Марка 15 разьдзел

Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Сабілы і Малахава → Пераклад В. Гадлеўскага

 
 

І адразу нараніцы архірэі са старэйшынамі і кніжнікамі і ўвесь сынедрыён, зьвязаўшы Ісуса, завялі і перадалі Пілату.
 
І зараз нараніцы, зрабіўшы нараду, архісьвятары з старшымі і кніжнікамі і ўсей Радай, зьвязаўшы Езуса, павялі і перадалі Пілату.

І спытаўся ў Яго Пілат: Ты ёсьць Кароль жыдоў? Ён жа адказаўшы сказаў яму: ты кажаш.
 
І спытаўся ў яго Пілат: Ты ёсьць кароль Юдэйскі? Ён-жа адказваючы сказаў яму: Ты кажаш.

І архірэі вінавацілі Яго ў многім.
 
І вінавацілі яго архісьвятары ў многім.

А Пілат зноў пытаўся ў Яго, кажучы: ня адказваеш нічога? Глядзі, як многа супраць Цябе сьведчаць.
 
Пілат-жа ізноў спытаўся ў яго, кажучы: Не адказваеш нічога? Глядзі, у якіх вялікіх справах цябе вінавацяць!

Але Ісус больш нічога ня адказаў, так што Пілат зьдзівіўся.
 
Езус-жа болей не адказаў нічога, так што дзівіўся Пілат.

А на сьвята (ён) звальняў ім аднаго вязьня, (за) каторага прасілі.
 
А на дзень сьвяточны меў звычай выпушчаць ім аднаго з вязьняў, каго-б загадалі.

Быў жа ў кайданах са сваімі саўдзельнікамі нейкі называны Бараўва, якія падчас бу́нту ўчынілі забойства.
 
Быў-жа, каторы называўся Барабба, каторы з бунтаўнікамі быў у вязьніцы, каторы ў бунце ўчыніў забойства.

І закрычаўшы натоўп пачаў прасіць (Пілата) аб тым, што (ён) ім рабіў заўсёды.
 
І калі прыйшла грамада, пачала прасіць, каб учыніў ім, як заўсёды.

Пілат жа адказаў ім, кажучы: хочаце, звольню вам Караля жыдоў?
 
Пілат-жа адказаў ім і сказаў: Хочаце, выпушчу вам караля Юдэйскага?

Бо ведаў, што архірэі выдалі Яго праз зайздрасьць.
 
Бо ведаў, што архісьвятары выдалі яго дзеля завісьці.

Але архірэі падбухторылі натоўп (прасіць), каб звольніў ім ле́пей Бараўву.
 
Але архісьвятары падбурылі грамаду, каб лепш пусьціў ім Бараббу.

Пілат жа адказаўшы ізноў сказаў ім: а што хочаце, (каб) я зрабіў Таму (Каго вы) называеце Каралём жыдоў?
 
Пілат-жа адказваючы ізноў сказаў ім: Што-ж хочаце, каб я зрабіў каралю Юдэйскаму?

А яны ізноў закрычалі: укрыжуй Яго!
 
А яны ізноў закрычылі: Укрыжуй яго!

Пілат жа казаў ім: якое ж ліха ўчыніў (Ён)? Але яны яшчэ мацней закрычалі: укрыжуй Яго!
 
Пілат-жа сказаў ім: Што-ж ён зрабіў благое? Але яны тым болей крычалі: Укрыжуй яго!

Тады Пілат, жадаючы дагадзіць натоўпу, звольніў ім Бараўву, а Ісуса аддаў бічаваць, каб потым быў укрыжаваны.
 
І Пілат, хочучы дагадзіць народу, пусьціў ім Бараббу, а Езуса ўбічаванага аддаў, каб быў укрыжаваны.

І жаўнеры завялі Яго ўсярэдзіну двара, гэта значыцца ў прэторыю, і сабралі ўсю кагорту.
 
А жаўнеры завялі яго ў дварышча суду і сабралі ўсю роту.

І апранаюць Яго ў парфіру і ўскладаюць на Яго спле́цены цярнёвы вянок (як карону),
 
І апранулі яго ў пурпур, і сплёўшы цярновы вянок узлажылі на яго.

