Марка 15 разьдзел
Паводле Марка Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Васіля Сёмухі
З самай раніцы першасвятары са старэйшынамі і кніжнікамі і ўвесь Сінэдрыён зрабілі нараду і, звязаўшы Езуса, павялі і аддалі Пілату.
І адразу раніцай першасьвятары з старэйшынамі і кніжнікамі і ўвесь сынедрыён зрабілі нараду і, зьвязаўшы Ісуса, завялі і перадалі Пілату.
Пілат спытаўся ў Яго: «Ты кароль юдэйскі?» Ён жа сказаў яму ў адказ: «Ты кажаш».
Пілат спытаўся ў Яго: Ты Цар Юдэйскі? А Ён сказаў яму ў адказ: ты кажаш.
І абвінавачвалі Яго першасвятары ў многім.
І першасьвятары вінавацілі Яго ў многім.
Пілат жа зноў спытаўся ў Яго: «Ты нічога не адказваеш? Паглядзі, колькі сведчыць супраць Цябе».
А Пілат зноў спытаўся ў Яго: Ты нічога не адказваеш? бачыш, як многа супроць Цябе скаргаў.
Езус нічога больш не адказваў, таму дзівіўся Пілат.
Але Ісус і на гэта нічога не адказваў, так што Пілат зьдзіўляўся.
На свята ён адпускаў ім аднаго вязня, якога прасілі.
А на кожнае сьвята ён адпускаў ім аднаго вязьня, за якога прасілі.
Быў жа нейкі Бараба, зняволены са сваімі саўдзельнікамі, якія падчас бунту ўчынілі забойства.
Тады быў у кайданах нейкі Варава, са сваімі саўдзельнікамі, якія падчас бунту ўчынілі забойства.
І, падышоўшы, натоўп пачаў прасіць таго, што ён заўсёды рабіў ім.
І люд пачаў крычаць і прасіць у Пілата таго, што ён заўсёды рабіў ім.
Пілат жа сказаў ім у адказ: «Хочаце, адпушчу вам караля юдэйскага?»
Ён сказаў ім у адказ: ці хочаце, адпушчу вам Цара Юдэйскага?
Бо ведаў, што першасвятары выдалі Яго ад зайздрасці.
Бо ведаў, што першасьвятары выдалі Яго з зайздрасьці.
Але першасвятары падбухторылі народ, каб лепш адпусціў ім Барабу.
Але першасьвятары падбухторылі людзей прасіць, каб адпусьціў ім лепей Вараву.
Пілат, адказваючы, зноў сказаў ім: «Што хочаце, каб я зрабіў з тым, каго вы называеце каралём юдэйскім?»
Пілат, адказваючы, зноў сказаў ім: а што хочаце, каб я зрабіў з Тым, Якога вы называеце Царом Юдэйскім?
Яны закрычалі зноў: «Укрыжуй Яго!»
Яны зноў закрычалі: укрыжуй Яго!
Пілат сказаў ім: «Што дрэннага зрабіў Ён?» Але яны яшчэ мацней закрычалі: «Укрыжуй Яго!»
Пілат сказаў ім: якое ж ліха ўчыніў Ён? Але яны яшчэ мацней закрычалі: укрыжуй Яго!
Тады Пілат, хочучы дагадзіць людзям, адпусціў ім Барабу, а Езуса пасля бічавання аддаў на ўкрыжаванне.
Тады Пілат, хочучы дагадзіць людзям, адпусьціў ім Вараву, а Ісуса, бічаваўшы, аддаў на крыжаваньне.
Жаўнеры адвялі Яго ў сярэдзіну дзядзінца, гэта значыць, у прэторыю, і сабралі цэлую кагорту.
А воіны завялі Яго ўсярэдзіну двара, гэта значыцца, у прэторыю, і сабралі цэлы полк;
Апранулі Яго ў пурпур і, сплёўшы цярновы вянок, усклалі на Яго.
