Да Галятаў 5 разьдзел
Пасланьне да Галятаў
Пераклад П. Татарыновіча → Пераклад Л. Дзекуць-Малея
Стойце восьжа пры вольнасьці, якою вызваліў нас Хрыстус, не паддавайцеся зноў ярму няволі.
Дык стойце ў волі, якою вы́зваліў нас Хрыстос, і не падпадайце ізноў пад ярмо рабства.
Вось я, Павал, гавару вам: калі паддасьцеся абразанню, ад Хрыстуса ня будзе вам ніякае ўспамогі;
Вось я, Паўла, кажу вам, што, калі абрэзываецеся, дык Хрыстос вас нічым не ўспаможа.
і датаго сьветчу кажнаму, хто паддаецца абразанню, што ёнжа забавязаны спаўняць увесь Закон.
Яшчэ сьве́дчу ўсякаму чалаве́ку, які абрэзываецца, што ён павінен выпаўніць уве́сь закон.
Вы, шукаючыя апраўдання ў Законе, вызбыліся Хрыстуса, адпалі ад ласкі;
Вы далёкія ад Хрыста; вы, што апраўдываецеся законам, адпалі ад ласкі;
а мы ў духу зь веры надзеемся апраўдання;
мы-ж духам ад ве́ры чакаем надзе́і пра́веднасьці;
бо ў Хрыстусе Езусе ня ёсьць важнае абразанне, ці неабразанне, але вера дзейная праз любасьць.
бо ў Хрысьце́ Ісусе ня ма́е сілы ні абрэзаньне, ні неабрэзаньне, але ве́ра, што дзе́ець праз любоў.
Вы паступалі добра: хто убіў вам у голаў, ня слухаць праўды?
Вы бе́глі добра: хто ўбіў вам не карыцца праўдзе?
Гэткі нагавор не ад таго, хто вас кліча.
Гэткае перакананьне не ад Таго, Хто вас закліка́е.
Крыха закваскі усё цеста квасіць.
Крошка кісьлі ўсё це́ста квасіць.
Маю аднак адносна вас надзею на Усеспадара, што ня інакш думаць будзеце (як я), а той, хто зводзіць вас, панясе засуд, кімбы ён ні быў.
Я пэўны ў вас у Госпадзе, што нічога ня будзеце думаць інакш; хто-ж вас баламуціць, той, хто-б ён ні быў, панясе́ на сабе́ асуджэньне.
Заштож цярплю яшчэ прасьлед, браты, калі я і цяпер прапаведую абразанне? Тады спыняласяб ужо згоршанне з крыжа.
Калі-ж я, браты, і цяпе́р абвяшчаю абрэзаньне, дык завошта-ж яшчэ мяне́ перасьле́дуюць? Тагды спакуса крыжа зьніштожылася-бы.
О, каліб-то зусім былі аддалены тыя, што вас бянтэжаць!
О, каб былі адсе́чаны тыя, што вас бунтуюць!
Бо вы, браты, пакліканы да свабоды, абы толькі гэтай свабоды ня выкарыствалі на дагаджанне целу, але на ўзаемную услугу праз любасьць.
Бо вы к волі пакліканы, браты; каб толькі воля ваша ня была сродкам для це́ла, але праз любоў служы́це адзін аднаму.
Увесь бо Закон поўніцца ў вадным сказе: Любі бліжняга твайго, як сябе самога.
Бо ўве́сь закон у адным слове поўніцца: любі бліжняга твайго, як самога сябе́ (Лявіт 19:18).
А калі вы адзін другога кусаеце й пажыраеце, глядзеце, каб і ня згубілі адзін другога.
Калі-ж адзін аднаго грызецё і заяда́еце, сьцеражы́цеся, каб ня былі загублены адзін адным.
Кажу восьжа: водле духа паступаеце, а пажадлівасьцям цела не патурайце;
Я-ж кажу: хадзе́це духам і пажаданьняў це́ла не спаўняйце.
бо цела пажадае проці духа, а дух проці цела: яны супярэчаць адно другому, так што вы ня можаце рабіць тое, што-б хацелі.
Бо це́ла хоча супраць духу, а дух — супраць це́лу: яны адно аднаму працівяцца, каб вы ня тое рабілі, чаго хаце́лі-б.
Калі-ж вамі кіруе дух, дык вы не пад Законам.
Калі-ж вы ве́дзены духам, дык вы не пад законам.
Учынкі цела ведамы, як: блудадзейства, распуста, бясстыдзтва, разнузданасьць,
Учынкі-ж це́ла ве́дамыя; яны ёсьць: блуд, распуста, нячыстасьць, сваволя,
балванахвальства, чараўніцтва, гэрэзыі, ростыркі, сваркі, закатная злосьць, варожасьць, гнеў, забойствы,
паклане́ньне ідалам, чарадзе́йства, варожасьць, спрэчкі, гарачнасьць, гне́ў, сварлівасьць, нязгода, гарэзіі,
ненавісьць, зайдрасьць, п’янства й гуляцкае абжорства ды ўсяму гэтаму падобнае; аб чым упераджаю, як і раней упераджаў, што гэтак паступаючыя Валадарства Божага не унасьледзяць.
не́навісьць, забойствы, п’янства, няпрыстойнасьць і падобнае; гэтае кажу вам напе́рад, як і казаў, што тыя, хто гэтак робіць, Царства Божага не ўнасьле́дуюць.
А плод Духа: любасьць, радасьць, згодалюбнасьць, цярплівасьць, ветлівая лагоднасьць, дабрата, міласэрдзе,
Плод жа духа: любоў, радасьць, мір, доўгацярплівасьць, добрасьць, міласэрдзе, ве́ра,
вернасьць, ціхая скромнасьць, паўстрымнасьць. На гэткіх то няма Закону.
ціхасьць, паўзьдзе́ржлівасьць. На гэтакіх няма закону.
А тые, што належаць да Хрыстуса, цела сваё зь ягонымі похацямі й прыжадлівасьцямі ўкрыжавалі.
А Хрыстовыя раскрыжавалі це́ла з мукамі і пажаданьнямі.
Калі жывём духам, дык водле духа і паступаем.
Калі мы жыве́м духам, дык і паступаем духам.
Ня будзьма пустахваламі, задзіракамі між сабою, адзін другому завідуючы.
Ня будзем задавацца, адзін аднаго дражнячы, адзін аднаму завідуючы.
