Мацьвея 23 разьдзел

 

 

Тады Ісус прамовіў да люду і вучняў Сваіх,

 

Тады звярнуўся Ісус да людзей і да вучняў Сваіх,

кажучы: на Майсеевым пасадзе селі кніжнікі і фарысэі;

 

кажучы: «На пасадзе Майсеевым заселі кніжнікі і фарысеі.

дык вось, усё, што яны кажуць вам захоўваць, рабеце і захоўвайце; а паводле ўчынкаў іхніх не рабеце, бо яны гавораць, і ня робяць:

 

Дык усё, што яны вам скажуць, захоўвайце і рабіце, але паводле ўчынкаў іх не рабіце; бо яны вучаць, а не робяць.

зьвязваюць цяжары важкія і непасільныя і ўскладаюць на плечы людзям, а самі ня хочуць і пальцам зрушыць іх;

 

Бо яны вяжуць цяжкія і непасільныя бярэмі ды ўскладаюць на плечы людзей, а самі і пальцам сваім не хочуць іх зрушыць.

а ўсе справы свае робяць дзеля таго, каб бачылі іх людзі; пашыраюць філактэрыі свае ды павялічваюць кутасы на адзеньні сваім;

 

Яны робяць усе свае справы, каб людзі іх бачылі: пашыраюць філактэрыі свае і павялічваюць махры адзення свайго,

а таксама любяць узьляжаць наперадзе на гасьцінах, і наперадзе сядзець у сынагогах,

 

яны любяць першыя месцы за абедам і першыя лаўкі ў сінагогах,

і вітаньні на плошчах, і каб людзі клікалі іх: «Настаўнік! настаўнік!»

 

і прывітанні на рынку, ды каб іх людзі называлі: “Рабі [, рабі]”.

А вы не называйцеся настаўнікамі, бо адзін у вас Настаўнік — Хрыстос, а ўсе вы — браты;

 

Вы ж не называйце сябе рабі, бо адзін ваш Вучыцель [— Хрыстос], а вы ўсе — браты.

і айцом сабе не называйце нікога на зямлі, бо адзін у вас Айцец, Які на нябёсах;

 

Ані айцом сабе не называйце нікога на зямлі, бо адзін Айцец ваш, Які ў небе.

і не называйцеся правадырамі, бо адзін у вас Правадыр — Хрыстос.

 

Ані настаўнікамі не называйце сябе, бо адзін ваш Настаўнік — Хрыстос.

Большы з вас хай будзе вам слуга:

 

Хто большы з вас — будзе вашым паслугачом.

бо хто ўзвышае сябе, той паніжаны будзе; а хто паніжае сябе, той узвысіцца.

 

Бо хто сябе ўзвышае, той будзе прыніжаны, а хто сябе прыніжае, будзе ўзвышаны.

Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што зачыняеце Царства Нябеснае перад людзьмі; бо самі не ўваходзіце, і тых, што ўваходзяць, ня пускаеце ўвайсьці.

 

Гора вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, што зачыняеце Валадарства Нябеснае перад людзьмі. Вы і самі не ўваходзіце, і тым, што ўваходзяць, не дазваляеце ўвайсці.

Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што паядаеце дамы ўдоваў і напаказ доўга моліцеся: за тое прымеце тым большую асуду.

 

[Гора вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, што паядаеце дамы ўдоў і крывадушна доўга моліцеся: за гэта прымеце тым большае асуджэнне.]

Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што праходзіце мора і сушу, каб прыдбаць хоць аднаго нававерца; і калі гэта здараецца, робіце яго сынам геены, двойчы горшым за вас.

 

Гора вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, што аб’язджаеце мора і сушу, каб зрабіць хоць аднаго празелітам. А калі ім станецца, вы робіце яго сынам пекла, удвая горшым за сябе.

Гора вам, павадыры сьляпыя, што кажаце: «калі хто прысягне храмам, дык нічога; а калі прысягне золатам храма, дык вінаваты».

 

Гора вам, сляпыя правадыры, што кажаце: “Хто прысягае святыняй, гэта нічога, а калі хто прысягае золатам святыні, той вінаваты”.

Неразумныя і сьляпыя! што большае: золата, ці храм, які асьвячае золата?

 

Неразумныя і сляпыя! Што ж большае: золата ці святыня, якая асвячае золата?

і: «калі хто прысягне ахвярнікам, дык нічога; а калі прысягне дарам, які на ім, дык вінаваты».

 

І: “Хто прысягае ахвярнікам, гэта нічога, а хто прысягае ахвярай, што на ім, той вінаваты”.

Неразумныя і сьляпыя! што большае: дар, ці ахвярнік, які асьвячае дар?

 

Сляпыя! Што ж большае: ахвяра ці ахвярнік, які асвячае ахвяру?

Дык вось, хто прысягне ахвярнікам, прысягае ім і ўсім, што на ім;

 

Дык вось, хто прысягае ахвярнікам, прысягае ім ды ўсім, што на ім.

і той, што прысягае храмам, прысягае ім і Тым, Хто жыве ў ім;

 

І хто прысягае святыняй, той прысягае ёй ды Тым, Хто ў ёй самой жыве.