і апранулі Яго ў пурпуру і, сплёўшы цярновы вянок, усклалі на Яго;
І пачалі вітаць Яго: «Вітай, кароль юдэйскі!»
і пачалі вітаць Яго: радуйся, Цару Юдэйскі!
Білі Яго па галаве трысцінай і плявалі на Яго, і, згінаючы калені, кланяліся Яму.
І білі яго па галаве кіем, і плявалі на Яго і, кленчачы, кланяліся Яму.
А калі насмяяліся з Яго, знялі пурпур і апранулі ў Ягоную вопратку, і павялі Яго, каб укрыжаваць.
А калі насьмяяліся зь Яго, зьнялі зь Яго пурпуру, адзелі Яго ў Ягонае адзеньне і павялі Яго, каб крыжаваць Яго.
І прымусілі нейкага Сымона Кірэнэйца, бацьку Аляксандра і Руфа, які ішоў з поля, несці Ягоны крыж.
І прымусілі праходжага нейкага Кірынеяніна Сымона, бацьку Аляксандравага і Руфавага, які ішоў з поля, несьці крыж Ягоны.
Прывялі Езуса на месца званае Галгота, што азначае: «Месца Чэрапа».
І прывялі Яго на месца Галгофу, што азначае: «месца чарапоў».
І давалі Яму піць віно са смірнаю, але Ён не ўзяў.
І давалі яму піць віно зь сьмірнаю; але Ён ня ўзяў.
Калі ўкрыжавалі Яго, падзялілі вопратку Ягоную, кідаючы лёсы, каму што ўзяць.
Тыя, што ўкрыжавалі Яго, дзялілі вопратку Ягоную, кідаючы жэрабя, каму што ўзяць.
Была ж трэцяя гадзіна, калі ўкрыжавалі Яго.
Была гадзіна трэйцяя, і ўкрыжавалі Яго.
І быў надпіс з віной Ягонай: «Кароль юдэйскі».
І быў надпіс віны Яго: Цар Юдэйскі.
Разам з Ім укрыжавалі двух злачынцаў, аднаго з правага, другога з левага боку ад Яго.
Зь Ім укрыжавалі двух разбойнікаў, аднаго з правага, другога зь левага боку ад Яго.
[отсутсвует]
І збылося слова Пісаньня: «і да зладзеяў залічаны».
Тыя, хто праходзіў, зневажалі Яго, ківаючы галовамі сваімі і кажучы: «Гэй! Ты, што руйнуеш святыню і за тры дні будуеш,
Тыя, што праходзілі міма, зьневажалі Яго, ківаючы галовамі сваімі і кажучы: э! Той, Хто храм разбурае і за тры дні будуе!
уратуй сябе самога, сышоўшы з крыжа!»
уратуй Сябе Самога і сыйдзі з крыжа.
Падобна і першасвятары з кніжнікамі, насміхаючыся, казалі адзін аднаму: «Іншых ратаваў, а сябе не можа ўратаваць.
Падобна і першасьвятары з кніжнікамі, насьміхаючыся, казалі адзін аднаму: іншых ратаваў, а Сябе ня можа ўратаваць!
Хрыстус, кароль Ізраэля, няхай сыдзе цяпер з крыжа, каб мы ўбачылі і паверылі». Таксама тыя, хто быў укрыжаваны разам з Ім, зневажалі Яго.
Хрыстос, Сын Ізраілеў, хай сыйдзе цяпер з крыжа, каб мы бачылі, і ўверуем. І ўкрыжаваныя зь Ім ганілі Яго.
Калі надышла шостая гадзіна, цемра настала па ўсёй зямлі аж да гадзіны дзевятай.
А на шостай гадзіне настала цемра па ўсёй зямлі аж да гадзіны дзявятай.
