Мацьвея 22 разьдзел

 

 

І ў адказ Ісус зноў прамовіў да іх у прытчах, кажучы:

 

І, адказваючы, Ісус стаў гаварыць ім далей у прыпавесцях:

падобнае Царства Нябеснае на чалавека-цара, які справіў вясельле сыну свайму

 

«Валадарства Нябеснае падобна да чалавека валадара, які справіў вяселле для свайго сына.

і паслаў рабоў сваіх клікаць запрошаных на вясельле; і не хацелі прыйсьці.

 

І паслаў ён паслугачоў сваіх паклікаць запрошаных на вяселле, але тыя не хацелі прыйсці.

Зноў паслаў іншых рабоў, сказаўшы: скажэце запрошаным: «вось я прыгатаваў абед мой, цяляты мае і што ўкормлена, заколата, і ўсё гатова; прыходзьце на вясельле».

 

Ізноў паслаў іншых паслугачоў, кажучы: “Скажыце запрошаным: вось, я прыгатаваў свой абед, валы мае і што кормнае пабіта, ды ўсё прыгатавана; прыходзьце на вяселле!”

Але яны, ня даўшы ўвагі, пайшлі, хто на поле сваё, а хто да гандлю свайго.

 

Але яны не дбалі і пайшлі: хто ў поле сваё, хто да гандлю свайго;

Астатнія ж, схапіўшы рабоў ягоных, зьняважылі і забілі іх.

 

астатнія ж схапілі паслугачоў яго і, наздзекаваўшыся, забілі.

І пачуўшы, цар той угневаўся, і, паслаўшы войскі свае, вынішчыў забойцаў тых і горад іхні спаліў.

 

І ўгнявіўся валадар, і, паслаўшы сваё войска, знішчыў тых забойцаў і горад іх спаліў.

Тады кажа ён рабам сваім: вясельле гатова, а запрошаныя ня былі вартыя.

 

Потым гаворыць ён паслугачам сваім: “Вяселле прыгатавана, але тыя, што запрошаны, не былі вартыя.

Дык вось, ідзеце на ростані і ўсіх, каго спаткаеце, клічце на вясельле.

 

Дык ідзіце на скрыжаванні дарог і, каго толькі знойдзеце, клічце на вяселле”.

І рабы тыя, выйшаўшы на дарогі, сабралі ўсіх, каго толькі знайшлі, і благіх і добрых; і напоўнілася вясельле бяседнікамі.

 

І паслугачы яго, выйшаўшы на дарогі, сабралі ўсіх, каго напаткалі, ліхіх і добрых; і напоўнілася вяселле гасцямі.

Цар, увайшоўшы паглядзець на бяседнікаў, убачыў там чалавека, апранутага не ў вясельныя строі,

 

І ўвайшоў валадар, каб паглядзець на гасцей, ды ўбачыў ён там чалавека, які быў апрануты не ў вясельныя шаты.

і кажа яму: дружа! як ты ўвайшоў сюды не ў вясельных строях? А той маўчаў.

 

І гаворыць яму: “Дружа, як жа ты ўвайшоў сюды, не маючы вясельных шатаў?” Але той маўчаў.

Тады сказаў цар слугам: зьвязаўшы яму рукі і ногі, вазьмеце яго і выкіньце ў цемру вонкавую: там будзе плач і скрыгат зубоў;

 

Тады сказаў валадар паслугачам сваім: “Звяжыце яму рукі і ногі, кіньце яго ў цемру вонкавую: там будзе плач і скрыгатанне зубоў”.

бо шмат пакліканых, ды мала выбраных.

 

Бо многія пакліканы, але нямногія абраны».

Тады фарысэі пайшлі і дамаўляліся, як падлавіць Яго на слове.

 

Тады фарысеі, адышоўшы, пачалі радзіцца, як бы падлавіць Яго ў словах.

І пасылаюць да Яго вучняў сваіх зь ірадыянамі, кажучы: Настаўнік! мы ведаем, што Ты справядлівы, і шляху Божаму праўдзіва вучыш, і не стараешся дагадзіць каму-небудзь, бо не глядзіш на абліччы;

 

І паслалі да Яго двух вучняў сваіх з ірадыянамі, якія казалі: «Настаўнік, ведаем, што Ты справядлівы, і шляху Божаму праўдзіва навучаеш, ды не аглядаешся на асобы людзей.

дык вось скажы нам: як Табе здаецца? ці дазваляецца даваць падатак кесару, ці не?

 

Скажы нам тады, як Табе здаецца, ці належыць плаціць падатак цэзару, ці, можа, не?»

Але Ісус, убачыўшы зламыснасьць іхнюю, сказаў: што спакушаеце Мяне, крывадушнікі?

 

Ісус жа, пранікаючы іх подступ, сказаў: «Чаму Мяне выпрабоўваеце, крывадушнікі?

пакажэце Мне манету, якою плаціцца падатак. Яны прынесьлі Яму дынар.

 

Пакажыце мне манету на падатак». І яны падалі Яму дынар.

І кажа ім: чыя гэта выява і надпіс?

 

І Ён гаворыць ім: «Чые гэта выява і надпіс?»

І кажуць Яму: кесаравы. Тады кажа ім: дык аддавайце кесарава кесару, а Божае Богу.

 

Кажуць Яму: «Цэзара». Тады сказаў ім: «Тое, што цэзара, аддайце цэзару, а што Божае — Богу».

