Марка 15 разьдзел

Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Анатоля Клышкi → Пераклад В. Гадлеўскага

 
 

І адразу раным-рана першасвятары са старэйшынамі і кніжнікамі і ўвесь сінедрыён, зрабіўшы нараду, звязалі Ісуса, адвялі і перадалі Пілату.
 
І зараз нараніцы, зрабіўшы нараду, архісьвятары з старшымі і кніжнікамі і ўсей Радай, зьвязаўшы Езуса, павялі і перадалі Пілату.

І спытаўся ў Яго Пілат: «Ці Ты Цар Іудзейскі?» — Ён жа кажа яму ў адказ: Так, як ты кажаш.
 
І спытаўся ў яго Пілат: Ты ёсьць кароль Юдэйскі? Ён-жа адказваючы сказаў яму: Ты кажаш.

І першасвятары абвінавачвалі Яго ў многім.
 
І вінавацілі яго архісьвятары ў многім.

І Пілат зноў спытаўся ў Яго, кажучы: Ты нічога не адказваеш? Глядзі, як у шмат чым Цябе абвінавачваюць.
 
Пілат-жа ізноў спытаўся ў яго, кажучы: Не адказваеш нічога? Глядзі, у якіх вялікіх справах цябе вінавацяць!

Ісус жа больш нічога не адказаў, так што Пілат здзіўляўся.
 
Езус-жа болей не адказаў нічога, так што дзівіўся Пілат.

А на свята ён вызваляў ім аднаго вязня, якога яны прасілі.
 
А на дзень сьвяточны меў звычай выпушчаць ім аднаго з вязьняў, каго-б загадалі.

І быў адзін, якога звалі Варава, зняволены разам з паўстанцамі, што ў часе паўстання ўчынілі забойства.
 
Быў-жа, каторы называўся Барабба, каторы з бунтаўнікамі быў у вязьніцы, каторы ў бунце ўчыніў забойства.

І, падняўшыся36, натоўп пачаў прасіць аб тым, што ён [заўсёды] рабіў для іх.
 
І калі прыйшла грамада, пачала прасіць, каб учыніў ім, як заўсёды.

Пілат жа адказаў ім, кажучы: Хочаце, я адпушчу вам Цара Іудзейскага?
 
Пілат-жа адказаў ім і сказаў: Хочаце, выпушчу вам караля Юдэйскага?

Бо ён ведаў, што першасвятары выдалі Яго з зайздрасці.
 
Бо ведаў, што архісьвятары выдалі яго дзеля завісьці.

А першасвятары падбухторылі натоўп, каб ён лепш вызваліў ім Вараву.
 
Але архісьвятары падбурылі грамаду, каб лепш пусьціў ім Бараббу.

Пілат жа ў адказ зноў казаў ім: Дык што [вы хочаце], каб я зрабіў з Тым, Каго вы называеце Царом Іудзейскім?
 
Пілат-жа адказваючы ізноў сказаў ім: Што-ж хочаце, каб я зрабіў каралю Юдэйскаму?

Яны ж зноў закрычалі: Укрыжуй Яго!
 
А яны ізноў закрычылі: Укрыжуй яго!

А Пілат казаў ім: Што ж зрабіў Ён благога? — Але яны яшчэ мацней закрычалі: Укрыжуй Яго!
 
Пілат-жа сказаў ім: Што-ж ён зрабіў благое? Але яны тым болей крычалі: Укрыжуй яго!

І Пілат, хочучы дагадзіць натоўпу, вызваліў ім Вараву, а Ісуса, пасля бічавання, перадаў, каб укрыжавалі.
 
І Пілат, хочучы дагадзіць народу, пусьціў ім Бараббу, а Езуса ўбічаванага аддаў, каб быў укрыжаваны.

І воіны адвялі Яго ў сярэдзіну двара, гэта значыць у прэторыю, і склікаюць усю кагорту.
 
А жаўнеры завялі яго ў дварышча суду і сабралі ўсю роту.

І надзяваюць на Яго парфіру і, звіўшы з церняў вянок, ускладаюць Яму на галаву;
 
І апранулі яго ў пурпур, і сплёўшы цярновы вянок узлажылі на яго.

