Марка 15 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад В. Гадлеўскага
З самай раніцы першасвятары са старэйшынамі і кніжнікамі і ўвесь Сінэдрыён зрабілі нараду і, звязаўшы Езуса, павялі і аддалі Пілату.
І зараз нараніцы, зрабіўшы нараду, архісьвятары з старшымі і кніжнікамі і ўсей Радай, зьвязаўшы Езуса, павялі і перадалі Пілату.
Пілат спытаўся ў Яго: «Ты кароль юдэйскі?» Ён жа сказаў яму ў адказ: «Ты кажаш».
І спытаўся ў яго Пілат: Ты ёсьць кароль Юдэйскі? Ён-жа адказваючы сказаў яму: Ты кажаш.
І абвінавачвалі Яго першасвятары ў многім.
І вінавацілі яго архісьвятары ў многім.
Пілат жа зноў спытаўся ў Яго: «Ты нічога не адказваеш? Паглядзі, колькі сведчыць супраць Цябе».
Пілат-жа ізноў спытаўся ў яго, кажучы: Не адказваеш нічога? Глядзі, у якіх вялікіх справах цябе вінавацяць!
Езус нічога больш не адказваў, таму дзівіўся Пілат.
Езус-жа болей не адказаў нічога, так што дзівіўся Пілат.
На свята ён адпускаў ім аднаго вязня, якога прасілі.
А на дзень сьвяточны меў звычай выпушчаць ім аднаго з вязьняў, каго-б загадалі.
Быў жа нейкі Бараба, зняволены са сваімі саўдзельнікамі, якія падчас бунту ўчынілі забойства.
Быў-жа, каторы называўся Барабба, каторы з бунтаўнікамі быў у вязьніцы, каторы ў бунце ўчыніў забойства.
І, падышоўшы, натоўп пачаў прасіць таго, што ён заўсёды рабіў ім.
І калі прыйшла грамада, пачала прасіць, каб учыніў ім, як заўсёды.
Пілат жа сказаў ім у адказ: «Хочаце, адпушчу вам караля юдэйскага?»
Пілат-жа адказаў ім і сказаў: Хочаце, выпушчу вам караля Юдэйскага?
Бо ведаў, што першасвятары выдалі Яго ад зайздрасці.
Бо ведаў, што архісьвятары выдалі яго дзеля завісьці.
Але першасвятары падбухторылі народ, каб лепш адпусціў ім Барабу.
Але архісьвятары падбурылі грамаду, каб лепш пусьціў ім Бараббу.
Пілат, адказваючы, зноў сказаў ім: «Што хочаце, каб я зрабіў з тым, каго вы называеце каралём юдэйскім?»
Пілат-жа адказваючы ізноў сказаў ім: Што-ж хочаце, каб я зрабіў каралю Юдэйскаму?
Яны закрычалі зноў: «Укрыжуй Яго!»
А яны ізноў закрычылі: Укрыжуй яго!
Пілат сказаў ім: «Што дрэннага зрабіў Ён?» Але яны яшчэ мацней закрычалі: «Укрыжуй Яго!»
Пілат-жа сказаў ім: Што-ж ён зрабіў благое? Але яны тым болей крычалі: Укрыжуй яго!
Тады Пілат, хочучы дагадзіць людзям, адпусціў ім Барабу, а Езуса пасля бічавання аддаў на ўкрыжаванне.
І Пілат, хочучы дагадзіць народу, пусьціў ім Бараббу, а Езуса ўбічаванага аддаў, каб быў укрыжаваны.
Жаўнеры адвялі Яго ў сярэдзіну дзядзінца, гэта значыць, у прэторыю, і сабралі цэлую кагорту.
А жаўнеры завялі яго ў дварышча суду і сабралі ўсю роту.
Апранулі Яго ў пурпур і, сплёўшы цярновы вянок, усклалі на Яго.
І апранулі яго ў пурпур, і сплёўшы цярновы вянок узлажылі на яго.