і пача́лі вітаць Яго: радуйся, Кароль жыдоў!
 
І пачалі вітаць яго: Будзь прывітаны, кароль Юдэйскі!

І бíлі Яго па Галаве кіям, і плявалі на Яго, і кленчачы, кланяліся Яму.
 
І білі яго па галаве трысьцінаю, і плявалі на яго, і станавячыся на калені, кланяліся яму.

І калі насьмяяліся зь Яго, зьня́лі зь Яго парфіру і апранулі Яго ў Ягоныя адзеньні. І павялі Яго, каб укрыжаваць Яго.
 
І калі насьмяяліся з яго, зьнялі з яго пурпур і апранулі яго ў ягонае адзеньне і вывелі яго, каб яго ўкрыжаваць.

І прымушаюць праходзячага міма нейкага Сымона кірэнэйца, які ішоў з поля, бацьку Аляксандравага і Рутавага, каб узяў крыж Ягоны.
 
І прымусілі нейкага праходзячага міма, Сымона Кірэнэйца, які ішоў з вёскі, бацьку Александра і Руфа, каб нёс крыж ягоны.

І прыводзяць Яго на Галготу — мейсца, якое ў перакладзе ёсьць: мейсца Чэрапу.
 
І прывялі яго на месца Голгота, што значыць месца Трупнога Чэрапу.

І давалі Яму выпіць віно, зьмяша́нае са сьмірнаю. Але Ён ня ўзяў.
 
І давалі яму піць віно зьмяшанае з міррай, але ён ня прыняў.

А тыя, што ўкрыжавалі Яго, дзялілі вопраткі Ягоныя, кіда́ючы жэрабя аб іх, хто што во́зьме.
 
І ўкрыжаваўшы яго, падзялілі адзеньне ягонае, кідаючы жэраб над ім, хто што меў узяць.

Была ж гадзіна трэйцяя, і ўкрыжавалі Яго.
 
Была-ж трэцяя гадзіна; і ўкрыжавалі яго.

І быў надпіс віны Ягонай напісаны: Кароль жыдоў.
 
І быў надпіс віны яго напісаны: Кароль Юдэйскі.

І разам зь Ім укрыжавалі двух разбойнікаў, аднаго з правага, а другога зь левага (боку) ад Яго.
 
І з ім укрыжавалі двух разбойнікаў, аднаго па правай, а другога па левай руцэ яго.

І збылося Пісаньне, што гаво́рыць: і да злачынцаў залíчаны.
 
І споўнілася Пісаньне, каторае кажа: «І з злачынцамі ён палічаны» (Із. 53:12).

І тыя, што праходзілі міма, зьняважалі Яго, ківаючы галовамі сваімі і кажучы: гэй! Той, Хто разбурае Сьвятыню і ў тры дні адбудоўвае!
 
А праходзячыя міма блюзьнілі яму, ківаючы галавамі сваімі і кажучы: Во, што развальваеш сьвятыню Божую і ў тры дні адбудоўваеш,

Уратуй Самога Сябе і зыйдзі з крыжа.
 
ратуй самога сябе, зыходзячы з крыжа.

Падобна ж і архірэі з кніжнікамі насьмяхаючыся між сабою казалі: другіх выратаваў, (а) Сябе ня можа выратаваць.
 
Таксама і архісьвятары, насьміхаючыся, адзін да другога з кніжнікамі гаварылі: Другіх ратаваў, а сябе самога ня можа паратаваць.

Хрыстос, Кароль Ізраэля, зыйдзі зараз з крыжу, каб (мы) убачылі і паверылі. І ўкрыжаваныя зь Ім ліхасловілі Яго.
 
Няхай-жа цяпер Хрыстус, кароль Ізраільскі, зыйдзе з крыжа, каб мы бачылі і паверылі. І тыя, што былі з ім укрыжаваныя, наругаліся з яго.

А калі настала гадзіна шостая, па ўсёй зямлі сталася цемра ажно да дзявятае гадзіны.
 
І калі настала шостая гадзіна, зрабілася цемра па ўсей зямлі аж да гадзіны дзевятай.