і пачалі вітаць Яго: Радуйся, Цар Іудзейскі!
 
І пачалі вітаць яго: Будзь прывітаны, кароль Юдэйскі!

І білі Яго па галаве палкаю і плявалі ў Яго і, апускаючыся на калені, кланяліся Яму.
 
І білі яго па галаве трысьцінаю, і плявалі на яго, і станавячыся на калені, кланяліся яму.

І калі наглуміліся з Яго, знялі з Яго парфіру і апранулі Яго ў Яго адзенне. І выводзяць Яго, каб укрыжаваць Яго.
 
І калі насьмяяліся з яго, зьнялі з яго пурпур і апранулі яго ў ягонае адзеньне і вывелі яго, каб яго ўкрыжаваць.

І прымушаюць нейкага Сімана, кірэнца, які міма ішоў з поля, бацьку Аляксандра і Руфа, каб узяў Яго крыж.
 
І прымусілі нейкага праходзячага міма, Сымона Кірэнэйца, які ішоў з вёскі, бацьку Александра і Руфа, каб нёс крыж ягоны.

І вядуць Яго на месца Галгофу, што ў перакладзе значыць: «Месца чэрапа».
 
І прывялі яго на месца Голгота, што значыць месца Трупнога Чэрапу.

І давалі Яму віна, змешанага са смірнай, але Ён не ўзяў.
 
І давалі яму піць віно зьмяшанае з міррай, але ён ня прыняў.

І ўкрыжоўваюць Яго і дзеляць Яго вопратку, кінуўшы жэрабя на яе, каму што ўзяць.
 
І ўкрыжаваўшы яго, падзялілі адзеньне ягонае, кідаючы жэраб над ім, хто што меў узяць.

Было ж тры гадзіны37, і Яго ўкрыжавалі.
 
Была-ж трэцяя гадзіна; і ўкрыжавалі яго.

І быў надпіс з абазначэннем Яго віны: Цар Іудзейскі.
 
І быў надпіс віны яго напісаны: Кароль Юдэйскі.

І з ім укрыжоўваюць двух разбойнікаў, аднаго праваруч, другога леваруч Яго.
 
І з ім укрыжавалі двух разбойнікаў, аднаго па правай, а другога па левай руцэ яго.

[І спраўдзілася Пісанне, якое кажа: «І да злачынцаў Яго залічылі».]38
 
І споўнілася Пісаньне, каторае кажа: «І з злачынцамі ён палічаны» (Із. 53:12).

І тыя, што міма праходзілі, зневажалі Яго, ківаючы сваімі галовамі і кажучы: Гэй, Ты, што храм руйнуеш і за тры дні будуеш,
 
А праходзячыя міма блюзьнілі яму, ківаючы галавамі сваімі і кажучы: Во, што развальваеш сьвятыню Божую і ў тры дні адбудоўваеш,

уратуй Самога Сябе [і] зыдзі з крыжа!
 
ратуй самога сябе, зыходзячы з крыжа.

Гэтаксама і першасвятары глуміліся разам з кніжнікамі, казалі адзін аднаму: Іншых ратаваў, Сябе Самога не можа ўратаваць!
 
Таксама і архісьвятары, насьміхаючыся, адзін да другога з кніжнікамі гаварылі: Другіх ратаваў, а сябе самога ня можа паратаваць.

Хрыстос, Цар Ізраілеў, няхай цяпер зыдзе з крыжа, каб мы ўбачылі і ўверавалі! — І ўкрыжаваныя разам з Ім бэсцілі Яго.
 
Няхай-жа цяпер Хрыстус, кароль Ізраільскі, зыйдзе з крыжа, каб мы бачылі і паверылі. І тыя, што былі з ім укрыжаваныя, наругаліся з яго.

І калі надышло шэсць гадзін, настала цемра па ўсёй зямлі аж да дзевяці гадзін.
 
І калі настала шостая гадзіна, зрабілася цемра па ўсей зямлі аж да гадзіны дзевятай.

