаваў.
наастатак гатовіцца мне́ вянок праўды, які дасьць мне́ Госпад, праведны Судзьдзя, у гэны дзе́нь; і ня толькі мне́, але і ўсім, што зьяўленьне Яго палюбілі.
На заканчэньне адложана мне карона справядлівасьці, якую мне дасьць у той дзень справядлівы суддзя, ды ня толькі мне, але і тым, які мілуюць Ягоны прыход.
Пастарайся хутка прыйсьці да мяне́.
Пасьпяшайся наведаць мяне чым хутчэй, бо Дэмас кінуў мяне,
Бо Дымас пакінуў мяне́, палюбіўшы цяпе́рашні ве́к, дый пайшоў у Фесалоніку; Крыске́нт — у Галятыю; Ціт — у Дальматыю; адзін Лукаш са мною.
улюбіўшыся ў гэты сьвет. Ён пайшоў у Тэсалонікі, Крэсенс у Галатыю, Тытус-у Далмацыю.
Марка, узяўшы, прывядзі з сабою, бо ён мне́ патрэбны для служэньня,
Адзін Лукаш застаўся са мною. Вазьмі Марка і прывядзі яго з сабой. Ён бо патрэбны мне для службы.
Тыхіка-ж я паслаў у Эфэс.
Тыхіка паслаў я ў Эфез.
Плашч, што пакінуў я ў Троадзе у Карпы, ідучы, прынясі, дый кнігі, асабліва скураныя.
Як будзеш ісьці, вазьмі з сабою плашч, які пакінуў я ў Траадзе ў Карпа, і кнігі, асабліва пергаміны.
Аляксандра, ме́днік, шмат зрабіў мне́ благога. Няхай дасьць яму Госпад водле ўчынкаў Яго!
Каваль Аляксандар прычыніў мне ліха, няхай аддасьць яму Госпад паводле дзейнасьці ягонай.
Сьцеражыся яго і ты, бо ён ве́льмі працівіцца нашым словам.
Яго і ты абмінай, бо ён вельмі працівіцца нашаму вучэньню.
Пры першым маім адказе нікога ня было са мною, але ўсе́ мяне́ пакінулі. Няхай ня будзе ім палічана!
Пры першай маёй абароне нікога не было пры мне, усе мяне пакінулі. Няхай гэта ня будзе ім палічана.
Госпад жа стануў перада мною і ўмацаваў мяне́, каб пропаведзь праз мяне́ забясьпе́чана была, ды каб і пачулі яе́ ўсе́ пагане; і я вызваліўся з ільвінае ляпы.
Госпад быў са мною і ўмацаваў мяне, каб навучаньне мною прадаўжалася і каб яго чулі ўсе народы; і я пазьбегнуў ільвінае пашчы.
І вызваліць мяне́ Госпад ад усякага ліхога дзе́ла і спасе́ для Свайго Нябе́снага Царства. Яму слава на ве́кі вякоў. Амін.
Ухавае мяне Госпад ад усякай ліхой дзейнасьці і захавае для свайго нябеснага валадарства. Яму хвала на векі вечныя. Аман.
Прывітай Прыскіллу і Акілу і дом Анісіфараў.
Прывітай Прыску, Аквілю і разам дом Онезіфора.
Эраст астаўся ў Карыньце; Трахіма-ж я пакінуў хворага ў Міле́це.
Эраст застаўся ў Карыньце. А хворага Трафіма пакінуў я ў Мілеце.
Пастарайся прыйсьці да зімы. Вітаюць цябе́ Яўвул і Пуд, і Лін, і Кляўдыя, і ўсе́ браты.
Пастарайся перад зімой прыйсьці (прыбыць). Кланяюцца табе Эўбуль і Пудэнс, і Лін, і Клаўдыя, і ўсе браты.
Госпад Ісус Хрыстос з духам тваім. Ласка з вамі. Амін.
Госпад Езус Хрыстус з тваім духам. Ласка з вамі. Аман.
