Да Галятаў 3 разьдзел

 

 

О, няразумныя галяты! хто вас зачараваў, каб ня карыцца праўдзе, у якіх перад вачамі Ісус Хрыстос быў выяўлены так, быццам быў раскрыжаваны паміж вамі?

 

О неразумныя галаты! Хто зачараваў вас [, каб вы не пакараліся праўдзе], [вас,] перад вачамі якіх апісаны быў Ісус Хрыстос [, між вамі] укрыжаваны?

Гэтае толькі хачу даведацца ад вас: ці праз учынкі Закону вы атрымалі Духа ці ад пачутага ў веры?

 

Гэта адно хачу ад вас даведацца: ці праз учынкі закону атрымалі вы Духа, ці праз слуханне веры?

Як гэта вы настолькі атупелі, што пачаўшы паводля духу, цяпер заканчваеце паводля цела?

 

Няўжо вы такія неразумныя, што Духам пачалі, а цяпер целам завяршаеце?

І няўжо марна вы так многа перацярпелі? Калі б і сапраўды толькі марна!

 

Столькі вы нацярпеліся, і безвынікова? Дый калі б безвынікова!

Але Той, Хто дае вам Духа і чыніць цуды між вамі, ці праз учынкі Закону (робіць гэта), ці паводля паслушэнства ў веры?

 

Той, Хто вам дае Духа і робіць цуды ў вас, праз учынкі закону [творыць гэта] ці ад слухання веры?

Як Абрагам паверыў Богу, і гэта было залічана яму ў праведнасьць,

 

Як Абрагам паверыў Богу, і гэта залічана яму за справядлівасць,

так і вы ведайце, што тыя, каторыя ад веры, гэтыя ёсьць сыны Абрагама.

 

дык ведайце, што толькі тыя, хто з веры, ёсць сыны Абрагама.

І Пісаньне, прадбачачы, што Бог апраўдвае паганаў паводля веры, прадве́сьціла Абрагаму: «у табе будуць багаславёны ўсе народы».

 

Таму прадбачыла Пісанне, што будзе Бог апраўдваць народы з веры, і прадвесціла Абрагаму: «У табе будуць дабраславёны ўсе народы».

Так што тыя, якія паводля веры, зьяўляюцца багаславёнымі разам зь верным Абрагамам.

 

Дык дабраславёны будуць з верным Абрагамам усе, хто з веры.

Бо ўсе, хто жыве паводля дзеяў Закону, знаходзяцца пад пракляцьцем. Бо напісана: «пракляты ўсякі, хто ня доўжыць ва ўсім паступаць так, як напісана ў скрутку Закону».

 

Бо тыя, што абапіраюцца на ўчынкі закону, знаходзяцца пад праклёнам. Бо напісана: «Пракляты ўсякі, хто не трывае ў тым, што напісана ў кнізе закону, каб рабіць гэта».

Таму што Законам ніхто ня бывае апраўданым перад Богам; таму ясна, што праведны па прычыне веры жыў будзе.

 

А калі ж законам ніхто не апраўдваецца перад Богам, ясна, што справядлівы з веры жыць будзе.

А Закон ня дзейнічае на аснове веры; але чалавек, які выконвае яго, жыў будзе ім.

 

Закон жа не з веры, але хто будзе спаўняць гэта, той жыць будзе ў гэтым.

Хрыстос адкупіў нас ад пракляцьця Закону, стаўшыся за нас пракляцьцем, бо напісана: «Пракляты ўсякі, хто вісіць на дрэве»,

 

Хрыстос адкупіў нас ад праклёну закону, стаўшыся за нас праклятым, як напісана: «Пракляты кожны, хто вісіць на дрэве»,

каб багаславеньне Абрагама ў Хрысьце Ісусе сталася на паганаў, каб абяцаньне Духа атрымаць нам праз веру.

 

каб дабраславенства Абрагама праз Хрыста Ісуса перайшло і на паганаў, каб абяцанне Духа атрымалі мы праз веру.

Браты! кажу як чалавек: нават чалавекам зацьверджаны запавет ніхто ня адкідае або ня дадае (да яго).

 

Браты, як чалавек кажу, што нават чалавекам зацверджанага запавету ніхто не адкідае або не дадае.