Пачуўшы гэта, яны зьдзівіліся і пакінуўшы Яго, пайшлі.

 

І, пачуўшы гэта, яны здзівіліся ды, пакінуўшы Яго, адышліся.

У той дзень падступіліся да Яго садукеі, якія кажуць, што няма ўваскрэсеньня, і спыталіся ў Яго:

 

У той дзень падышлі да Яго садукеі, якія кажуць, што няма ўваскрэсення, і пыталіся Яго,

Настаўнік! Майсей сказаў: «калі хто памрэ, ня маючы дзяцей, хай возьме брат ягоны жонку ягоную і адродзіць семя брату свайму».

 

кажучы: «Настаўнік, Майсей загадаў: калі хто памрэ, не маючы сына, дык хай брат яго возьме жонку яго і хай створыць нашчадка брату свайму.

Было ў нас сем братоў: першы, ажаніўшыся, памёр і, ня маючы дзяцей, пакінуў жонку сваю брату свайму;

 

А было ў нас сем братоў; і першы, як ажаніўся, памёр і, не маючы нашчадка, пакінуў жонку брату свайму.

гэтак сама і другі, і трэйці, нават да сёмага;

 

Падобна другі і трэці — аж да сёмага.

а пасьля ўсіх памерла і жонка.

 

Нарэшце па ўсіх памерла і жанчына.

Дык вось, ва ўваскрэсеньні, катораму зь сямёх будзе яна за жонку? бо ўсе мелі яе?

 

Дык у час уваскрэсення чыёй з сямі будзе яна жонкаю? Бо ўсе яны мелі яе за жонку».

Ісус сказаў ім у адказ: памыляецеся, ня ведаючы Пісаньняў, ні сілы Божай;

 

А Ісус, адказваючы, гаворыць ім: «Памыляецеся, не ведаючы ні Пісання, ані магутнасці Божай.

бо ва ўваскрэсеньні ні жэняцца, ні выходзяць замуж, а жывуць, як анёлы Божыя на нябёсах.

 

Пры ўваскрэсенні не будуць ні жаніцца, ані замуж выходзіць, але будуць, як анёлы [Божыя] ў небе.

А пра ўваскрэсеньне мёртвых ці ня чыталі вы сказанага вам Богам:

 

Ці не чыталі пра ўваскрэсенне мёртвых, што сказана вам Богам, Які казаў:

«Я Бог Абрагама, і Бог Ісаака, і Бог Якава»? Бог ня ёсьць Бог мёртвых, а жывых».

 

“Я — Бог Абрагама, і Бог Ізаака, і Бог Якуба”. Бог не мёртвых, але тых, што жывуць».

І пачуўшы, люд зьдзіўляўся з вучэньня Ягонага.

 

І, чуючы гэта, людзі дзівіліся з вучэння Яго.

А фарысэі, пачуўшы, што Ён прывёў садукеяў у маўчаньне, сабраліся разам.

 

Тады фарысеі, чуючы, што Ён змусіў садукеяў замаўчаць, сышліся разам.

І спытаўся адзін зь іх, законьнік, спакушаючы Яго і кажучы:

 

І адзін з іх, заканазнавец, выпрабоўваючы Яго, спытаў:

Настаўнік! якая запаведзь найбольшая ў законе?

 

«Настаўнік, якое найважнейшае прыказанне ў законе?»

Ісус жа сказаў яму: «палюбі Госпада Бога твайго ўсім сэрцам тваім, і ўсёю душою тваёю, і ўсім разуменьнем тваім»;

 

Той жа гаворыць яму: «Любі Госпада, Бога твайго, усім сэрцам тваім, усёй душой тваёй, усім розумам тваім;

гэта найбольшая і першая запаведзь;

 

гэта найважнейшае ды першае прыказанне.

а другая падобная да яе: «палюбі блізкага твайго, як самога сябе»;

 

Другое, падобнае гэтаму: любі блізкага свайго, як сябе самога.

на гэтых дзьвюх запаведзях грунтуецца ўвесь закон і прарокі.

 

На гэтых двух прыказаннях грунтуецца ўвесь закон і прарокі».

Калі ж сабраліся фарысэі, спытаўся ў іх Ісус:

 

Калі сабраліся фарысеі, спытаўся ў іх Ісус,

што вы думаеце пра Хрыста? чый Ён сын? Кажуць Яму: Давідаў.

 

кажучы: «Што думаеце пра Хрыста? Чый Ён Сын?» Кажуць яму: «Давіда».

Кажа ім: як жа Давід, з натхненьня, Госпадам Яго называе, калі кажа:

 

Сказаў ім: «Як жа тады Давід у Духу называе Яго Госпадам, кажучы:

«Сказаў Гасподзь Госпаду майму: сядзі праваруч ад Мяне, пакуль пакладу ворагаў Тваіх у падножжа ног Тваіх»?

 

“Сказаў Госпад Госпаду майму: “Сядзь праваруч Мяне, аж дакуль пакладу непрыяцеляў Тваіх пад ногі Твае”?

Дык вось, калі Давід называе Яго Госпадам, як жа Ён сын яму?

 

Дык калі Давід называе Яго Госпадам, як жа Ён ёсць Сынам яго?»

І ніхто ня мог адказаць Яму ні слова; і не адважваўся ўжо ніхто з таго дня дапытвацца ў Яго.

 

І ніхто не мог Яму адказаць слова, ніхто таксама не адважыўся ад таго дня болей пытацца ў Яго.