І ў дзевяць гадзін ускрыкнуў Ісус моцным голасам: Элаі, Элаі! Лема39 савахвані?, што ў перакладзе значыць: «Божа Мой, Божа Мой! Навошта пакінуў Мяне Ты?»40
 
А ў дзевятай гадзіне закрычаў Езус вялікім голасам, кажучы: «Елоі, Елоі, ламма сабахтані»? што значыць: Божа мой, Божа мой, чаму-ж Ты мяне пакінуў?

І некаторыя з тых, што стаялі побач, пачуўшы, казалі: Глянь, Ілію кліча.
 
А некаторыя з тых, што стаялі навакол, чуючы гаварылі: Вось Гальяша кліча.

А нехта, пабегшы і намачыўшы губку воцатам, надзеў яе на палку і паіў Яго, кажучы: Пачакай, паглядзім, ці прыйдзе Ілія зняць Яго.
 
Адзін-жа, пабегшы і напоўніўшы губку воцтам і насадзіўшы на трысьціну, даваў яму піць, кажучы: Чакайце, паглядзім, ці прыйдзе Гальяш, каб зьняць яго.

Ісус жа, ускрыкнуўшы моцным голасам, выпусціў дух.
 
Езус-жа, закрычаўшы вялікім голасам, сканаў.

І заслона ў храме разарвалася надвое ад верху да нізу.
 
І заслона сьвятыні разьдзёрлася надвое ад верху аж да нізу.

А цэнтурыён, што стаяў блізка насупроць Яго, убачыўшы, што Ён так выпусціў дух, сказаў: Сапраўды Гэты Чалавек быў Сын Божы!
 
А сотнік, каторы стаяў напроціў, бачачы, што гэтак крычачы, сканаў, сказаў: Сапраўды гэты чалавек быў Сынам Божым.

Былі ж і жанчыны, што назіралі здалёк, між іх і Марыя Магдаліна, і Марыя, маці Іякава меншага і Іасіта, і Саламія,
 
Былі-ж і жанчыны, углядаючыся здалёку, паміж каторымі была Марыя Магдалена, і Марыя, матка Якуба Малодшага і Язэпа, і Саламея;

тыя, што, калі Ён быў у Галілеі, ішлі ўслед за Ім і прыслугоўвалі Яму, і шмат іншых, што разам з Ім прыйшлі ў Іерусалім.
 
і калі быў у Галілеі, хадзілі за ім і служылі яму, і многа іншых, каторыя разам з ім былі прыйшоўшы у Ерузалім.

І калі ўжо настаў вечар, бо быў дзень Падрыхтавання, гэта значыць пярэдадзень суботы,
 
І калі ўжо настаў вечар, (бо быў дзень Прыгатаўленьня, які бывае перад суботай),

прыйшоў Іосіф з Арымафеі, паважаны радца, што і сам быў у чаканні Царства Божага, і, адважыўшыся, увайшоў да Пілата і папрасіў цела Ісуса.
 
прыйшоў Язэп з Арыматэі, выдатны радны, каторы і сам чакаў каралеўства Божага, і сьмела ўвайшоў да Пілата, і прасіў цела Езуса,

Пілат жа здзівіўся, што Ён памёр ужо; і, паклікаўшы цэнтурыёна, спытаўся ў яго, ці даўно Ён памёр;
 
а Пілат зьдзівіўся, ці ўжо памёр. І клікнуўшы сотніка, спытаўся ў яго, ці ўжо памёр.

і, даведаўшыся ад цэнтурыёна, ён падараваў цела Іосіфу.
 
І калі даведаўся ад сотніка, дараваў цела Язэпу.

І, купіўшы кужэльнага палатна, той зняў Яго, абвіў тым кужалем і паклаў Яго ў магільню, што была высечана ў скале, і прываліў камень да дзвярэй магільні.
 
Язэп-жа, купіўшы палатно і зьняўшы яго, завярцеў у палатно і палажыў яго ў гробе, які быў высечаны з скалы, і прываліў камень да ўваходу ў гроб.

А Марыя Магдаліна і Марыя, Іасітава [маці], глядзелі, дзе паклалі Яго.
 
Марыя Магдалена і Марыя Язэпава глядзелі, дзе яго палажылі.