А абяцаньні былі дадзены Абрагаму і Насеньню ягонаму. Бог ня кажа: «і нашчадкам», як бы пра многіх, але як пра Аднаго: «і Насеньню твайму», Якое ёсьць Хрыстос.

 

Вось жа, Абрагаму выказаны былі абяцанні і семю яго. Не сказана: «І семям», быццам многім, але як аднаму: «І семю твайму», якім ёсць Хрыстос.

Я ж кажу тое, што Запавету аб Хрысьце, які быў сьцьверджаны Богам раней (Закону), Закон, які зьявіўся праз чатырыста трыццаць гадоў, ня адмяняе, каб ня згубіла законную сілу абяцаньне.

 

Гэта вось кажу: запавету [аб Хрысце], Богам зацверджанага, закон, які з’явіўся праз чатырыста трыццаць гадоў, не адкідае, каб знішчыць абяцанне.

Бо калі спадчына паводля Закону, дык тады ўжо ня паводля абяцаньня; а Абрагама Бог шчодра надарыў па абяцаньню.

 

Бо калі спадчына з закону, то ўжо не з абяцання. Абрагама ж надарыў Бог праз абяцанне.

Дык навошта тады Закон? А ён (Закон) быў дадзены з прычыны злачынстваў, і да таго часу, калі прыйдзе Насеньне, які Ён абвясьціў загадаўшы цераз Ангелаў рукою пасярэдніка.

 

Нашто тады закон? Ён дзеля праступкаў устаноўлены да часу, пакуль не прыйдзе семя, якому дадзена абяцанне; перададзены праз анёлаў рукою пасярэдніка.

Але пасярэдніка ў аднаго ня бывае. А Бог — Адзін.

 

Пасярэднік пры адным не бывае, а Бог адзін.

Дык што, Закон супраць абяцаньняў Бога? Хай ня станецца! Бо калі б быў даны Закон, які можа ажывіць, дык сапраўды праведнасьць была б ад Закону;

 

Ці ж закон працівіцца абяцанням Божым? Ніякім чынам. Калі б дадзены быў закон, які мог бы ажыўляць, то, сапраўды, з закону вынікала б справядлівасць.

але Пісаньне замкнула ўсё пад грэхам, каб абяцаньне было да́на веручым праз веру Ісуса Хрыста.

 

Але Пісанне замкнула ўсё пад грахом, каб абяцанне з веры ў Ісуса Хрыста было дадзена веруючым.

Перш, чым прыйшла вера, мы былí замкнёны пад Законам дзеля веры, якая мусіла быць адкрытай.

 

Перш чым прыйшла вера, былі мы замкнутымі пад аховай закону, [чакаючы] веры, якая павінна была быць нам аб’яўлена.

Так што Закон для нас быў як павадыр дзяцей, які вёў да Хрыста, каб апраўданымі нам стаць паводля веры;

 

Таму закон быў нашым настаўнікам у Хрысце, каб з веры былі мы апраўданы.

а як прыйшла вера, дык мы ўжо (сталіся) ня пад павадыром.

 

А калі прыйшла да нас вера, мы ўжо не пад настаўнікам.

Бо ўсе вы паводля веры ў Хрыста Ісуса зьяўляецеся сынамі Бога;

 

Бо ўсе вы сталіся дзецьмі Божымі праз веру ў Хрыста Ісуса.

бо ўсе вы, што ахрышчаны ў Хрыста, у Хрыста апрануліся.

 

Бо вы, тыя, што ў Хрыста ахрысціліся, у Хрыста апрануліся.

Няма ні жыда́, ні элліна; няма ні раба, ні вольнага; няма ні мужчынскага, ні жаночага полу: бо ўсе вы ёсьць адно ў Хрысьце Ісусе.

 

Няма ўжо юдэя або грэка, няма ўжо нявольніка або вольнага, няма ўжо мужчыны або жанчыны: бо ўсе вы сталіся адно ў Хрысце Ісусе.

Калі ж вы Хрыстовыя, дык вы ёсьць насеньне Абрагама, і па абяцаньню — спадкаемцы.

 

Калі ж вы Хрыстовы, дык вы — семя Абрагама, спадкаемцы паводле абяцання.