А на дзявятай гадзіне загаласіў Ісус моцным голасам, кажучы: Элоі, Элоі! ламма сабахтані? што азначае ў перакладзе: Бог Мой! Бог Мой! дзеля чаго (Ты) Мяне пакінуў?
 
А ў дзевятай гадзіне закрычаў Езус вялікім голасам, кажучы: «Елоі, Елоі, ламма сабахтані»? што значыць: Божа мой, Божа мой, чаму-ж Ты мяне пакінуў?

Тады нікато́рыя, што стаялі по́бач, пачуўшы (гэта) казалі: вось Ільлю кліча.
 
А некаторыя з тых, што стаялі навакол, чуючы гаварылі: Вось Гальяша кліча.

І адзін пабег, набраў у губку воцату і, насадзіўшы на кій, даваў Яму піць, кажучы: чакайце, паглядзім, ці прыйдзе Ільля зьняць Яго.
 
Адзін-жа, пабегшы і напоўніўшы губку воцтам і насадзіўшы на трысьціну, даваў яму піць, кажучы: Чакайце, паглядзім, ці прыйдзе Гальяш, каб зьняць яго.

А Ісус, загаласіўшы моцным голасам, выпусьціў Дух.
 
Езус-жа, закрычаўшы вялікім голасам, сканаў.

І завеса Сьвятыні была разадрана напалам ад верху да нізу.
 
І заслона сьвятыні разьдзёрлася надвое ад верху аж да нізу.

А сотнік, што стаяў насупраць Яго, убачыўшы, што так загаласіўшы выпусьціў Дух, сказаў: запраўды, Чалавек Гэты быў Сын Бога.
 
А сотнік, каторы стаяў напроціў, бачачы, што гэтак крычачы, сканаў, сказаў: Сапраўды гэты чалавек быў Сынам Божым.

Былі ж (тут) і жанчыны, назіраўшыя здалёк, сярод якіх была і Марыля Магдаліна і Марыля, матка Якуба меншага і Ёсі, і Салямія,
 
Былі-ж і жанчыны, углядаючыся здалёку, паміж каторымі была Марыя Магдалена, і Марыя, матка Якуба Малодшага і Язэпа, і Саламея;

якія ішлі ўсьлед за Ім і служылі Яму, калі Ён быў у Галілеі; і многія іншыя, што разам зь Ім прыйшлі ў Ярузалім.
 
і калі быў у Галілеі, хадзілі за ім і служылі яму, і многа іншых, каторыя разам з ім былі прыйшоўшы у Ерузалім.

І як ужо настаў вечар, а дзень быў параскева, гэта значыць перадсубоцьце,
 
І калі ўжо настаў вечар, (бо быў дзень Прыгатаўленьня, які бывае перад суботай),

прыйшоў Язэп з Арыматэі, знатны прыналежнік сынэдрыёна, які і сам чакаў Каралеўства Бога. Адважыўшыся ўвайшоў да Пілата і прасіў Цела Ісусавага.
 
прыйшоў Язэп з Арыматэі, выдатны радны, каторы і сам чакаў каралеўства Божага, і сьмела ўвайшоў да Пілата, і прасіў цела Езуса,

А Пілат зьдзівіўся, што (Ён) ужо памёр, і, паклікаўшы сотніка, спытаў яго, ці даўно памёр.
 
а Пілат зьдзівіўся, ці ўжо памёр. І клікнуўшы сотніка, спытаўся ў яго, ці ўжо памёр.

І даведаўшыся ад сотніка, аддаў Цела Язэпу.
 
І калі даведаўся ад сотніка, дараваў цела Язэпу.

І, купіўшы сіндон і зьняўшы Яго, абярнуў сіндонам і паклаў Яго ў магіле, якая была высечана ў скале, ды накаціў камень на дзьверы магілы.
 
Язэп-жа, купіўшы палатно і зьняўшы яго, завярцеў у палатно і палажыў яго ў гробе, які быў высечаны з скалы, і прываліў камень да ўваходу ў гроб.

А Марыля Магдаліна і Марыля (матка) Ёсі глядзелі, дзе (Ён) пакладзены.
 
Марыя Магдалена і Марыя Язэпава глядзелі, дзе яго палажылі.