А каля дзевятай гадзіны ўсклікнуў Езус моцным голасам: «Элі, Элі, лема сабахтані?», што азначае: «Божа Мой, Божа Мой, чаму Ты Мяне пакінуў?»
На дзявятай гадзіне ўскрыкнуў Ісус моцным голасам: «Элоі, Элоі! ламма савахфані!», што азначае: «Божа, Божа Мой! чаму Ты Мяне пакінуў?».
Некаторыя з тых, хто стаяў там, чуючы гэта, казалі: «Вось, Ён кліча Іллю».
Некаторыя, што стаялі тут, пачуўшы, казалі: вось, Ільлю кліча.
А адзін пабег, намачыў губку воцатам і, насадзіўшы на трысціну, паіў Яго, кажучы: «Чакайце, пабачым, ці прыйдзе Ілля зняць Яго».
А адзін пабег, набраў у губку воцату і, насадзіўшы на кій, даваў Яму піць, кажучы: чакайце, паглядзім, ці прыйдзе Ільля зьняць Яго.
Езус жа, ускрыкнуўшы моцным голасам, сканаў.
А Ісус, ускрыкнуўшы моцна, выпусьціў дух.
І заслона ў святыні разарвалася надвое ад верху да нізу.
І завеса ў храме разадралася напалам, зьверху данізу.
Сотнік, які стаяў насупраць Яго, сказаў, убачыўшы, як Ён канаў: «Праўдзіва, Чалавек гэты быў Сынам Божым».
Сотнік, які стаяў насупраць Яго, убачыўшы, што Ён, так ускрыкнуўшы, выпусьціў дух, сказаў: сапраўды Чалавек Гэты быў Сын Божы.
Былі таксама жанчыны, якія глядзелі здалёк. Сярод іх была Марыя Магдалена, Марыя, маці Якуба малодшага і Юзафа, і Саламея, якія тады,
Былі тут і жанчыны, якія глядзелі здалёк; сярод іх была і Марыя Магдаліна, і Марыя, маці Якава меншага і Ясіі, і Саломія,
калі Ён быў у Галілеі, спадарожнічалі і служылі Яму, а таксама многія іншыя, якія разам з Ім прыйшлі ў Ерузалем.
якія і тады, як Ён быў у Галілеі, ішлі сьледам за Ім і служылі Яму, і іншыя многія, што разам зь Ім прыйшлі ў Ерусалім.
Калі звечарэла, і паколькі была пятніца, гэта значыць пярэдадзень шабату,
І як ужо зьвечарэла, бо была пятніца, гэта значыць — перадсубоцьце,
прыйшоў Юзаф з Арыматэі, дастойны дарадчык, які і сам чакаў Валадарства Божага, і адважыўся ўвайсці да Пілата, каб прасіць цела Езуса.
прыйшоў Язэп з Арымафеі, знакаміты сябра рады, які і сам чакаў Царства Божага, адважыўся ўвайсьці да Пілата і прасіў Цела Ісусавага.
Пілат здзівіўся, што Ён ужо памёр, і, паклікаўшы сотніка, спытаўся ў яго, ці даўно сканаў.
Пілат зьдзівіўся, што Ён ужо памёр; і паклікаўшы сотніка, спытаўся ў яго: ці даўно памёр?
Даведаўшыся ад сотніка, аддаў цела Юзафу.
І даведаўшыся ад сотніка, аддаў Цела Язэпу.
Ён, купіўшы палатно і зняўшы цела, захінуў у палатно і паклаў у магіле, якая была высечана ў скале, і прываліў камень да яе ўваходу.
Ён, купіўшы палатно і зьняўшы Яго, ахінуў палатнінаю і паклаў у магіле, якая была высечана ў скале; і прываліў камень да магільных дзьвярэй.
А Марыя Магдалена і Марыя Юзафа глядзелі, дзе Яго паклалі.
А Марыя Магдаліна і Марыя Ясіева глядзелі, дзе Яго клалі.