І пачалі вітаць Яго: «Вітай, кароль юдэйскі!»
І пачалі вітаць яго: Будзь прывітаны, кароль Юдэйскі!
Білі Яго па галаве трысцінай і плявалі на Яго, і, згінаючы калені, кланяліся Яму.
І білі яго па галаве трысьцінаю, і плявалі на яго, і станавячыся на калені, кланяліся яму.
А калі насмяяліся з Яго, знялі пурпур і апранулі ў Ягоную вопратку, і павялі Яго, каб укрыжаваць.
І калі насьмяяліся з яго, зьнялі з яго пурпур і апранулі яго ў ягонае адзеньне і вывелі яго, каб яго ўкрыжаваць.
І прымусілі нейкага Сымона Кірэнэйца, бацьку Аляксандра і Руфа, які ішоў з поля, несці Ягоны крыж.
І прымусілі нейкага праходзячага міма, Сымона Кірэнэйца, які ішоў з вёскі, бацьку Александра і Руфа, каб нёс крыж ягоны.
Прывялі Езуса на месца званае Галгота, што азначае: «Месца Чэрапа».
І прывялі яго на месца Голгота, што значыць месца Трупнога Чэрапу.
І давалі Яму піць віно са смірнаю, але Ён не ўзяў.
І давалі яму піць віно зьмяшанае з міррай, але ён ня прыняў.
Калі ўкрыжавалі Яго, падзялілі вопратку Ягоную, кідаючы лёсы, каму што ўзяць.
І ўкрыжаваўшы яго, падзялілі адзеньне ягонае, кідаючы жэраб над ім, хто што меў узяць.
Была ж трэцяя гадзіна, калі ўкрыжавалі Яго.
Была-ж трэцяя гадзіна; і ўкрыжавалі яго.
І быў надпіс з віной Ягонай: «Кароль юдэйскі».
І быў надпіс віны яго напісаны: Кароль Юдэйскі.
Разам з Ім укрыжавалі двух злачынцаў, аднаго з правага, другога з левага боку ад Яго.
І з ім укрыжавалі двух разбойнікаў, аднаго па правай, а другога па левай руцэ яго.
[отсутсвует]
І споўнілася Пісаньне, каторае кажа: «І з злачынцамі ён палічаны» (Із. 53:12).
Тыя, хто праходзіў, зневажалі Яго, ківаючы галовамі сваімі і кажучы: «Гэй! Ты, што руйнуеш святыню і за тры дні будуеш,
А праходзячыя міма блюзьнілі яму, ківаючы галавамі сваімі і кажучы: Во, што развальваеш сьвятыню Божую і ў тры дні адбудоўваеш,
уратуй сябе самога, сышоўшы з крыжа!»
ратуй самога сябе, зыходзячы з крыжа.
Падобна і першасвятары з кніжнікамі, насміхаючыся, казалі адзін аднаму: «Іншых ратаваў, а сябе не можа ўратаваць.
Таксама і архісьвятары, насьміхаючыся, адзін да другога з кніжнікамі гаварылі: Другіх ратаваў, а сябе самога ня можа паратаваць.
Хрыстус, кароль Ізраэля, няхай сыдзе цяпер з крыжа, каб мы ўбачылі і паверылі». Таксама тыя, хто быў укрыжаваны разам з Ім, зневажалі Яго.
Няхай-жа цяпер Хрыстус, кароль Ізраільскі, зыйдзе з крыжа, каб мы бачылі і паверылі. І тыя, што былі з ім укрыжаваныя, наругаліся з яго.
Калі надышла шостая гадзіна, цемра настала па ўсёй зямлі аж да гадзіны дзевятай.
І калі настала шостая гадзіна, зрабілася цемра па ўсей зямлі аж да гадзіны дзевятай.
