Да Галятаў 5 разьдзел

Пасланьне да Галятаў
Пераклад Анатоля Клышкi → Пераклад Л. Дзекуць-Малея

 
 

Для свабоды Хрыстос вызваліў нас; дык стойце і не паддавайцеся зноў пад ярмо рабства.
 
Дык стойце ў волі, якою вы́зваліў нас Хрыстос, і не падпадайце ізноў пад ярмо рабства.

Вось я, Павел, кажу вам, што калі вы будзеце абрэзвацца, то Хрыстос не прынясе вам ніякай карысці.
 
Вось я, Паўла, кажу вам, што, калі абрэзываецеся, дык Хрыстос вас нічым не ўспаможа.

І зноў сведчу кожнаму чалавеку, які абрэзваецца, што ён павінен выканаць увесь закон.
 
Яшчэ сьве́дчу ўсякаму чалаве́ку, які абрэзываецца, што ён павінен выпаўніць уве́сь закон.

Вы, што апраўдваеце сябе законам, аддзеленыя ад Хрыста; вы адпалі ад ласкі.
 
Вы далёкія ад Хрыста; вы, што апраўдываецеся законам, адпалі ад ласкі;

Бо мы духам, ад веры, чакаем надзею праведнасці.
 
мы-ж духам ад ве́ры чакаем надзе́і пра́веднасьці;

Бо ў Хрысце Ісусе не мае ніякай сілы ні абразанне, ні неабразанне, а вера, якая дзейнічае праз любоў.
 
бо ў Хрысьце́ Ісусе ня ма́е сілы ні абрэзаньне, ні неабрэзаньне, але ве́ра, што дзе́ець праз любоў.

Вы добра беглі: хто вас спыніў, каб вы не падпарадкоўваліся праўдзе?
 
Вы бе́глі добра: хто ўбіў вам не карыцца праўдзе?

Гэтае перакананне не ад Таго, Хто кліча вас.
 
Гэткае перакананьне не ад Таго, Хто вас закліка́е.

Малая рошчына заквашвае ўсё цеста.
 
Крошка кісьлі ўсё це́ста квасіць.

Я ўпэўнены ў вас у Госпадзе, што вы не будзеце думаць нічога іншага, а той, хто трывожыць вас, будзе асуджаны, хто б ён ні быў.
 
Я пэўны ў вас у Госпадзе, што нічога ня будзеце думаць інакш; хто-ж вас баламуціць, той, хто-б ён ні быў, панясе́ на сабе́ асуджэньне.

А я, браты, калі яшчэ прапаведую абразанне, то за што ж яшчэ мяне гоняць? Тады скасавалася б спакуса крыжа.
 
Калі-ж я, браты, і цяпе́р абвяшчаю абрэзаньне, дык завошта-ж яшчэ мяне́ перасьле́дуюць? Тагды спакуса крыжа зьніштожылася-бы.

О, калі б вылегчылі сябе тыя, хто бунтуе вас!
 
О, каб былі адсе́чаны тыя, што вас бунтуюць!

Бо вы да свабоды пакліканы, браты, толькі не ператварайце гэтую свабоду ў падставу для задавальнення цела, а любоўю служыце адзін аднаму.
 
Бо вы к волі пакліканы, браты; каб толькі воля ваша ня была сродкам для це́ла, але праз любоў служы́це адзін аднаму.

Бо ўвесь закон у адным сказе ўкладваецца, — у гэтым: «Любі свайго блізкага, як самога сябе».
 
Бо ўве́сь закон у адным слове поўніцца: любі бліжняга твайго, як самога сябе́ (Лявіт 19:18).

Калі ж вы адзін аднаго кусаеце і з’ядаеце, глядзіце, каб вы не былі знішчаны адзін адным.
 
Калі-ж адзін аднаго грызецё і заяда́еце, сьцеражы́цеся, каб ня былі загублены адзін адным.

Але я кажу: жывіце па духу і вы ні ў якім разе не будзеце выконваць пажадлівасці цела.
 
Я-ж кажу: хадзе́це духам і пажаданьняў це́ла не спаўняйце.

Бо цела хоча супраціўнага духу, а дух — супраціўнага целу; яны адзін аднаму супрацівяцца, каб вы не рабілі тое, што хочаце.
 
Бо це́ла хоча супраць духу, а дух — супраць це́лу: яны адно аднаму працівяцца, каб вы ня тое рабілі, чаго хаце́лі-б.

Калі ж вас водзіць дух, вы не пад законам.
 
Калі-ж вы ве́дзены духам, дык вы не пад законам.

А ўчынкі цела вядомыя: гэта — чужаложства, нечысціня, распуста,
 
Учынкі-ж це́ла ве́дамыя; яны ёсьць: блуд, распуста, нячыстасьць, сваволя,

ідаласлужэнне, чарадзейства, варожасць, сваркі, рэўнасць, гнеў, звады, разлады, ерасі,
 
паклане́ньне ідалам, чарадзе́йства, варожасьць, спрэчкі, гарачнасьць, гне́ў, сварлівасьць, нязгода, гарэзіі,

зайздрасць7, п’янства, гулянкі і да таго падобнае, аб чым я кажу вам загадзя, як і казаў раней, што тыя, хто робяць такое, Царства Божага ў спадчыну не атрымаюць.
 
не́навісьць, забойствы, п’янства, няпрыстойнасьць і падобнае; гэтае кажу вам напе́рад, як і казаў, што тыя, хто гэтак робіць, Царства Божага не ўнасьле́дуюць.

Плод жа духа — гэта: любоў, радасць, мір, доўгацярплівасць, міласэрнасць, дабрыня, вера,
 
Плод жа духа: любоў, радасьць, мір, доўгацярплівасьць, добрасьць, міласэрдзе, ве́ра,

лагоднасць, устрыманне; супраць гэтага няма закона.
 
ціхасьць, паўзьдзе́ржлівасьць. На гэтакіх няма закону.

Але тыя, што належаць Хрысту Ісусу, укрыжавалі цела з неўтаймаванасцю і пажадлівасцю.
 
А Хрыстовыя раскрыжавалі це́ла з мукамі і пажаданьнямі.

Калі мы жывём духам, то будзем і рабіць паводле духу.
 
Калі мы жыве́м духам, дык і паступаем духам.

Не будзем славалюбцамі, адзін аднаго дразнячы, адзін аднаму зайздросцячы.
 
Ня будзем задавацца, адзін аднаго дражнячы, адзін аднаму завідуючы.