і той, хто прысягае небам, прысягае тронам Божым і Тым, Хто сядзіць на ім.

 

А хто прысягае небам, прысягае пасадам Божым і Тым, Хто сядзіць на ім.

Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што даяце дзесяціну зь мяты, анісу і кмену, і адкінулі важнейшае ў законе: суд, міласьць і веру; гэта трэба было рабіць, і таго не пакідаць.

 

Гора вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, што бераце дзесяціну з мяты, кропу і кмену, а не звярнулі ўвагі на тое, што важнейшае ў законе: суд, міласэрнасць і веру. Гэта належала зрабіць і таго не пакідаць.

Павадыры сьляпыя, што адцэджваеце камара, а вярблюда праглынаеце!

 

Сляпыя правадыры, што працэджваеце камара, а праглынаеце вярблюда!

Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што ачышчаеце зьнешнасьць кубка і місы, а ўсярэдзіне яны поўныя пахапнасьці і няпраўды.

 

Гора вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, бо абмываеце тое, што звонку чары і місы, а ўнутры поўныя здзерства ды нячыстасці.

Фарысэй сьляпы! ачысьці сьпярша сярэдзіну кубка і місы, каб чыстая была і зьнешнасьць іхняя.

 

Фарысей сляпы! Ачысці перш знутры чару і місу, каб і тое, што звонку, стала чыстым.

Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што прыпадабняецеся да павапленых магіл, якія звонку здаюцца прыгожымі, а ўсярэдзіне поўныя касьцей мёртвых і ўсякага бруду;

 

Гора вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, бо вы падобныя да магіл пабеленых, што звонку выглядаюць прыгожымі, а ўнутры поўныя касцей мёртвых і ўсякай брыдоты.

так і вы зьнешне здаяцеся людзям праведнымі, а ўсярэдзіне поўныя крывадушнасьці і беззаконьня.

 

Так і вы звонку здаецеся людзям справядлівымі, а ўнутры поўныя крывадушнасці і беззаконня.

Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што будуеце магільніцы прарокам і ўпрыгожваеце помнікі праведнікам.

 

Гора вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, што будуеце магілы прарокам і аздабляеце помнікі справядлівым,

і кажаце: «калі б мы былі ў дні бацькоў нашых, дык ня былі б саўдзельнікамі іхнімі ў праліваньні крыві прарокаў»;

 

і кажаце: “Каб мы жылі ў дні бацькоў нашых, не былі б саўдзельнікамі іх [у праліванні] крыві прарокаў”.

тым самым вы самі сьведчыце супроць сябе, што вы сыны тых, якія забілі прарокаў;

 

І так вы самі сведчыце, што вы — сыны тых, што забілі прарокаў.

дапаўняйце ж меру бацькоў вашых.

 

І вы дапаўняеце мерку бацькоў вашых.

Зьмеі, выродзьдзе яхідніна! як унікнеце вы асуджэньня ў геену?

 

Змеі, гадзючыя вырадкі! Як жа вы пазбегнеце пякельнага прысуду?

Таму, вось, Я пасылаю да вас прарокаў, і мудрых, і кніжнікаў; і некаторых зь іх вы заб’яце і ўкрыжуеце, а некаторых будзеце біць у сынагогах вашых і гнаць з горада ў горад;

 

Таму вось Я пасылаю да вас прарокаў, і мудрых, і кніжнікаў, і адных з іх вы заб’яце і ўкрыжуеце, а іншых будзеце бічаваць у сінагогах вашых ды будзеце гнаць іх з горада ў горад,

каб апала на вас уся кроў праведная, пралітая на зямлі, ад крыві Авеля праведнага да крыві Захарыі, сына Варахіевага, якога вы забілі паміж храмам і ахвярнікам.

 

аж спадзе на вас уся кроў справядлівых, што разліта па зямлі, ад крыві справядлівага Абэля аж да крыві Захарыі, сына Барахіі, якога вы забілі між святыняй і ахвярнікам.

Праўду кажу вам: усё гэта ападзе на род гэты.

 

Сапраўды кажу вам: спадзе гэта ўсё на пакаленне гэтае.

Ерусаліме, Ерусаліме, што забіваеш прарокаў і каменьнем пабіваеш пасланых да цябе! колькі разоў хацеў Я сабраць дзяцей тваіх, як птушка зьбірае птушанят сваіх пад крылы, і вы не схацелі!

 

Ерузалім, Ерузалім, што забіваеш прарокаў ды камянуеш тых, якія да цябе пасланы. Колькі разоў хацеў Я сабраць сыноў тваіх, як кураводка збірае пісклянят сваіх пад крылы, а ты не захацеў.

Вось, застаецца вам дом ваш пусты.

 

Вось, застаецца вам дом ваш пусты.

Бо кажу вам: ня ўбачыце Мяне ад сёньня, пакуль ня ўсклікнеце: «дабраславёны Той, Хто ідзе ў імя Гасподняе!».

 

Бо кажу вам: “Не ўбачыце Мяне датуль, пакуль не скажаце: «“Дабраславёны, Хто прыходзіць у імя Госпада”».