А каля дзевятай гадзіны ўсклікнуў Езус моцным голасам: «Элі, Элі, лема сабахтані?», што азначае: «Божа Мой, Божа Мой, чаму Ты Мяне пакінуў?»
А ў дзевятай гадзіне закрычаў Езус вялікім голасам, кажучы: «Елоі, Елоі, ламма сабахтані»? што значыць: Божа мой, Божа мой, чаму-ж Ты мяне пакінуў?
Некаторыя з тых, хто стаяў там, чуючы гэта, казалі: «Вось, Ён кліча Іллю».
А некаторыя з тых, што стаялі навакол, чуючы гаварылі: Вось Гальяша кліча.
А адзін пабег, намачыў губку воцатам і, насадзіўшы на трысціну, паіў Яго, кажучы: «Чакайце, пабачым, ці прыйдзе Ілля зняць Яго».
Адзін-жа, пабегшы і напоўніўшы губку воцтам і насадзіўшы на трысьціну, даваў яму піць, кажучы: Чакайце, паглядзім, ці прыйдзе Гальяш, каб зьняць яго.
Езус жа, ускрыкнуўшы моцным голасам, сканаў.
Езус-жа, закрычаўшы вялікім голасам, сканаў.
І заслона ў святыні разарвалася надвое ад верху да нізу.
І заслона сьвятыні разьдзёрлася надвое ад верху аж да нізу.
Сотнік, які стаяў насупраць Яго, сказаў, убачыўшы, як Ён канаў: «Праўдзіва, Чалавек гэты быў Сынам Божым».
А сотнік, каторы стаяў напроціў, бачачы, што гэтак крычачы, сканаў, сказаў: Сапраўды гэты чалавек быў Сынам Божым.
Былі таксама жанчыны, якія глядзелі здалёк. Сярод іх была Марыя Магдалена, Марыя, маці Якуба малодшага і Юзафа, і Саламея, якія тады,
Былі-ж і жанчыны, углядаючыся здалёку, паміж каторымі была Марыя Магдалена, і Марыя, матка Якуба Малодшага і Язэпа, і Саламея;
калі Ён быў у Галілеі, спадарожнічалі і служылі Яму, а таксама многія іншыя, якія разам з Ім прыйшлі ў Ерузалем.
і калі быў у Галілеі, хадзілі за ім і служылі яму, і многа іншых, каторыя разам з ім былі прыйшоўшы у Ерузалім.
Калі звечарэла, і паколькі была пятніца, гэта значыць пярэдадзень шабату,
І калі ўжо настаў вечар, (бо быў дзень Прыгатаўленьня, які бывае перад суботай),
прыйшоў Юзаф з Арыматэі, дастойны дарадчык, які і сам чакаў Валадарства Божага, і адважыўся ўвайсці да Пілата, каб прасіць цела Езуса.
прыйшоў Язэп з Арыматэі, выдатны радны, каторы і сам чакаў каралеўства Божага, і сьмела ўвайшоў да Пілата, і прасіў цела Езуса,
Пілат здзівіўся, што Ён ужо памёр, і, паклікаўшы сотніка, спытаўся ў яго, ці даўно сканаў.
а Пілат зьдзівіўся, ці ўжо памёр. І клікнуўшы сотніка, спытаўся ў яго, ці ўжо памёр.
Даведаўшыся ад сотніка, аддаў цела Юзафу.
І калі даведаўся ад сотніка, дараваў цела Язэпу.
Ён, купіўшы палатно і зняўшы цела, захінуў у палатно і паклаў у магіле, якая была высечана ў скале, і прываліў камень да яе ўваходу.
Язэп-жа, купіўшы палатно і зьняўшы яго, завярцеў у палатно і палажыў яго ў гробе, які быў высечаны з скалы, і прываліў камень да ўваходу ў гроб.
А Марыя Магдалена і Марыя Юзафа глядзелі, дзе Яго паклалі.
Марыя Магдалена і Марыя Язэпава глядзелі, дзе яго палажылі.
